Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Ximaract

Dane przedkliniczne dotyczące cefuroksymu zawartego w preparacie Ximaract 50 mg opierają się na badaniach skutków podania tego antybiotyku w dawkach przekraczających ekspozycję terapeutyczną u ludzi. Obserwacje te mają jednak ograniczone znaczenie w praktyce klinicznej, ponieważ działania niepożądane występowały jedynie przy narażeniu znacznie przekraczającym maksymalną ekspozycję u człowieka.¹

Badania farmakodynamiczne na królikach albinosach

W ramach oceny bezpieczeństwa stosowania cefuroksymu przeprowadzono szczegółowe badania na królikach albinosach, którym podawano lek bezpośrednio do ciała szklistego. Po wstrzyknięciu 1 mg cefuroksymu do oka królika przeprowadzono analizę stężeń leku w strukturach oka oraz ocenę potencjalnych efektów toksycznych.²

Stężenia leku w strukturach oka

Analiza farmakokinetyczna wykazała następujące stężenia cefuroksymu w strukturach oka królików:

Zaobserwowano, że stężenie cefuroksymu w cieczy wodnistej po 30 minutach od podania mieściło się w zakresie 19-35 mg/l, natomiast w ciele szklistym wynosiło 600-780 mg/l. Po 6 godzinach stężenia te uległy znacznemu obniżeniu, osiągając wartości 1,9-7,3 mg/l w cieczy wodnistej oraz 190-260 mg/l w ciele szklistym.³

Wpływ na ciśnienie śródgałkowe

W trakcie obserwacji nie odnotowano zwiększenia ciśnienia śródgałkowego w ciągu pierwszych 3 dni po podaniu cefuroksymu do ciała szklistego królików. Jest to istotna informacja z punktu widzenia bezpieczeństwa okulistycznego, ponieważ wzrost ciśnienia w gałce ocznej mógłby potencjalnie prowadzić do uszkodzenia struktur oka.⁴

Badania histopatologiczne

Przeprowadzone badania histopatologiczne tkanek oka nie ujawniły żadnych zmian zwyrodnieniowych w porównaniu do oczu kontrolnych, w których podawano sól fizjologiczną. Brak zmian strukturalnych w tkankach oka potwierdza bezpieczeństwo stosowania cefuroksymu przy podaniu doszklistkowym w badanej dawce.⁵

Badania elektroretinograficzne (ERG)

W badaniach elektroretinograficznych (ERG) oceniających funkcję siatkówki zaobserwowano przejściowe zmiany po podaniu cefuroksymu do ciała szklistego:

• Fale a, b i c w badaniu ERG wykazały zmniejszoną amplitudę utrzymującą się przez 14 dni
• Zjawisko to występowało zarówno w oku poddanym działaniu antybiotyku, jak i w oku kontrolnym
• Parametry ERG wróciły do stanu wyjściowego, jednak proces powrotu w oku eksponowanym na cefuroksym był wolniejszy niż w oku kontrolnym

Co istotne, analiza elektroretinograficzna nie wykazała żadnych definitywnych zmian, które mogłyby sugerować toksyczne działanie cefuroksymu na siatkówkę. Obserwację prowadzono do 55 dni od podania leku do ciała szklistego, co pozwala na wnioskowanie o braku długoterminowego toksycznego wpływu cefuroksymu na funkcję siatkówki.⁶