wahanie skuteczności lewodopy

Wahanie skuteczności lewodopy (fluktuacje w odpowiedzi na lewodopę) to zjawisko obserwowane u pacjentów z chorobą Parkinsona, polegające na zmiennej reakcji organizmu na stosowany lek. Z czasem trwania terapii lewodopą, u większości pacjentów (około 50% po 5 latach leczenia) pojawia się niestabilność odpowiedzi na lek.

Główne typy wahań skuteczności lewodopy to: skrócenie czasu działania pojedynczej dawki (zjawisko „wyczerpania dawki”), opóźnione rozpoczęcie działania leku, nieprzewidywalne stany „on-off” (nagłe przejścia między stanem dobrej sprawności ruchowej a stanem znacznego nasilenia objawów parkinsonowskich) oraz dyskinezy (mimowolne ruchy) pojawiające się w szczycie działania leku lub dwufazowo.

Mechanizmy odpowiedzialne za wahania skuteczności lewodopy obejmują: postępujące zmniejszanie się liczby neuronów dopaminergicznych, zmiany we wchłanianiu leku z przewodu pokarmowego, konkurencję z aminokwasami o transport przez barierę krew-mózg oraz modyfikacje w receptorach dopaminowych. Leczenie fluktuacji obejmuje modyfikację schematu dawkowania lewodopy, dodanie inhibitorów COMT, agonistów dopaminy, inhibitorów MAO-B lub zastosowanie metod ciągłego dostarczania leku (pompy dojelitowe, głęboka stymulacja mózgu).

Powiązane wpisy

  1. 20.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl