złamanie śródstopia
Złamanie śródstopia to uraz obejmujący jedną lub więcej z pięciu kości śródstopia, które łączą stawy skokowe z palcami stopy. Ten typ złamania jest stosunkowo częsty i może wystąpić w wyniku urazu bezpośredniego (np. upadek ciężkiego przedmiotu na stopę), pośredniego (np. skręcenie stopy) lub przeciążenia (złamania zmęczeniowe).
Klasyfikacja złamań śródstopia obejmuje podział na złamania trzonu, podstawy i głowy kości śródstopia. Najczęściej dochodzi do złamania V kości śródstopia (tzw. złamanie Jonesa), następnie II kości śródstopia. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym (ból, obrzęk, zniekształcenie) oraz badaniach obrazowych, przede wszystkim RTG, a w bardziej skomplikowanych przypadkach – TK lub MRI.
Leczenie złamań śródstopia zależy od lokalizacji i charakteru złamania. Złamania bez przemieszczenia najczęściej wymagają jedynie unieruchomienia w bucie ortopedycznym lub gipsie przez 4-6 tygodni. Złamania z przemieszczeniem mogą wymagać repozycji, a w przypadku niestabilności – leczenia operacyjnego z zastosowaniem drutów Kirschnera, śrub lub płytek. Rehabilitacja po złamaniu śródstopia jest kluczowa dla przywrócenia pełnej funkcji stopy.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Złamana noga – Epidemiologia
Złamania kończyn dolnych stanowią istotny problem zdrowia publicznego, z częstością występowania szacowaną na 215,9 złamań długich kości kończyn dolnych na 100 000 pacjentów rocznie. Epidemiologia tych złamań wykazuje zróżnicowanie w zależności od lokalizacji anatomicznej, wieku, płci oraz czynników socjoekonomicznych i etnicznych. Złamania kostek są trzecim najczęstszym typem złamań, a złamania trzonu piszczeli dotyczą około 492 000 przypadków rocznie w USA, z bimodalnym rozkładem szczytów w wieku 20 i 50 lat. Kobiety po 50. roku życia mają wyższą częstość złamań (155 na 10 000 osób rocznie) niż mężczyźni (72 na 10 000), choć w przypadku złamań trzonu piszczeli ryzyko jest nieco wyższe u mężczyzn (21,5/100 000) niż u kobiet (12,3/100 000). Mechanizmy urazów różnią się w zależności od grupy wiekowej i lokalizacji złamania, z prostymi upadkami dominującymi w złamaniach kostek, a urazami wysokoenergetycznymi, takimi jak kolizje pojazdów mechanicznych, w złamaniach trzonu piszczeli. Wzrost częstości złamań u osób starszych, zwłaszcza powyżej 75 roku życia, oraz rosnąca liczba infekcji związanych ze złamaniami (wzrost z 8,4 do 10,7 przypadków na 100 000 mieszkańców w latach 2008-2018) wskazują na rosnące wyzwania dla systemów opieki zdrowotnej.
choroba tętnic obwodowych, choroba zwyrodnieniowa, densytometria, dysfagia, infekcja związana ze złamaniem, klasyfikacja złamań, kończyna dolna, obciążanie kończyny, oporność na środki przeciwdrobnoustrojowe, osteoporoza, osteoporoza systemowa, reumatoidalne zapalenie stawów, uraz komunikacyjny, uraz wysokoenergetyczny, złamanie biodra, złamanie kończyny dolnej, złamanie kości udowej, złamanie kostki, złamanie kręgu, złamanie niskoenergetyczne, złamanie osteoporotyczne, złamanie otwarte, złamanie śródstopia, złamanie stopy