nawrót drożdżakowego zapalenia błony śluzowej przełyku
Wskazanie

Nawrót drożdżakowego zapalenia błony śluzowej przełyku to powtarzające się zakażenie grzybicze przełyku, najczęściej wywołane przez Candida albicans. Jest to częsty problem u pacjentów z obniżoną odpornością, takich jak osoby z HIV/AIDS, poddawane chemioterapii, po przeszczepach narządów, a także u pacjentów z cukrzycą lub przyjmujących przewlekle antybiotyki i glikokortykosteroidy.

Główne objawy to dysfagia (trudności w połykaniu), ból podczas przełykania (odynofagia), ból zamostkowy, uczucie pieczenia za mostkiem oraz biały nalot na błonie śluzowej jamy ustnej i gardła. Diagnozę potwierdza się najczęściej podczas badania endoskopowego, które uwidacznia charakterystyczne białe płytki na błonie śluzowej przełyku.

W leczeniu nawracającego drożdżakowego zapalenia przełyku stosuje się leki przeciwgrzybicze. Flukonazol (Fluconazole, Flucofast, Flucoric, Flukonazol) jest lekiem pierwszego wyboru, podawanym zwykle przez 14-21 dni. W przypadku oporności na flukonazol stosuje się itrakonazol (Orungal, Itrax), worikonazol (Vfend), posakonazol (Noxafil) lub kaspofunginę (Cancidas). W ciężkich przypadkach może być konieczne zastosowanie amfoterycyny B (Fungizone, Abelcet).

Największe trudności w leczeniu nawracającego kandydozy przełyku wiążą się z identyfikacją i eliminacją czynników predysponujących oraz rosnącą opornością szczepów Candida na azole. Kluczowe znaczenie ma poprawa stanu immunologicznego pacjenta (jeśli to możliwe), właściwe leczenie chorób współistniejących oraz długoterminowa profilaktyka przeciwgrzybicza u pacjentów z wysokim ryzykiem nawrotów. U pacjentów z AIDS szczególnie ważne jest właściwe leczenie antyretrowirusowe, które prowadzi do poprawy odporności i zmniejsza ryzyko nawrotów.

W przypadkach częstych nawrotów może być konieczna przedłużona terapia podtrzymująca flukonazolem w niskiej dawce. Istotne jest również wdrożenie odpowiednich działań niefarmakologicznych, takich jak odpowiednia higiena jamy ustnej, unikanie pokarmów drażniących oraz ograniczenie spożycia cukrów prostych, które mogą sprzyjać namnażaniu się grzybów.