królik laboratoryjny
Królik laboratoryjny to zwierzę modelowe powszechnie wykorzystywane w badaniach biomedycznych. Najczęściej stosowaną rasą jest królik nowozelandzki biały (Oryctolagus cuniculus), ceniony za łagodne usposobienie, wielkość ułatwiającą badania oraz szybki rozród, co umożliwia prowadzenie badań transgeneracyjnych.
W medycynie króliki laboratoryjne wykorzystywane są w badaniach z zakresu farmakologii, toksykologii, immunologii oraz chirurgii eksperymentalnej. Stanowią one doskonały model do testowania leków okulistycznych, materiałów implantologicznych oraz w badaniach nad miażdżycą – ze względu na podobieństwo metabolizmu lipidów do ludzkiego.
Prowadzenie badań na królikach laboratoryjnych podlega ścisłym regulacjom bioetycznym, w tym zasadzie 3R (replacement, reduction, refinement), która zakłada zastępowanie zwierząt metodami alternatywnymi gdy to możliwe, ograniczanie ich liczby oraz udoskonalanie procedur w celu minimalizacji cierpienia. Wszystkie eksperymenty wymagają zgody właściwej komisji etycznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Voltaren Acti Forte 25 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne diklofenaku potasowego, substancji czynnej leku Voltaren Acti Forte, wykazały brak specyficznego zagrożenia dla pacjentów przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Ocena toksyczności ostrej i po podaniu wielokrotnym nie ujawniła istotnych działań niepożądanych, a testy genotoksyczności, mutagenności oraz rakotwórczości potwierdziły brak ryzyka w tych obszarach. Badania na zwierzętach laboratoryjnych (myszy, szczury, króliki) nie wykazały działania teratogennego, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
diklofenak potasowy, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, królik laboratoryjny, mutagenność, mysz laboratoryjna, okres okołoporodowy, rozród szczurów, rozwój poporodowy, rozwój przedporodowy, szczur laboratoryjny, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, Voltaren - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oftagel 2,5 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa i tolerancji miejscowej leku Oftagel (karbomer 2,5 mg/g, żel do oczu) przeprowadzono na modelu królików, które ze względu na anatomiczne i fizjologiczne podobieństwo do ludzkiego oka stanowią standard w badaniach oftalmologicznych. Badania obejmowały ocenę reakcji po jednorazowej aplikacji oraz długoterminowe stosowanie preparatu 4 razy na dobę przez 4 tygodnie. W żadnym z tych eksperymentów nie zaobserwowano niekorzystnych reakcji miejscowych w obrębie struktur oka, co potwierdza dobrą tolerancję miejscową leku zarówno po pojedynczym, jak i wielokrotnym podaniu.