zaburzenia elektrofizjologiczne serca
Zaburzenia elektrofizjologiczne serca to nieprawidłowości w generowaniu lub przewodzeniu impulsów elektrycznych w mięśniu sercowym, które mogą prowadzić do różnego rodzaju arytmii i zaburzeń rytmu serca. Podstawą tych zaburzeń są anomalie w funkcjonowaniu kanałów jonowych, układu przewodzącego serca lub zmiany w obrębie miokardium.
Do najczęstszych zaburzeń elektrofizjologicznych serca należą: tachyarytmie (migotanie przedsionków, trzepotanie przedsionków, częstoskurcze nadkomorowe i komorowe), bradyarytmie (bloki przewodzenia przedsionkowo-komorowego, choroby węzła zatokowego) oraz zaburzenia repolaryzacji komórek mięśnia sercowego. Zaburzenia te mogą występować jako wrodzone lub nabyte, a także jako pierwotne lub wtórne do innych chorób układu sercowo-naczyniowego.
Diagnostyka zaburzeń elektrofizjologicznych obejmuje EKG spoczynkowe, badania holterowskie, próby wysiłkowe oraz inwazyjne badanie elektrofizjologiczne (EPS), które pozwala na szczegółową ocenę układu przewodzącego serca i precyzyjne określenie mechanizmu arytmii. Leczenie może obejmować farmakoterapię, ablację przezskórną, implantację urządzeń (rozruszniki, kardiowertery-defibrylatory) lub interwencje chirurgiczne.
Postęp w dziedzinie elektrofizjologii klinicznej w ostatnich dekadach znacząco poprawił możliwości diagnostyczne i terapeutyczne, prowadząc do lepszego rozumienia mechanizmów arytmii i bardziej skutecznych metod ich leczenia. Badania w kierunku zaburzeń elektrofizjologicznych serca są szczególnie istotne u pacjentów z niewyjaśnionymi omdleniami, kołataniami serca oraz u osób z obciążonym wywiadem rodzinnym w kierunku nagłej śmierci sercowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Mirtazapina – Przedawkowanie
Mirtazapina, jako lek przeciwdepresyjny działający poprzez hamowanie wychwytu zwrotnego noradrenaliny i serotoniny, w przypadku przedawkowania najczęściej wywołuje łagodną depresję ośrodkowego układu nerwowego, objawiającą się dezorientacją, przedłużoną sedacją oraz tachykardią i niestabilnością ciśnienia tętniczego. Jednak dawki znacznie przekraczające zakres terapeutyczny lub mieszane przedawkowanie z innymi lekami, zwłaszcza wydłużającymi odstęp QT, mogą prowadzić do poważnych powikłań kardiologicznych, takich jak wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes, zagrażających życiu. Warto podkreślić, że ryzyko ciężkich objawów wzrasta także przy współistniejących chorobach serca oraz zaburzeniach elektrolitowych (hipokaliemia, hipomagnezemia).
arytmia komorowa, benzodiazepina, ciśnienie tętnicze, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja ośrodkowego układu nerwowego, depresja OUN, hipokaliemia, hipomagnezemia, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, mieszane przedawkowanie, mirtazapina, monitorowanie elektrokardiograficzne, nadciśnienie, nagłe zatrzymanie krążenia, niedociśnienie, okres półtrwania leku, opioid, płukanie żołądka, przedawkowanie mirtazapiny, sedacja przedłużona, SNRI, SSRI, tachykardia, torsade de pointes, węgiel aktywowany, wychwyt zwrotny serotoniny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia ciśnienia, zaburzenia elektrofizjologiczne serca, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bufar Easyhaler (80 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
Przedawkowanie BUFAR Easyhaler, zawierającego budezonid i formoterol fumaran dwuwodny, może prowadzić do specyficznych objawów wynikających z działania obu substancji. Formoterol, będący β2-agonistą, może wywołać drżenie kończyn, ból głowy, kołatanie serca, częstoskurcz, hiperglikemię, hipokaliemię oraz zaburzenia elektrofizjologiczne serca, w tym wydłużenie odstępu QTc i arytmie. Dawka 90 µg formoterolu podana w ciągu 3 godzin u pacjentów z ostrą niedrożnością płuc nie wykazała istotnych problemów bezpieczeństwa, jednak przekroczenie zalecanych dawek terapeutycznych może nasilać działania niepożądane. Objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności i wymioty, również mogą wystąpić, prowadząc do zaburzeń wodno-elektrolitowych.
arytmia, choroba podstawowa, częstoskurcz, formoterol fumaran dwuwodny, hiperglikemia, hipokaliemia, kołatanie serca, kortykosteroid, kortykosteroid wziewny, nadczynność kory nadnerczy, niewydolność nadnerczy, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ostra niedrożność płuc, parametry kardiologiczne, stymulacja adrenergiczna, supresja nadnerczy, tremor, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia elektrofizjologiczne serca, zaburzenia wodno-elektrolitowe, β2-agonista, β2-mimetyk