grzybica rąk
Wskazanie

Grzybica rąk (tinea manuum) to zakażenie grzybicze skóry dłoni, najczęściej wywoływane przez dermatofity z rodzaju Trichophyton, rzadziej Epidermophyton czy Microsporum. Charakteryzuje się występowaniem rumieniowych, złuszczających się ognisk zapalnych, często z towarzyszącym świądem i uczuciem pieczenia. Grzybica rąk może przybierać postać przewlekłą, z nadmiernym rogowaceniem i pękaniem skóry, szczególnie w obrębie linii dłoniowych.

Grzybica rąk często współistnieje z grzybicą stóp (tinea pedis) lub paznokci (onychomycosis), które mogą stanowić źródło zakażenia. Czynnikami predysponującymi do rozwoju infekcji są: nadmierna wilgotność skóry, mikrourazy, zaburzenia immunologiczne, cukrzyca oraz wykonywanie zawodów związanych z częstym moczeniem rąk. Diagnostyka opiera się na badaniu mikroskopowym i hodowli mykologicznej materiału pobranego ze zmian skórnych.

W leczeniu grzybicy rąk stosuje się przede wszystkim leki przeciwgrzybicze miejscowe w postaci kremów, maści lub roztworów. Na polskim rynku dostępne są preparaty zawierające pochodne azolowe (Clotrimazolum, Miconazolum, Ketoconazolum), allylaminy (Terbinafinum – Lamisil, Terbisil), pochodne morfoliny (Amorolfinum) czy cyklopiroksolaminy (Ciclopirox – Pirolam, Hascofungin). W przypadkach rozległych, nawrotowych lub opornych na leczenie miejscowe, wskazane jest dołączenie terapii ogólnej preparatami takimi jak itrakonazol (Orungal, Trioxal), flukonazol (Fluconazole, Flumycon) czy terbinafina (Lamisil, Terbisil).

Największe trudności w leczeniu grzybicy rąk wynikają z jej przewlekłego charakteru oraz tendencji do nawrotów. Problem stanowi także niska adherencja pacjentów, którzy często przerywają terapię po ustąpieniu widocznych objawów, nie doprowadzając do pełnej eradykacji zakażenia. Dodatkowym wyzwaniem jest leczenie pacjentów z zaburzeniami odporności oraz cukrzycą, u których infekcje grzybicze przebiegają ciężej i trudniej poddają się terapii. Istotne jest również równoczesne leczenie współistniejących grzybic innych lokalizacji (stopy, paznokcie), które mogą stanowić rezerwuar zakażenia i przyczyniać się do nawrotów.