klirens zieleni indocyjaninowej
Klirens zieleni indocyjaninowej (ICG) jest badaniem diagnostycznym służącym do oceny funkcji wątroby, szczególnie przepływu krwi przez wątrobę oraz zdolności hepatocytów do wydzielania barwnika. Zielona indocyjanina jest barwnikiem, który po dożylnym podaniu wiąże się z białkami osocza, a następnie jest wychwytywana przez hepatocyty i wydzielana do żółci bez metabolizmu.
Badanie klirensu zieleni indocyjaninowej polega na pomiarze stężenia barwnika w osoczu w określonych odstępach czasu po podaniu dożylnym. Normalnie zdrowa wątroba usuwa z krwi około 10% barwnika w ciągu minuty, a 97-98% w ciągu 15 minut. Zmniejszony klirens ICG wskazuje na zaburzenie funkcji wątroby, zmniejszony przepływ krwi przez wątrobę lub obecność shuntów wewnątrzwątrobowych.
Test klirensu zieleni indocyjaninowej znajduje zastosowanie w ocenie rezerwy czynnościowej wątroby przed rozległymi resekcjami wątroby, monitorowaniu funkcji wątroby u pacjentów krytycznie chorych, a także w diagnostyce nadciśnienia wrotnego i zespołu wątrobowo-nerkowego. Jest badaniem bezpiecznym, nieinwazyjnym i może być powtarzany wielokrotnie u tego samego pacjenta.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Zieleń indocyjaninowa, stosowana w ocenie funkcji wątroby, może wchodzić w istotne interakcje farmakokinetyczne z różnymi lekami i substancjami, wpływając na jej wchłanianie i klirens. Substancje takie jak probenecyd (o wysokim poziomie istotności klinicznej) hamują wydalanie zieleni indocyjaninowej z żółcią, co może zaburzać wyniki testów czynnościowych wątroby. Z kolei wodorosiarczyn sodu, zwłaszcza w połączeniu z heparyną, znacząco zmniejsza wchłanianie barwnika. Inne leki, w tym leki przeciwdrgawkowe, opioidy (morfina, metadon, petydyna), fenobarbital oraz niektóre NLPZ i antybiotyki, wykazują umiarkowany do niskiego wpływ na metabolizm i wchłanianie zieleni indocyjaninowej, co wymaga monitorowania wyników badań w kontekście ich stosowania.
alkaloid opium, alkohol etylowy, anestetyk, cyklopropan, czynność wątroby, fenobarbital, fenylobutazon, funkcja wątroby, haloperydol, heparyna, heroina, induktor enzymów wątrobowych, klirens zieleni indocyjaninowej, lek przeciwdrgawkowy, metabolizm wątrobowy, metadon, metamizol, morfina, nitrofurantoina, NLPZ, petydyna, probenecyd, przepływ wątrobowy, ryfamycyna, test czynnościowy wątroby, wodorosiarczyn sodu, zieleń indocyjaninowa, związek wodorosiarczynu -
Leksykon substancji czynnych
Zieleń indocyjaninowa, substancja aktywna Verdye, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą istotnie wpływać na jej klirens oraz wyniki testów czynnościowych wątroby. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania probenecydu, który hamuje wydalanie zieleni indocyjaninowej z żółcią poprzez konkurencyjne blokowanie transporterów anionowych, co może prowadzić do zawyżonych wyników testów. Również wodorosiarczyn sodu, zwłaszcza w połączeniu z heparyną, chemicznie oddziałuje z zielenią indocyjaninową, znacząco zmniejszając jej wchłanianie i tym samym obniżając wiarygodność diagnostyczną. Inne leki, takie jak leki przeciwdrgawkowe, haloperydol, opioidy (heroina, petydyna, metadon, morfina, alkaloidy opium), metamizol, nitrofurantoina, fenobarbital i fenylobutazon, również wpływają na metabolizm i transport zieleni indocyjaninowej, co wymaga uwzględnienia podczas interpretacji wyników badań.
alkaloid opium, alkoholowa choroba wątroby, alkoholowe stłuszczenie wątroby, alkoholowe zapalenie wątroby, cyklopropan, fenobarbital, fenylobutazon, funkcja hepatocytów, haloperydol, heroina, indukcja enzymów wątrobowych, induktor enzymów wątrobowych, klirens zieleni indocyjaninowej, lek przeciwdrgawkowy, marskość wątroby, metabolizm wątrobowy, metadon, metamizol, morfina, nitrofurantoina, opioid, petydyna, probenecyd, ryfamycyna, test czynnościowy wątroby, transporter wątrobowy, wodorosiarczyn sodu, wydalanie z żółcią, wydzielanie żółci, zieleń indocyjaninowa, związek wodorosiarczynu
