konserwanty w lekach
Konserwanty w lekach to substancje dodawane w celu przedłużenia okresu ważności produktów farmaceutycznych poprzez zapobieganie rozwojowi drobnoustrojów (bakterii, grzybów) oraz ochronę przed utlenianiem składników. Najczęściej stosowane konserwanty w preparatach farmaceutycznych to parabeny (metyloparaben, propyloparaben), alkohol benzylowy, chlorek benzalkonium oraz kwas sorbowy.
Zastosowanie konserwantów jest szczególnie istotne w preparatach wielodawkowych (np. krople do oczu, roztwory doustne), gdzie ryzyko zanieczyszczenia mikrobiologicznego jest podwyższone ze względu na wielokrotne otwieranie opakowania. Wybór odpowiedniego konserwantu zależy od pH preparatu, kompatybilności z substancją czynną oraz docelowej drogi podania leku.
Należy pamiętać, że konserwanty, mimo swojej kluczowej roli w zapewnieniu bezpieczeństwa mikrobiologicznego, mogą wywoływać działania niepożądane u niektórych pacjentów, szczególnie reakcje nadwrażliwości. Dlatego w przypadku leków stosowanych długoterminowo, zwłaszcza preparatów okulistycznych, coraz częściej opracowuje się formulacje bez konserwantów lub z nowszymi, łagodniejszymi systemami konserwującymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Monoprost 50 mcg/ml
Monoprost zawierający latanoprost w dawce 50 mikrogramów/ml wykazuje ograniczone dane dotyczące interakcji lekowych. Nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji z większością leków ogólnoustrojowych i miejscowych, jednak istnieje wysokie ryzyko paradoksalnego wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego przy jednoczesnym stosowaniu innych analogów prostaglandyn (np. trawoprost, bimatoprost, tafluprost). Z tego względu nie zaleca się łączenia Monoprostu z innymi preparatami z tej grupy. Ponadto, należy zachować ostrożność przy stosowaniu leków miejscowych zawierających konserwanty lub o odczynie kwaśnym bądź zasadowym, które mogą wpływać na pH roztworu Monoprostu (pH 6,5-7,5) i tym samym na biodostępność latanoprostu, zalecając odstęp co najmniej 5 minut między aplikacjami.
- Leksykon substancji czynnych
Iwermektyna – Przeciwwskazania stosowania
Iwermektyna jest dostępna w postaci tabletek (Ivermectin Medical Valley 3 mg, Scavertin 3 mg) oraz kremu (Soolantra 10 mg/g). Głównym przeciwwskazaniem do stosowania tych preparatów jest nadwrażliwość na substancję czynną lub na substancje pomocnicze. W przypadku tabletek brak jest szczegółowych danych dotyczących substancji pomocniczych, natomiast krem Soolantra zawiera m.in. 35 mg alkoholu cetylowego, 25 mg alkoholu stearylowego, 2 mg metylu parahydroksybenzoesanu (E218), 1 mg propylu parahydroksybenzoesanu (E216) oraz 20 mg glikolu propylenowego na gram kremu, które mogą wywoływać reakcje alergiczne lub miejscowe podrażnienia skóry. Stosowanie iwermektyny wymaga szczegółowego wywiadu alergologicznego oraz oceny historii chorób współistniejących i przyjmowanych leków.
alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, glikol propylenowy, iwermektyna, konserwanty w lekach, kontaktowe zapalenie skóry, metylu parahydroksybenzoesan, miejscowa reakcja skórna, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, podrażnienie skóry, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, substancje pomocnicze