podanie doszklistkowe
Podanie doszklistkowe to zabieg terapeutyczny polegający na wprowadzeniu leku bezpośrednio do ciała szklistego oka przy użyciu cienkiej igły. Metoda ta pozwala na dostarczenie substancji leczniczej bezpośrednio do tylnego odcinka gałki ocznej, zapewniając wysokie stężenie leku w miejscu docelowym przy jednoczesnym ograniczeniu ekspozycji ogólnoustrojowej.
Najczęstszymi wskazaniami do podania doszklistkowego są: wysiękowa postać zwyrodnienia plamki żółtej związanego z wiekiem (AMD), cukrzycowy obrzęk plamki (DME), zakrzep żyły środkowej siatkówki, zapalenie wnętrza gałki ocznej oraz niektóre przypadki nowotworów wewnątrzgałkowych. Do najczęściej podawanych tą drogą leków należą inhibitory czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego (anty-VEGF), kortykosteroidy oraz antybiotyki.
Zabieg wykonywany jest w warunkach pełnej aseptyki, najczęściej w znieczuleniu miejscowym. Podanie leku następuje przez część płaską ciała rzęskowego, w odległości 3,5-4 mm od rąbka rogówki. Po zabiegu pacjent wymaga kontroli ciśnienia wewnątrzgałkowego oraz obserwacji pod kątem możliwych powikłań, takich jak zapalenie wnętrza gałki ocznej, krwotok do ciała szklistego, odwarstwienie siatkówki czy zaćma.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ximaract 50 mg
Dane przedkliniczne dotyczące cefuroksymu w preparacie Ximaract 50 mg wskazują, że działania niepożądane pojawiają się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję terapeutyczną u ludzi, co ogranicza ich znaczenie kliniczne. W badaniach na królikach albinosach, po doszklistkowym podaniu 1 mg cefuroksymu, stężenia leku w cieczy wodnistej wynosiły 19-35 mg/l po 30 minutach i spadły do 1,9-7,3 mg/l po 6 godzinach, natomiast w ciele szklistym stężenia wynosiły odpowiednio 600-780 mg/l i 190-260 mg/l. Nie zaobserwowano wzrostu ciśnienia śródgałkowego w ciągu 3 dni po podaniu, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa okulistycznego. Badania histopatologiczne nie wykazały zmian zwyrodnieniowych w tkankach oka w porównaniu do kontroli, potwierdzając brak toksyczności strukturalnej przy stosowanej dawce.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Aprokam 50 mg
Lek Aprokam, zawierający 50 mg cefuroksymu w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, jest wskazany do profilaktyki pooperacyjnego zapalenia wnętrza gałki ocznej po zabiegach usunięcia zaćmy. Cefuroksym, będący cefalosporyną II generacji o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego, skutecznie zwalcza najczęstsze patogeny odpowiedzialne za zakażenia pooperacyjne. Preparat podaje się jednorazowo w dawce 1 mg (0,1 ml roztworu przygotowanego z 5 ml rozpuszczalnika) bezpośrednio do komory przedniej oka podczas operacji, po wszczepieniu soczewki wewnątrzgałkowej, ale przed zakończeniem zabiegu. Takie postępowanie stanowi integralną część kompleksowej opieki okołooperacyjnej, mającej na celu minimalizację ryzyka powikłań infekcyjnych i utraty widzenia.
aseptyka i antyseptyka, cefalosporyna drugiej generacji, cefuroksym, chirurgia oka, działanie przeciwbakteryjne, ekstrakapsularna ekstrakcja zaćmy, fakoemulsyfikacja, komora przednia oka, lek przeciwbakteryjny, podanie doszklistkowe, powikłanie pooperacyjne, profilaktyczne stosowanie antybiotyków, profilaktyka antybiotykowa, profilaktyka przeciwzakaźna, roztwór do wstrzykiwań, soczewka wewnątrzgałkowa, usunięcie zaćmy, zakażenie oka, zapalenie wnętrza gałki ocznej