nawrót drożdżakowego zapalenia błony śluzowej jamy ustnej
Wskazanie

Nawrót drożdżakowego zapalenia błony śluzowej jamy ustnej, znany również jako kandydoza jamy ustnej, jest często występującym problemem, zwłaszcza u pacjentów z obniżoną odpornością, cukrzycą, po antybiotykoterapii lub stosujących glikokortykosteroidy wziewne. Charakteryzuje się występowaniem białawych, serkowatych nalotów na błonie śluzowej jamy ustnej, które po zeskrobaniu odsłaniają zaczerwienioną, niekiedy krwawiącą powierzchnię. Pacjenci często zgłaszają uczucie pieczenia, zaburzenia smaku oraz trudności w przyjmowaniu pokarmów.

W leczeniu nawrotów kandydozy jamy ustnej stosuje się przede wszystkim miejscowe preparaty przeciwgrzybicze, takie jak Nystatyna zawiesina, Pimafucin zawiesina czy Diflucan w płynie. W przypadkach opornych lub rozległych zmian włącza się leczenie ogólnoustrojowe z zastosowaniem leków z grupy azoli: flukonazol (Fluconazole, Diflucan, Flumycon), itrakonazol (Orungal, Itrax) lub worikonazol (Vfend) w przypadkach infekcji wywoływanych przez oporne szczepy Candida.

Największą trudnością w leczeniu nawracającego drożdżakowego zapalenia jamy ustnej jest identyfikacja i eliminacja czynników predysponujących. Istotne problemy stanowi rosnąca oporność szczepów Candida na powszechnie stosowane leki przeciwgrzybicze oraz tendencja do nawrotów infekcji po zakończeniu terapii. Dodatkowo, u pacjentów z HIV/AIDS, po przeszczepach czy w trakcie chemioterapii nawroty kandydozy mogą być częste i trudne do opanowania, wymagające długotrwałego leczenia profilaktycznego.

Kluczowe znaczenie w terapii nawrotowej kandydozy jamy ustnej ma kompleksowe postępowanie obejmujące nie tylko farmakoterapię, ale także poprawę higieny jamy ustnej, leczenie chorób współistniejących (np. wyrównanie cukrzycy), modyfikację stosowanych leków (np. inhalatorów steroidowych) oraz eliminację nałogów, takich jak palenie tytoniu. W przypadkach użytkowania protez zębowych niezbędna jest ich odpowiednia dezynfekcja i okresowa wymiana.