zakażenie drożdżakowe sromu
Wskazanie

Zakażenie drożdżakowe sromu (kandydoza sromu) to schorzenie wywołane najczęściej przez grzyby z rodzaju Candida, zwłaszcza Candida albicans. Objawia się intensywnym świądem, pieczeniem, zaczerwienieniem i obrzękiem okolic sromu oraz białawymi, serowatymi upławami. Zakażenie często związane jest z zaburzeniem równowagi mikrobiologicznej, które może wystąpić w wyniku antybiotykoterapii, cukrzycy, obniżonej odporności, stosowania doustnych środków antykoncepcyjnych czy ciąży.

W leczeniu kandydozy sromu stosuje się miejscowe leki przeciwgrzybicze w postaci kremów, maści lub globulek dopochwowych. Najpopularniejsze preparaty dostępne w Polsce to: Clotrimazolum (Clotrimazolum GSK, Candibene), Flukonazol (Fluconazole Genoptim, Fluconazole Polfarmex), Natamycyna (Pimafucin), Nystatyna (Nystatyna GSK) oraz preparaty złożone jak Canesten, Gynoxin, Travocort czy Triderm. W przypadkach nawracających lub opornych na leczenie miejscowe stosuje się leki przeciwgrzybicze doustne, takie jak Flukonazol (Flucofast, Flukonazol Actavis) czy Itrakonazol (Orungal, Itrokast).

Największą trudnością w leczeniu zakażeń drożdżakowych sromu jest tendencja do nawrotów. Nawet do 75% kobiet doświadcza co najmniej jednego nawrotu, a 5-8% cierpi na nawracające zakażenia drożdżakowe (definiowane jako 4 lub więcej epizodów w ciągu roku). Przyczyny nawrotów mogą obejmować niekompletne leczenie, reinfekcję od partnera seksualnego, oporność na leki przeciwgrzybicze lub współistniejące czynniki predysponujące, takie jak cukrzyca czy immunosupresja. Dlatego kluczowe jest nie tylko odpowiednie leczenie farmakologiczne, ale również identyfikacja i eliminacja czynników ryzyka oraz edukacja pacjentki dotycząca higieny intymnej.

W przypadkach nawracających zakażeń drożdżakowych sromu stosuje się przedłużone schematy leczenia oraz profilaktykę przeciwgrzybiczą. Trudności terapeutyczne mogą również wynikać z błędnej diagnozy, gdyż objawy mogą przypominać inne schorzenia, takie jak alergiczne zapalenie sromu, liszaj twardzinowy czy kontaktowe zapalenie skóry. Dlatego w przypadkach nietypowych lub opornych na standardowe leczenie zaleca się wykonanie posiewu mikologicznego oraz konsultację ginekologiczną lub dermatologiczną.