grzybicze zapalenie ucha zewnętrznego
Wskazanie

Grzybicze zapalenie ucha zewnętrznego (otomykoza) to infekcja grzybicza przewodu słuchowego zewnętrznego, najczęściej wywoływana przez grzyby z rodzaju Aspergillus lub Candida. Schorzenie to stanowi około 10-20% wszystkich przypadków zapalenia ucha zewnętrznego i często występuje u pacjentów z obniżoną odpornością, cukrzycą, po długotrwałej antybiotykoterapii lub u osób z przewlekłym zapaleniem ucha środkowego.

Główne objawy grzybiczego zapalenia ucha zewnętrznego to świąd w przewodzie słuchowym, ból ucha, uczucie pełności w uchu, niekiedy niedosłuch oraz charakterystyczna wydzielina – często o zabarwieniu czarnym, białym lub żółtawym, zależnie od patogenu. W otoskopii można zaobserwować przekrwienie, obrzęk przewodu słuchowego oraz grzybnie – typowe struktury przypominające „pleśń” lub „watę”.

W leczeniu grzybiczego zapalenia ucha zewnętrznego stosuje się miejscowe preparaty przeciwgrzybicze. W Polsce dostępne są leki takie jak: Diflucan (flukonazol), Pimafucin (natamycyna), Clotrimazolum (klotrymazol), czy preparaty złożone jak Dexapolcort N i Infectoscab. Dodatkowo w terapii wykorzystuje się Canespor, Travocort, Triderm czy Lamisil. Szczególnie skuteczne w otomykozie są preparaty zawierające pochodne imidazolowe.

Istotnym elementem leczenia jest dokładne oczyszczenie przewodu słuchowego z zalegających mas grzybiczych przed aplikacją leków. Procedura ta powinna być wykonywana przez laryngologa przy użyciu mikroskopowego odsysania lub płukania przewodu słuchowego.

Największe trudności w leczeniu grzybiczego zapalenia ucha zewnętrznego wiążą się z nawrotowym charakterem infekcji i problemami z całkowitą eradykacją patogenu. Wyzwanie stanowi również prawidłowa identyfikacja czynnika etiologicznego, gdyż objawy mogą przypominać bakteryjne zapalenie ucha zewnętrznego. Ponadto, wielu pacjentów stosuje leki nieodpowiednio długo lub przerywa terapię po ustąpieniu objawów, co sprzyja nawrotom. Dodatkowo, osoby z cukrzycą lub obniżoną odpornością wymagają szczególnej uwagi i często dłuższego leczenia.