grzybica naskórkowa
Wskazanie
Grzybica naskórkowa (tinea cutis, dermatofitoza) to grupa zakażeń skóry wywołanych przez grzyby chorobotwórcze, głównie dermatofity z rodzajów Trichophyton, Microsporum i Epidermophyton. Zakażenia te dotyczą powierzchownych warstw naskórka, a objawami klinicznymi są najczęściej charakterystyczne, okrągłe lub owalne ogniska rumieniowe z łuszczeniem i odbarwieniem, często z aktywnym, zapalnym brzegiem i tendencją do centralnego ustępowania zmian.
Grzybica naskórkowa może występować w różnych lokalizacjach, takich jak tułów (tinea corporis), pachwiny (tinea cruris), stopy (tinea pedis) czy dłonie (tinea manuum). Czynnikami predysponującymi do rozwoju grzybicy są: zwiększona potliwość, ciepły i wilgotny klimat, noszenie nieodpowiedniej odzieży i obuwia, zaburzenia odporności oraz choroby współistniejące jak cukrzyca.
W leczeniu grzybicy naskórkowej stosuje się przede wszystkim leki przeciwgrzybicze miejscowe w postaci kremów, maści czy żeli. Do najczęściej używanych preparatów w Polsce należą: Clotrimazolum (Clotrimaderm, Clotrimazol), Terbinafinum (Lamisilatt, Terbiderm, Terbinafina), Ciclopiroxum (Hascofungin, Pirolam), Miconazolum (Miconal), Ketoconazolum (Ketokonazol, Ketoderm) czy Bifonazolum (Bifozol). W przypadkach rozległych zmian lub niepowodzenia terapii miejscowej stosuje się leczenie ogólne, najczęściej preparatami zawierającymi terbinafinę (Lamisil, Terbisil) lub itrakonazol (Orungal, Trioxal).
Największe trudności w leczeniu grzybicy naskórkowej wiążą się z ryzykiem nawrotów infekcji. Wynika to często z niedostatecznej długości terapii (leczenie powinno być kontynuowane przez 1-2 tygodnie po ustąpieniu objawów klinicznych), nieprzestrzegania zaleceń dotyczących higieny osobistej oraz nieprawidłowej dezynfekcji odzieży, obuwia i przedmiotów codziennego użytku. Problemem bywa również rozwój oporności na leki przeciwgrzybicze, zwłaszcza przy częstym lub nieregularnym stosowaniu preparatów. U pacjentów z obniżoną odpornością zakażenia grzybicze mogą być wyjątkowo oporne na standardowe leczenie i wymagać terapii skojarzonej.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Mykodermina – Puder leczniczy – (30 mg + 100 mg)/g
Produkt leczniczy zawiera monoetanoloamid kwasu undecylenowego oraz cynku undecylenian, które wykazują właściwości przeciwgrzybicze. Stosuje się go głównie w leczeniu grzybicy drobnozarodnikowej skóry gładkiej, grzybicy stóp oraz egzemy grzybiczej naskórka. Preparat jest również używany wspomagająco w terapii grzybic skóry, szpar międzypalcowych oraz paznokci, a także w drożdżycach i profilaktyce. Dostępny jest w formie pudru leczniczego, który ułatwia aplikację na zmienione chorobowo miejsca.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Mykodermina – Maść – 60 mg/g
Maść zawiera 60 mg monoetanoloamidu kwasu undecylenowego w 1 g preparatu. Produkt ten stosuje się w leczeniu grzybicy skóry gładkiej i owłosionej, grzybicy stóp oraz egzemy grzybiczej. Może być używany również jako leczenie wspomagające przy grzybicy paznokci i drożdżycach. Preparat ma działanie przeciwgrzybicze i stosuje się go także profilaktycznie.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku