niewydolność serca z pośrednią frakcją wyrzutową
Niewydolność serca z pośrednią frakcją wyrzutową (HFmrEF – Heart Failure with mid-range Ejection Fraction) to jedna z trzech klinicznych postaci niewydolności serca, charakteryzująca się frakcją wyrzutową lewej komory w zakresie 40-49%. Stan ten stanowi formę pośrednią między niewydolnością serca z obniżoną frakcją wyrzutową (HFrEF, EF <40%) a niewydolnością serca z zachowaną frakcją wyrzutową (HFpEF, EF ≥50%).
Pacjenci z HFmrEF wykazują cechy zarówno niewydolności skurczowej, jak i rozkurczowej. Etiologia tego schorzenia obejmuje chorobę niedokrwienną serca, kardiomiopatię, nadciśnienie tętnicze, wady zastawkowe oraz inne choroby strukturalne mięśnia sercowego. W obrazie klinicznym dominują typowe objawy niewydolności serca: duszność wysiłkowa, ortopnoe, obrzęki obwodowe oraz zmniejszona tolerancja wysiłku.
Diagnostyka HFmrEF opiera się na badaniu echokardiograficznym, które pozwala określić frakcję wyrzutową lewej komory oraz ocenić funkcję rozkurczową i strukturalne nieprawidłowości. Uzupełnieniem są badania laboratoryjne, w tym oznaczenie peptydów natriuretycznych (BNP, NT-proBNP). Leczenie HFmrEF łączy elementy terapii stosowanej w HFrEF i HFpEF, obejmując beta-blokery, inhibitory ACE/ARB, antagonistów aldosteronu oraz leki moczopędne.
Badania naukowe sugerują, że HFmrEF może reprezentować stan przejściowy – pacjenci mogą ewoluować zarówno w kierunku HFrEF, jak i HFpEF. Rokowanie w tej grupie jest pośrednie między HFrEF (gorsze) a HFpEF (lepsze). Wyodrębnienie HFmrEF jako osobnej kategorii w wytycznych ESC z 2016 roku podkreśla potrzebę specyficznego podejścia diagnostyczno-terapeutycznego do tej grupy pacjentów.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Choroba zastawek serca – Epidemiologia
Choroba zastawek serca (CZS) stanowi istotny problem zdrowia publicznego, z częstością występowania około 2,5% w populacji ogólnej, która wzrasta do ponad 10% u osób powyżej 75. roku życia. Najczęściej diagnozowanymi patologiami są reumatyczna choroba serca (RHD), stenoza zastawki aortalnej (AS), niedomykalność zastawki mitralnej (MR) oraz niedomykalność zastawki aortalnej (AR). RHD dotyka około 40,5-41 milionów osób globalnie, z roczną zapadalnością 2,8 miliona przypadków, dominując w krajach rozwijających się i odpowiadając za około 15% niewydolności serca w regionach endemicznych. Stenoza aortalna, najczęstsza w krajach rozwiniętych, dotyka około 9 milionów osób, z częstością ciężkiej postaci 3,4% u osób ≥75 lat. Niedomykalność mitralna występuje u około 24,2 miliona pacjentów, będąc najczęstszą przyczyną operacji zastawkowych w Europie, a niedomykalność aortalna stanowi 18% diagnoz CZS w badaniach szwedzkich. Epidemiologia CZS różni się istotnie w zależności od regionu i statusu ekonomicznego, z dominacją RHD w krajach o niskim dochodzie i chorób degeneracyjnych w krajach rozwiniętych.
choroba zastawek serca, choroba zastawki płucnej, czynnościowa niedomykalność zastawki mitralnej, echokardiografia, echokardiogram, infekcyjne zapalenie wsierdzia, miażdżyca, nadciśnienie płucne, nadciśnienie rozkurczowe, nadciśnienie skurczowe, niedomykalność zastawki aortalnej, niedomykalność zastawki mitralnej, niedomykalność zastawki trójdzielnej, niewydolność serca, niewydolność serca z obniżoną frakcją wyrzutową, niewydolność serca z pośrednią frakcją wyrzutową, niewydolność serca z zachowaną frakcją wyrzutową, paciorkowce grupy A, reumatyczna choroba serca, stenoza zastawki aortalnej, test wysiłkowy, wypadanie zastawki mitralnej, zastawka protetyczna - Leksykon chorób i schorzeń
Niewydolność serca – Epidemiologia
Niewydolność serca (NS) stanowi istotny problem zdrowia publicznego, dotykając globalnie około 64 miliony osób, z rosnącą tendencją w USA, gdzie przewiduje się wzrost liczby chorych z 6,7 miliona obecnie do 11,4 miliona do 2050 roku. Epidemiologia NS wykazuje zróżnicowanie demograficzne: wyższe wskaźniki u osób powyżej 75. roku życia (>10%), u osób czarnoskórych oraz u mężczyzn, choć rozpowszechnienie jest podobne u obu płci ze względu na dłuższe przeżycie kobiet. Wyróżnia się trzy typy NS według frakcji wyrzutowej lewej komory: HFrEF (~30%), HFmrEF (12-13%) oraz HFpEF (50-58%), z rosnącym udziałem HFpEF, szczególnie u pacjentów z cukrzycą typu 2. Globalne rozpowszechnienie NS wynosi 8,52 na 1000 mieszkańców, z najwyższymi wskaźnikami w Azji Wschodniej, Ameryce Północnej i Europie Zachodniej. Mimo spadku standaryzowanych wskaźników zapadalności, bezwzględna liczba nowych przypadków wzrosła o 12% w ostatniej dekadzie, a śmiertelność związana z NS rośnie, szczególnie wśród młodszych dorosłych i mniejszości etnicznych.
chorobowość, dysfunkcja rozkurczowa, dysfunkcja rozkurczowa lewej komory, dysfunkcja skurczowa lewej komory, frakcja wyrzutowa lewej komory, kardiomiopatia dziedziczna, migotanie przedsionków, nadciśnienie, nadciśnienie tętnicze, nadzór epidemiologiczny, niewydolność serca, niewydolność serca z obniżoną frakcją wyrzutową, niewydolność serca z pośrednią frakcją wyrzutową, niewydolność serca z zachowaną frakcją wyrzutową, obniżona frakcja wyrzutowa, przewlekła choroba nerek, stadium A niewydolności serca, umieralność, wskaźniki śmiertelności, zapadalność, zastoinowa niewydolność serca