Złamana noga – Epidemiologia

Złamana noga
Epidemiologia

Złamania kończyn dolnych stanowią istotny problem zdrowia publicznego, z częstością występowania szacowaną na 215,9 złamań długich kości kończyn dolnych na 100 000 pacjentów rocznie. Epidemiologia tych złamań wykazuje zróżnicowanie w zależności od lokalizacji anatomicznej, wieku, płci oraz czynników socjoekonomicznych i etnicznych. Złamania kostek są trzecim najczęstszym typem złamań, a złamania trzonu piszczeli dotyczą około 492 000 przypadków rocznie w USA, z bimodalnym rozkładem szczytów w wieku 20 i 50 lat. Kobiety po 50. roku życia mają wyższą częstość złamań (155 na 10 000 osób rocznie) niż mężczyźni (72 na 10 000), choć w przypadku złamań trzonu piszczeli ryzyko jest nieco wyższe u mężczyzn (21,5/100 000) niż u kobiet (12,3/100 000). Mechanizmy urazów różnią się w zależności od grupy wiekowej i lokalizacji złamania, z prostymi upadkami dominującymi w złamaniach kostek, a urazami wysokoenergetycznymi, takimi jak kolizje pojazdów mechanicznych, w złamaniach trzonu piszczeli. Wzrost częstości złamań u osób starszych, zwłaszcza powyżej 75 roku życia, oraz rosnąca liczba infekcji związanych ze złamaniami (wzrost z 8,4 do 10,7 przypadków na 100 000 mieszkańców w latach 2008-2018) wskazują na rosnące wyzwania dla systemów opieki zdrowotnej.

Epidemiologia złamanej nogi

Częstotliwość występowania złamań kończyn dolnych
Czynniki demograficzne wpływające na epidemiologię złamań kończyn dolnych
Trendy czasowe w epidemiologii złamań kończyn dolnych
Sezonowe wahania w częstości występowania złamań

Mechanizmy i przyczyny złamania nogi

Najczęstsze mechanizmy urazu
Rola aktywności fizycznej i sportu
Wypadki komunikacyjne jako przyczyna złamań

Czynniki ryzyka złamania nogi

Wiek i płeć jako czynniki ryzyka
Osteoporoza i kruchość kości
Choroby współistniejące zwiększające ryzyko

Nadzór i monitorowanie epidemiologiczne złamań nogi

Systemy nadzoru nad złamaniami
Wyzwania w nadzorze nad złamaniami

Implikacje dla zdrowia publicznego

Koszty społeczne i ekonomiczne złamań nogi
Strategie zapobiegania złamaniom
Implikacje dla systemów opieki zdrowotnej

Leczenie i rehabilitacja złamań nogi – najnowsze podejścia

Wczesne obciążanie kończyny
Wyzwania w leczeniu złamań nogi

Przyszłe trendy w epidemiologii złamań nogi

Wpływ starzenia się populacji
Niedobory w identyfikacji i leczeniu zagrożonych pacjentów
Przyszłe potrzeby badawcze
Kolejne rozdziały

Epidemiologia złamanej nogi

Złamania kończyn dolnych stanowią istotny problem zdrowia publicznego na całym świecie, mając znaczący wpływ zarówno na poszczególne osoby, jak i na systemy opieki zdrowotnej. Zrozumienie epidemiologii i częstości występowania złamań może pomóc decydentom i klinicystom w zaspokajaniu potrzeb populacji oraz identyfikowaniu trendów w czasie, umożliwiając dostosowanie świadczeń zdrowotnych do populacji.¹

Częstotliwość występowania złamań kończyn dolnych

Ogólna częstość występowania złamań kończyn dolnych jest szacowana na poziomie 215,9 złamań długich kości kończyn dolnych na 100 000 pacjentów rocznie.¹ Dane dotyczące częstości występowania złamań różnią się w zależności od kraju i badanej populacji. W niedawnym badaniu przeprowadzonym w hrabstwie Olmsted w Minnesocie, dostosowana do wieku i płci częstość występowania wszystkich złamań (nie tylko kończyn dolnych) w latach 2009-2011 wynosiła 4017 na 100 000 osobolat, co stanowi wzrost o 11% w porównaniu z latami 1989-1991.¹²

Częstotliwość występowania złamań różni się znacząco w zależności od lokalizacji anatomicznej. Przykładowo, złamania kostek stanowią trzeci najczęstszy typ złamań, dotykając osoby obu płci i wszystkich grup wiekowych.¹ Z kolei złamania kości stopy stanowią około 10% wszystkich złamań, przy czym złamania śródstopia i palców są najczęściej ocenianymi przez lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej.¹

W przypadku złamań goleni, dane z National Center for Health Statistics wskazują na około 492 000 złamań piszczeli rocznie w Stanach Zjednoczonych, co stanowi około 2% wszystkich złamań u dorosłych. Ponad 70 000 hospitalizacji, 800 000 wizyt ambulatoryjnych i 500 000 dni szpitalnych rocznie przypisuje się złamaniom trzonu piszczeli.¹ Badanie przeprowadzone na dużą skalę wykazało częstość występowania złamań trzonu piszczeli na poziomie 16,9/100 000 populacji, z bimodalnym rozkładem szczytów w wieku 20 i 50 lat.¹

Czynniki demograficzne wpływające na epidemiologię złamań kończyn dolnych

Płeć jest istotnym czynnikiem wpływającym na epidemiologię złamań kończyn dolnych. Ogólnie rzecz biorąc, częstość występowania złamań jest wyższa u kobiet po 50. roku życia (155 na 10 000 osób rocznie) w porównaniu z mężczyznami w tym samym wieku (72 na 10 000 osób rocznie).¹ Niektóre badania, jak to przeprowadzone na temat złamań kostek, wykazały, że kobiety (61%) są częściej dotknięte niż mężczyźni (39%).¹

W przypadku złamań trzonu piszczeli, ryzyko jest nieco wyższe u mężczyzn (21,5/100 000) niż u kobiet (12,3/100 000 rocznie).¹ Dane z badania dotyczącego złamań kostek pokazują, że mężczyźni doznają złamań kostek w młodszym wieku i częściej ulegają urazom w wyniku traumy wysokoenergetycznej.¹

Wiek jest kolejnym kluczowym czynnikiem wpływającym na epidemiologię złamań. Ustalony związek między wiekiem a częstością występowania złamań jest znaczącym spostrzeżeniem w starzejącej się populacji, takiej jak w Wielkiej Brytanii.¹ W populacji amerykańskiej, złamania kostki najczęściej występują u osób w wieku 10-19 lat (7,56/10 000 osobolat), stanowiąc 23,5% wszystkich złamań kostek.¹

Etniczny, socjoekonomiczny status i miejsce zamieszkania również wpływają na ryzyko złamania kości. Badanie przeprowadzone w Wielkiej Brytanii wykazało znaczne różnice w częstości występowania złamań w zależności od miejsca zamieszkania, przy czym najwyższe wskaźniki złamań odnotowano w Szkocji i Irlandii Północnej, gdzie wskaźniki były około 50% wyższe niż w Londynie.¹

Trendy czasowe w epidemiologii złamań kończyn dolnych

Analizy trendów czasowych w epidemiologii złamań pokazują zmieniający się obraz. W Niemczech całkowita liczba złamań kończyn dolnych u mężczyzn i kobiet wzrosła nieznacznie o 4,5% z 305 764 w 2002 roku do 319 422 w 2017 roku. Złamania biodra i kości udowej wzrosły o 23,5% z 150 565 w 2002 roku do 185 979 w 2017 roku. Natomiast całkowita liczba złamań kości podudzia zmniejszyła się o 15,4% z 131 162 w 2002 roku do 110 924 w 2017 roku.¹

Częstość występowania złamań wzrosła gwałtownie od 2002 do 2017 roku, szczególnie wśród starszych kohort. Prawie wszystkie typy złamań kończyn dolnych wzrosły u osób starszych powyżej 75 roku życia w 2017 roku w porównaniu z 2002 rokiem, co szczególnie dotyczy kobiet.¹

W przypadku infekcji związanych ze złamaniami (FRI), ich częstość występowania wzrosła o 0,28 z 8,4 przypadków na 100 000 mieszkańców do 10,7 przypadków na 100 000 mieszkańców między 2008 a 2018 rokiem.¹ Rosnące wskaźniki infekcji związanych ze złamaniami, szczególnie u starszych pacjentów, wskazują na nadchodzące wyzwanie dla interesariuszy systemów opieki zdrowotnej.¹

Sezonowe wahania w częstości występowania złamań

Interesującym aspektem epidemiologii złamań kończyn dolnych są sezonowe wahania ich występowania. W badaniu analizującym epidemiologię złamań kostek między 2012 a 2022 rokiem zaobserwowano sezonowe wahania, gdzie liczba złamań kostek osiągała szczyt w okresie od listopada do marca.¹ Ustalenia te wskazują, że związana z wiekiem kruchość szkieletu, a także zwiększone ryzyko prostych upadków u osób starszych, mogą być czynnikami ryzyka złamań kostek.¹

Mechanizmy i przyczyny złamania nogi

Mechanizmy prowadzące do złamań kończyn dolnych są różnorodne i różnią się w zależności od populacji i badanego regionu anatomicznego. Zrozumienie tych mechanizmów jest kluczowe dla opracowania skutecznych strategii prewencyjnych.

Najczęstsze mechanizmy urazu

Według badań, najczęstszym mechanizmem urazu dla wszystkich złamań kostek oraz dla każdej grupy złamań AO/OTA44 osobno był prosty upadek.¹ Proste upadki są najbardziej powszechnym mechanizmem urazu powodującym złamania kostek ogólnie i są również wyraźnie zaznaczone w złamaniach typu B.¹

W przypadku złamań trzonu piszczeli, bardziej dotkliwe złamania wynikają z urazów wysokoenergetycznych, najczęściej kolizji pojazdów mechanicznych (MVC). W starszych grupach wiekowych główną przyczyną są upadki, podczas gdy kolizje pojazdów mechanicznych są główną przyczyną w młodszych grupach wiekowych.¹

Złamania trzonu piszczeli doznane w wyniku znacznego urazu często wiążą się z dodatkowymi obrażeniami. W jednym z badań 59,6% pacjentów miało co najmniej jedno powiązane obrażenie. Najczęstszymi powiązanymi obrażeniami były dodatkowe złamania, ale 16,7% tej kohorty doznało uszkodzenia narządu wewnętrznego.¹

Rola aktywności fizycznej i sportu

Aktywność fizyczna i sport mogą być istotnymi czynnikami przyczyniającymi się do złamań kończyn dolnych, szczególnie wśród młodszych populacji. Badanie analizujące epidemiologię złamań u sportowców szkół średnich w USA wykazało, że rocznie występuje ponad 568 000 złamań u amerykańskich sportowców szkół średnich uczestniczących w dziewięciu głównych sportach.¹

Złamania stanowiły 10,1% wszystkich urazów sportowych w szkołach średnich, a także 27% wszystkich urazów wymagających operacji.¹ Sportem o najwyższym wskaźniku złamań był futbol amerykański (4,61 złamanych kości na 10 000 AE), z zapasami chłopców na drugim miejscu (2,64), a następnie piłką nożną chłopców (2,17).¹²

Jeśli chodzi o dyscypliny sportowe uprawiane przez dziewczęta, koszykówka miała najwyższy wskaźnik złamań (1,38 na 10 000 AE).¹ Wskaźnik występowania złamań wynosił 4,97 złamań na 10 000 AE podczas intensywnej rywalizacji, co stanowiło wskaźnik 3,2 razy większy niż wskaźnik w praktykach.¹

Sporty zimowe również przyczyniają się do złamań kończyn dolnych. Badanie analizujące urazy związane ze sportami zimowymi u dzieci wykazało, że tylko 3,4% pacjentów zostało hospitalizowanych po konsultacji, szczególnie z powodu złamanej nogi lub kostki (9,5%).¹

Wypadki komunikacyjne jako przyczyna złamań

Wypadki komunikacyjne są głównym czynnikiem przyczyniającym się do złamań kończyn dolnych, szczególnie w przypadku złamań o wysokiej energii. Badanie przeprowadzone w północnej Tanzanii wykazało, że wypadki komunikacyjne (MTA) były najczęstszą przyczyną złamań piszczeli/strzałki i odpowiadały za 78% złamań, przy czym prawie połowa z nich obejmowała motocykle (42%).¹

Wypadki komunikacyjne wiążą się ze znaczną chorobowością i śmiertelnością w krajach o niskich dochodach, takich jak Tanzania. Chalya i in. zgłosili, że duża część kolizji drogowych powoduje złamania kończyn dolnych.¹ Istnieje pilna potrzeba wprowadzenia odpowiednich interwencji zdrowia publicznego w celu zahamowania tego trendu. Znaczne obciążenie społeczno-ekonomiczne związane z MTA jest wyraźnie pokazane w statystykach bezpieczeństwa drogowego WHO z 2007 roku, które szacują, że Tanzania straciła 3,4% swojego produktu krajowego brutto bezpośrednio w wyniku kolizji drogowych.¹

Czynniki ryzyka złamania nogi

Identyfikacja czynników ryzyka dla złamań kończyn dolnych jest kluczowa dla opracowania skutecznych strategii prewencyjnych i optymalizacji leczenia pacjentów.

Wiek i płeć jako czynniki ryzyka

Wiek i płeć są jednymi z najważniejszych czynników ryzyka złamań kończyn dolnych. Na całym świecie 1 na 3 kobiety po 50. roku życia doświadczy złamań osteoporotycznych, podobnie jak 1 na 5 mężczyzn po 50. roku życia.¹ Choroba dotyka około 6,3% mężczyzn powyżej 50. roku życia i 21,2% kobiet w tym samym przedziale wiekowym na całym świecie.¹

W Europie w 2019 roku (Unia Europejska plus Szwajcaria i Wielka Brytania) szacuje się, że około 32 miliony osób w wieku 50+ ma osteoporozę, co odpowiada 5,6% całej europejskiej populacji w wieku 50+, czyli około 25,5 miliona kobiet (22,1% kobiet w wieku 50+) i 6,5 miliona mężczyzn (6,6% mężczyzn w wieku 50+).¹

Prawie 75% złamań biodra, kręgosłupa i dalszego odcinka przedramienia występuje u pacjentów w wieku 65 lat lub starszych.¹ Jednak większość złamań występuje u kobiet po menopauzie i starszych mężczyzn bez densytometrycznej diagnozy osteoporozy.¹

Osteoporoza i kruchość kości

Osteoporoza jest ważnym czynnikiem ryzyka złamań kończyn dolnych. Innym krytycznym czynnikiem w epidemiologii złamań kończyn dolnych u dorosłych jest związek z chorobami podstawowymi, takimi jak osteoporoza. Badanie przeprowadzone w Wielkiej Brytanii przez Kaye i wsp. wykazało, że zdiagnozowana osteoporoza była znacząco związana z ryzykiem złamań kończyn dolnych.¹

W nadchodzących latach liczba złamań z powodu osteoporozy prawdopodobnie wzrośnie i będzie stanowić znaczną część wydatków na opiekę zdrowotną. Dlatego identyfikacja złamań osteoporotycznych będzie miała implikacje dla zapobiegania, wykrywania, leczenia i zarządzania tymi złamaniami osteoporotycznymi.¹

Obecność znacznej osteoporozy zwiększa ryzyko złożonych lub bardziej złożonych złamań związanych z wyższą chorobowością i śmiertelnością.¹ W przypadku złamań trzonu piszczeli istotna osteoporoza zwiększa ryzyko otwartych lub bardziej złożonych złamań.¹

Choroby współistniejące zwiększające ryzyko

Oprócz osteoporozy, szereg innych chorób może zwiększać ryzyko złamań kończyn dolnych. Wykazano, że oprócz czynników wieku i płci, wypadki drogowe, sport, nieadekwatna aktywność fizyczna, urazy, upadki i wcześniejsze złamania odgrywają ważną rolę w rozwoju złamań kończyn dolnych.¹

Niektóre choroby, takie jak osteoporoza systemowa, choroba zwyrodnieniowa dużych stawów, reumatoidalne zapalenie stawów, demencja, padaczka, alkoholizm, parkinsonizm, nowotwory, otyłość i zaćma, mogą wpływać na ryzyko złamań kończyn dolnych.¹

Stosowanie niektórych leków, w szczególności środków nasennych i uspokajających, a także leków przeciwdepresyjnych, leków przeciwpsychotycznych i glikokortykoidów, stanowi dodatkowy czynnik ryzyka złamań kończyn dolnych.¹

Populacje szczególnie narażone na złamania urazowe śródstopia to:¹

Starsze kobiety z osteoporozą, zmniejszoną aktywnością fizyczną lub stosujące benzodiazepiny
Diabetycy, szczególnie jeśli chorują na cukrzycę od ponad 25 lat lub są bardziej aktywni

Nadzór i monitorowanie epidemiologiczne złamań nogi

Systemy nadzoru i monitorowania są niezbędne do śledzenia epidemiologii złamań kończyn dolnych i oceny skuteczności interwencji.

Systemy nadzoru nad złamaniami

Globalne systemy nadzoru nad złamaniami są różnorodne i często fragmentaryczne. Dane epidemiologiczne dotyczące złamań kostek w całym kraju są skąpe. Takie informacje są ważne dla lepszego określenia ilościowego śmiertelności związanej z takimi urazami, a także wpływu finansowego i wdrażania środków zapobiegawczych.¹

W Wielkiej Brytanii badacze z Medical Research Council Lifecourse Epidemiology Unit na Uniwersytecie Southampton przeprowadzili analizę bazy danych UK Clinical Practice Research Datalink i obliczyli ryzyko doznania złamania przez daną osobę.¹

Istotnym krokiem w monitorowaniu złamań otwartych jest badanie The Open-Fracture Patient Evaluation Nationwide (OPEN), które opisuje epidemiologię złamań otwartych w Wielkiej Brytanii.¹ Kluczowe wskaźniki efektywności (KPI) rejestrowane przez TARN są motorami poprawy jakości, ale koncentrują się na ciężko rannych.¹ Obecnie nie istnieje krajowa baza danych złamań otwartych.¹

Szwedzki Rejestr Złamań (SFR) jest jednym z najbardziej kompleksowych systemów monitorowania złamań, umożliwiającym szczegółową analizę trendów epidemiologicznych. Badanie wykorzystujące dane z SFR analizowało epidemiologię złamań kostek w latach 2012-2022, włączając 56 439 pacjentów z 57 443 złamaniami kostek.¹

Wyzwania w nadzorze nad złamaniami

Jednym z głównych wyzwań w nadzorze nad złamaniami jest niekompletność danych. Na przykład, w przypadku nadzoru w autobusach szkolnych, kamera nadzoru w autobusie, w którym złamana została noga 3-letniego dziecka, podobno nie działała przez miesiące.¹ To pokazuje, jak ważne jest utrzymanie funkcjonujących systemów monitorowania.

Innym wyzwaniem jest różnorodność systemów klasyfikacji złamań, co może utrudniać porównanie danych między różnymi badaniami i krajami. Standaryzacja metodologii i definicji jest kluczowa dla poprawy jakości danych nadzoru.

Ponadto, niedodiagnozowanie niektórych typów złamań, takich jak złamania kręgów, stanowi problem na całym świecie. Szacuje się, że tylko jedna trzecia złamań kręgów trafia do klinicznej uwagi.¹

Implikacje dla zdrowia publicznego

Epidemiologia złamań kończyn dolnych ma znaczące implikacje dla zdrowia publicznego, w tym dla zapobiegania złamaniom i alokacji zasobów opieki zdrowotnej.

Koszty społeczne i ekonomiczne złamań nogi

Złamania biodra są ważną przyczyną niepełnosprawności i śmierci na całym świecie, szczególnie wśród osób starszych.¹ Złamania mają poważny wpływ na jakość życia, powodując znaczny ból, niepełnosprawność, utratę niezależności, chorobowość a nawet śmiertelność u dotkniętych pacjentów.¹

Wpływ na niepełnosprawność jest uderzający: 1 rok po złamaniu biodra 40% pacjentów nadal nie jest w stanie chodzić samodzielnie, 60% ma trudności z co najmniej jedną podstawową czynnością życia codziennego, a 80% ma ograniczenia w instrumentalnych czynnościach życia codziennego, takich jak prowadzenie samochodu i robienie zakupów spożywczych.¹

Złamania biodra wydają się być związane z wystąpieniem innych chorób współistniejących, co wiąże się z wysokimi kosztami dla społeczeństwa.¹ Średni czas hospitalizacji jest wysoce zmienny, zależny od lokalnych systemów opieki zdrowotnej i badanych populacji.¹

Po złamaniu biodra 10-20% pacjentów mieszkających wcześniej w społeczności wymaga długoterminowej opieki pielęgniarskiej, przy czym wskaźnik przyjęć do domów opieki wzrasta wraz z wiekiem.¹ Odsetek osób w długoterminowej opiece po 12 miesiącach pozostaje bliski 10%, przy czym przyjęcia również znacząco rosną wraz z wiekiem, od 2% dla osób w wieku 50-60 lat do 35% dla osób w wieku 90 lat i starszych.¹

Strategie zapobiegania złamaniom

Biorąc pod uwagę znaczące koszty społeczne i ekonomiczne złamań kończyn dolnych, opracowanie skutecznych strategii zapobiegania jest priorytetem. Znajomość epidemiologii i czynników ryzyka złamań kończyn dolnych jest kluczowa dla ukierunkowania działań prewencyjnych.

W populacji wojskowej, gdzie złamania są powszechne, badania wykazały, że najczęstszym miejscem złamań jest ręka, a następnie stopa, kostka i nadgarstek.¹ Aby zapobiec utracie siły bojowej z powodu urazów niezwiązanych z walką, konieczne jest dokładne przygotowanie, w tym sprzęt ochronny i szkolenie wstępne dla obszarów o wysokiej częstości występowania złamań.¹

Identyfikacja względnej częstości występowania i związków demograficznych ze złamaniami kończyn dolnych pomaga podkreślić zmieniające się potrzeby populacji.¹ Wykazanie różnic w częstości występowania złamań w zależności od pochodzenia etnicznego, statusu społeczno-ekonomicznego i lokalizacji będzie z pewnością pomocne w ukierunkowaniu zasobów opieki zdrowotnej na osoby najbardziej zagrożone.¹

Biorąc pod uwagę wysokie wskaźniki złamań, szczególnie u osób starszych, oraz wpływ w postaci bólu, unieruchomienia i potencjalnie zmniejszonej przeżywalności, odkrycia te stanowią realne wsparcie dla strategii profilaktyki zdrowotnej.¹

Implikacje dla systemów opieki zdrowotnej

Zrozumienie epidemiologii złamań kończyn dolnych ma istotne implikacje dla planowania i alokacji zasobów w systemach opieki zdrowotnej. Ze względu na zmiany demograficzne na całym świecie, które prowadzą do coraz starszej populacji, a tym samym do możliwych zmian w częstości występowania złamań, konieczne jest dostosowanie systemów opieki zdrowotnej do zmieniających się potrzeb.

Badanie przeprowadzone w Szwecji wykazało, że obecne badanie przyczyni się do planowania pierwotnej profilaktyki złamań kostek i będzie wartościowe dla dystrybucji zasobów opieki zdrowotnej.¹

Szacowanie liczby osób o wysokim ryzyku złamań ma wartość dla przyszłej alokacji zasobów zdrowotnych.¹ Z powodu zmian demograficznych populacji liczba mężczyzn i kobiet z osteoporozą w UE wzrośnie z 27,5 miliona w 2010 roku do 33,9 miliona w 2025 roku, co odpowiada wzrostowi o 23%.¹

Całkowita liczba złamań kończyn dolnych wzrosła nieznacznie w 2017 roku w porównaniu z 2002 rokiem, szczególnie złamania biodra i kości udowej wśród mężczyzn. Częstość występowania prawie wszystkich typów złamań kończyn dolnych wśród osób starszych wzrosła w tym czasie.¹ Badanie wykazało, że zmiany demograficzne już wpłynęły na całkowitą liczbę i wskaźniki częstości występowania złamań kończyn dolnych.¹

Leczenie i rehabilitacja złamań nogi – najnowsze podejścia

Nowoczesne podejście do leczenia złamań kończyn dolnych ewoluuje, a najnowsze badania wskazują na korzyści z wczesnego obciążania kończyny.

Wczesne obciążanie kończyny

Okazuje się, że standardowa porada, aby nie obciążać złamanej kości nogi przez co najmniej sześć tygodni, opiera się bardziej na ostrożności kulturowej niż na dowodach naukowych – lekarze wolą zachować ostrożność. Obecnie badania pokazują, że komplikacje nie są bardziej prawdopodobne przy wczesnym obciążaniu kończyny niż przy długim opóźnieniu.¹

Osoby, które wcześnie chodziły na kościach udowych, które złamały się tuż nad kolanem, nie miały wyższego wskaźnika powikłań niż osoby, które nie obciążały nogi przez sześć tygodni.¹

W przypadku kostek, największe dotychczas randomizowane badanie kontrolowane (480 przypadków złamań w 23 ośrodkach w Wielkiej Brytanii) zostało opublikowane w 2024 roku w czasopiśmie Lancet. Połowę pacjentów poinstruowano, aby chodzić po dwóch tygodniach, a drugą połowę poinformowano, aby czekali do upływu sześciu tygodni. Wszelkie powikłania, takie jak infekcje lub pęknięte płytki, były równie powszechne w obu grupach, więc wczesne chodzenie nie stwarzało większego ryzyka. Grupa wczesnego obciążania zgłaszała lepszą funkcję stawu skokowego po sześciu tygodniach i po czterech miesiącach po operacji.¹

Normalny standard opieki polega teraz na naprawieniu i pozwoleniu pacjentom na chodzenie, jak stwierdził Trompeter.¹

Wyzwania w leczeniu złamań nogi

Pomimo postępów w leczeniu złamań kończyn dolnych, nadal istnieją znaczące wyzwania. Złamania kostek (AFs) są najczęstszymi złamaniami kończyn dolnych spotykanymi w usługach ratunkowych. Około 53% tych złamań jest niestabilnych i jest leczonych chirurgicznie.¹

Pacjenci z złamaniem kończyny dolnej, którzy otrzymali leczenie bez utrwalenia, mieli znacząco wyższe ryzyko choroby tętnic obwodowych (PAOD) niż ci, którzy otrzymali leczenie z utrwaleniem. Ponadto ryzyko PAOD było wyższe u kobiet w wieku ≥50 lat, a także u pacjentów z chorobą wieńcową, którzy otrzymali leczenie bez utrwalenia, niż u tych, którzy otrzymali leczenie z utrwaleniem.¹

Oporność na środki przeciwdrobnoustrojowe (AMR) jest jedną z głównych przyczyn chorób i śmierci na świecie, powodującą cierpienie milionów ludzi każdego roku.¹ Infekcje związane ze złamaniami mogą stanowić poważne wyzwanie w leczeniu, z potencjalnymi długoterminowymi konsekwencjami.

Złamania u dzieci i młodzieży stanowią znaczący problem zdrowia publicznego.¹ Zrozumienie wzorców epidemiologicznych i czynników etiologicznych może kierować opracowaniem skutecznych strategii zapobiegania i optymalizować zarządzanie złamaniami w tej populacji.¹

Środki zapobiegawcze ukierunkowane na modyfikowalne czynniki ryzyka i promowanie bezpieczeństwa w aktywności fizycznej są kluczowe dla zmniejszenia obciążenia złamaniami u dzieci i młodzieży.¹

Przyszłe trendy w epidemiologii złamań nogi

Analiza obecnych trendów w epidemiologii złamań kończyn dolnych dostarcza wskazówek co do przyszłych kierunków.

Wpływ starzenia się populacji

Wraz ze starzeniem się globalnej populacji i zmianami stylu życia, częstość występowania osteoporozy i związanych z nią złamań znacznie wzrosła i będzie nadal znacznie wzrastać w przyszłości.¹

Ze względu na swoją częstość występowania na całym świecie, osteoporoza jest uważana za poważny problem zdrowia publicznego.¹ Szacuje się, że 75 milionów ludzi w Europie, USA i Japonii cierpi na osteoporozę.¹

Ponad 10 milionów złamań biodra u osób w wieku 55+ występuje globalnie, na podstawie danych z 2019 roku.¹ Wraz ze starzeniem się globalnej populacji, liczba złamań biodra ma prawie podwoić się od 2018 do 2050 roku.¹ Do 2050 roku światowa częstość występowania złamań biodra ma wzrosnąć o 310% u mężczyzn i 240% u kobiet, w porównaniu z wskaźnikami z 1990 roku.¹

Częstość występowania złamań biodrowych wzrasta gwałtownie wraz z wiekiem, począwszy od lat 70., a krzywe wskaźnika są podobne dla populacji na całym świecie, chociaż bezwzględne wartości różnią się znacznie.¹ Najbardziej uderzającym zjawiskiem jest dramatyczny wzrost liczby złamań biodrowych wraz z wiekiem, co wskazuje, że niezależnie od różnic między populacjami, starzenie się jest prawdopodobnie najsilniejszym czynnikiem determinującym złamania.¹

Niedobory w identyfikacji i leczeniu zagrożonych pacjentów

Pomimo postępów w zrozumieniu epidemiologii złamań kończyn dolnych, nadal istnieją znaczące niedobory w identyfikacji i leczeniu zagrożonych pacjentów.

Dowody sugerują, że wiele kobiet, które doznają złamania niskoenergetycznego, nie jest odpowiednio diagnozowanych i leczonych w kierunku prawdopodobnej osteoporozy.¹ Średnio luka w leczeniu w Europie (kraje EU27+2) w 2019 roku wynosiła 71%, a 15 milionów kobiet kwalifikujących się do terapii osteoporozy pozostawało nieleczonych.¹

Zdecydowana większość osób o wysokim ryzyku (prawdopodobnie 80%), które już miały co najmniej jedno złamanie osteoporotyczne, nie jest ani identyfikowana, ani leczona.¹ Drugie złamanie biodra występuje u około jednej na cztery osoby po jakimkolwiek wcześniejszym złamaniu osteoporotycznym i u jednej na trzy osoby, które doznały złamania biodra, średnio w ciągu półtora roku.¹

Ankieta IOF, przeprowadzona w 11 krajach, wykazała, że zaprzeczanie osobistemu ryzyku przez kobiety po menopauzie, brak dialogu na temat osteoporozy z lekarzem oraz ograniczony dostęp do diagnozy i leczenia przed pierwszym złamaniem skutkują niedodiagnozowaniem i niedoleczeniem tej choroby.¹

Przyszłe potrzeby badawcze

Aby lepiej zrozumieć i zapobiegać złamaniom kończyn dolnych, potrzebne są dalsze badania w kilku obszarach.

Potrzebne są solidne systemy nadzoru do monitorowania doświadczeń pracowników w czasie.¹ Zaktualizowaliśmy ważne dane z nadzoru dla unikalnej kohorty zawodowej związkowych pracowników budowlanych, aby dostarczyć informacji na temat długoterminowych trendów w ich zgłaszanych urazach i schorzeniach związanych z pracą.¹

Szczegółowo opisaliśmy po raz pierwszy współczesny opis złamań otwartych w całej Wielkiej Brytanii.¹ Jednak potrzebne są dalsze badania, aby lepiej zrozumieć czynniki ryzyka, wyniki leczenia i skuteczność różnych strategii zapobiegania.

Potrzebne są również prospektywne badania, aby zbadać wyniki kliniczne, takie jak czas trwania hospitalizacji, poziomy niepełnosprawności i wskaźniki śmiertelności.¹ Dane epidemiologiczne zebrane na temat złamań piszczeli/strzałki w naszym badaniu są przydatne w uzyskaniu wglądu w ograniczenia świadczenia opieki zdrowotnej w Tanzanii, zarówno na poziomie lokalnym, jak i krajowym.¹

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

Materiały źródłowe

#1 The Epidemiology of Lower Limb Fractures: A Major United Kingdom (UK) Trauma Centre Study
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC11027026/
Introduction: Understanding the epidemiology and incidence of fractures can help inform policymakers and clinicians about the needs of the population and highlight trends over time, allowing for tailoring of healthcare delivery to the population. This study reports on the lower limb fractures treated at a major trauma centre over a seven-year period. […] Identifying and defining epidemiological trends in lower limb fractures enables policymakers and clinicians to make decisions about the distribution of healthcare services and delivery. […] Identifying the relative incidence and demographic associations with lower limb fractures helps highlight a changing populations needs. There is an absence of such study in literature in the United Kingdom (UK) since 2006. […] The epidemiology of lower limb fractures is poorly described in the literature. In our study, the overall incidence of lower limb fractures was 215.9 lower limb long bone fractures per 100,000 patients per year.
#1
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC3929546/
To assess recent trends in fracture incidence from all causes at all skeletal sites, we used the comprehensive (inpatient and outpatient) data resources of the Rochester Epidemiology Project to estimate rates for Olmsted County, Minnesota, residents in 200911, compared to similar data from 198991. […] Overall, comparably adjusted fracture incidence rates increased by 11% (from 3627 to 4017 per 100,000 person-years; p = 0.008) between 198991 and 20092011. […] More generally, these data indicate that the dramatic increases in the incidence of fractures at many skeletal sites that were observed decades ago have now stabilized. […] However, changes in the actual incidence of specific fractures could aggravate or, instead, ameliorate this trend. […] Unfortunately, there are no recent data on secular trends in incidence that include all fracture types and relevant age-groups.
#1 Epidemiology of more than 50,000 ankle fractures in the Swedish Fracture Register during a period of 10Â years | Journal of Orthopaedic Surgery and Research | Full Text
https://josr-online.biomedcentral.com/articles/10.1186/s13018-023-03558-2
Ankle fractures are the third most common type of fracture, affecting both sexes and all age groups. […] An increasing incidence of ankle fractures, especially in the elderly, has been reported in several studies over the past few years. […] The findings in the present study further confirm these findings, as a distinct seasonal variation in ankle fractures is demonstrated, with a peak in fractures between November and March. […] Simple falls are the most common injury mechanism behind ankle fractures in general and are also pronounced in B-type fractures. […] The current study demonstrates that men sustain their ankle fractures at a younger age and are more frequently injured by a high-energy trauma. […] This study will contribute to the planning of primary prevention for ankle fractures and will be of value for the distribution of healthcare resources.
#1 Foot Fracture Management in the ED: Practice Essentials, Epidemiology
https://emedicine.medscape.com/article/825060-overview
Approximately 10% of all fractures occur in the 26 bones of the foot. […] Foot fractures are among the most common foot injuries evaluated by primary care physicians, most often involving the metatarsals and toes. […] In pediatric patients, foot fractures account for approximately 5-13% of all fractures. […] Toe fractures in children represent the most common foot fractures in the pediatric age group, accounting for as many as 18% of foot fractures. […] Phalangeal fractures represent 3-7% of all physeal fractures and are usually Salter-Harris type I or type II injuries.
#1 Tibial shaft fractures in adults – UpToDate
https://www.uptodate.com/contents/tibial-shaft-fractures-in-adults
Tibial fractures are common long-bone injuries, accounting for approximately 2 percent of all adult fractures. The National Center for Health Statistics reports 492,000 tibial fractures per year in the United States. Greater than 70,000 hospitalizations, 800,000 office visits, and 500,000 hospital days have been attributed to tibial shaft fractures in the United States annually. The presence of significant osteoporosis increases the risk for compound or more complex fractures associated with higher morbidity and mortality. More severe tibia fractures stem from high-energy trauma, most often motor vehicle collisions (MVCs). […] A large-scale study of tibial shaft fractures from a trauma databank found an incidence of 16.9/100,000 population with a bimodal distribution of peaks at ages 20 and 50. The risk is somewhat higher in males (males 21.5/100,000 and females 12.3/100,000 incidence per year). The mechanism of injury among older adults is primarily falls, while MVCs are the primary cause in younger age groups. Tibial shaft fractures sustained from significant trauma are often associated with additional injuries. In this series, 59.6 percent of patients had at least one associated injury. The most common associated injuries were additional fractures, but 16.7 percent of this cohort sustained injury to an internal organ.
#1
https://www.southampton.ac.uk/news/2016/04/broken-bone-nos.page
Ethnicity, socioeconomic status and place of residence in the UK all influence the risk of breaking a bone, a new Southampton study has shown. […] Researchers at the Medical Research Council Lifecourse Epidemiology Unit, University of Southampton, undertook an analysis of the UK Clinical Practice Research Datalink database and calculated the risk of an individual experiencing a fracture. […] They found there were marked differences in fracture rates according to where individuals lived, with the highest fracture rates in Scotland and Northern Ireland, where rates were around 50 per cent greater than those in London. […] Overall fracture rate was higher for women over the age of 50 years old (155 per 10,000 persons per year compared to men over the age of 50 (72 per 10,000 persons per year).
#1 Epidemiology of more than 50,000 ankle fractures in the Swedish Fracture Register during a period of 10Â years | Journal of Orthopaedic Surgery and Research | Full Text
https://josr-online.biomedcentral.com/articles/10.1186/s13018-023-03558-2
Despite being one of the most common types of fracture, there is a lack of epidemiological studies involving ankle fractures of all kinds. […] The aim of this study is to describe the epidemiology of ankle fractures between 2012 and 2022. […] During the study period, 56,439 patients sustained 57,443 ankle fractures. […] Women (61%) were more commonly affected than men (39%). […] The most common mechanism of injury for all ankle fractures and for each AO/OTA44 fracture group separately was a simple fall. […] A seasonal variation in ankle fractures was found, where the number of ankle fractures peaked during the between November and March. […] This study presents the epidemiology of all AO/OTA types of ankle fractures. […] These findings indicate that age-related skeletal fragility, as well as an increasing risk of simple falls in the elderly, may be risk factors for ankle fractures.
#1 The Epidemiology of Lower Limb Fractures: A Major United Kingdom (UK) Trauma Centre Study
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC11027026/
An important factor in this epidemiological study is the location of fractures. Our study’s most common lower limb long bone fracture location was the distal tibia and the femoral head and neck. […] Another critical factor in the epidemiology of adult lower limb fractures is the association with underlying conditions such as osteoporosis. A study conducted in the UK by Kaye et al. found that diagnosed osteoporosis was significantly associated with the risk of lower limb fractures. […] The established link between age and fracture incidence is a significant observation in an aging population such as the UK. In the coming years, the number of fractures due to osteoporosis will likely increase and make up a substantial proportion of healthcare spending. Thus, identifying osteoporotic fractures will have implications for the prevention, detection, treatment, and management of these osteoporotic fractures.
#1 Ankle Fracture Management in the ED: Practice Essentials, Pathophysiology, Epidemiology
https://emedicine.medscape.com/article/824224-overview
Ankle fractures (AFs) are the most common fractures of the lower limbs found in emergency services. Approximately 53% of these fractures are unstable and are treated surgically. […] Nationwide epidemiologic data regarding ankle fractures are scarce. Such information is important toward better quantifying the mortality associated with such injuries, as well as the financial impact and the implementation of preventive measures. Findings show that an estimated total of 673,214 ankle fractures occurred during a 5-year period, with an incidence rate of 4.22/10,000 person-years. The mean age of patients with an ankle fracture was 37 22.86 (SD) years; 23.5% of ankle fractures occurred in patients aged 10-19 years (7.56/10,000 person-years). In addition, 44% of ankle fractures occurred in men (3.81/10,000 person-years), whereas 56% occurred in women (4.63/10,000 person-years).
#1 Changing epidemiology of lower extremity fractures in adults over a 15-year period â a National Hospital Discharge Registry study | BMC Musculoskeletal Disorders | Full Text
https://bmcmusculoskeletdisord.biomedcentral.com/articles/10.1186/s12891-021-04291-9
Demographic changes led to an increasingly ageing population in Germany and thus to possible changes in the frequency of fractures. The primary aim of this study was to report changes in fracture rates of the lower extremities in Germany in 2002 compared to 2017 and to evaluate those changes. […] The total count for lower extremity fractures in men and women increased slightly by 4.5% from 305,764 in 2002 to 319,422 in 2017. Hip and femur fractures increased by 23.5% from 150,565 in 2002 to 185,979 in 2017. […] The total count of lower leg fractures decreased by 15.4% from 131,162 in 2002 to 110,924 in 2017. […] The incidence of fractures rose sharply from 2002 to 2017, especially for older cohorts. […] The total numbers of lower extremity fractures increased slightly in 2017 compared to 2002 especially hip and femur fractures among men. The incidence of almost all lower extremity fracture types among older people increased during this time.
#1 Changing epidemiology of lower extremity fractures in adults over a 15-year period â a National Hospital Discharge Registry study | BMC Musculoskeletal Disorders | Full Text
https://bmcmusculoskeletdisord.biomedcentral.com/articles/10.1186/s12891-021-04291-9
The goal of the present study was to analyse the epidemiological development of fractures of the lower extremities from 2002 to 2017 in Germany. […] The study demonstrates that demographic change has already influenced the total number and incidence rates of lower extremity fractures. […] The incidence of geriatric lower extremity fractures is rapidly increasing, especially for distal femoral fractures, proximal tibial fractures and ankle fractures. […] Almost all fracture types in the lower extremities increased for older people aged over 75 years in 2017 compared to 2002. This particularly affects women.
#1 The epidemiology of fracture-related infections in Germany | Scientific Reports
https://www.nature.com/articles/s41598-021-90008-w
The epidemiology of fracture-related infection (FRI) is unknown, which makes it difficult to estimate future demands and evaluate progress in infection prevention. […] The prevalence of FRI increased by 0.28 from 8.4 cases per 100,000 inhabitants to 10.7 cases per 100,000 inhabitants between 2008 and 2018. […] Increasing rates of fracture-related infection especially in older patients indicate an upcoming challenge for stakeholders in health care systems. […] However, current socioeconomic calculations are based on small patient numbers and the exact prevalence of fracture-related infection is unknown. […] Our analysis revealed that the prevalence of FRI increased with a rate of 0.28 from 8.4 cases per 100,000 inhabitants to 10.7 cases per 100,000 inhabitants between 2008 and 2018. […] In conclusion, in light of a strong increase especially in elderly patients, prevention strategies, improved treatment strategies and an interdisciplinary treatment approaches are strongly required.
#1 New Insight Into Fracture Epidemiology in High School Athletes | MDedge
https://blogs.the-hospitalist.org/content/new-insight-fracture-epidemiology-high-school-athletes-0
More than 568,000 fractures occur annually in U.S. high school athletes who participate in nine major sports, according to a new 4-year study. […] Fractures accounted for 10.1% of all high school athletic injuries as well as 27% of all injuries requiring surgery, second only to complete ligament sprains, 30% of which underwent surgical repair, Natalie McIlvain said at the annual meeting of the American Public Health Association. […] Foul play as determined by referee, coach, or athletic trainer played a role in 9.3% of all fractures, according to Ms. McIlvain of the center for injury research and policy at Nationwide Childrens Hospital in Columbus, Ohio. […] Overall, 16.1% of fractures required surgery. […] Fractures occurred at an overall rate of 2.48 per 10,000 athletic exposures (defined as one practice or competitive event).
#1 New Insight Into Fracture Epidemiology in High School Athletes | MDedge
https://blogs.the-hospitalist.org/content/new-insight-fracture-epidemiology-high-school-athletes-0
The sport with the highest fracture rate was football (4.61 broken bones per 10,000 AEs) with boys wrestling a distant second (2.64), followed by boys soccer (2.17). […] The hands and fingers accounted for 28% of all fractures. The next most frequently fractured body parts were the wrist (10.4%), and the lower leg (9.3%). […] In all, 34% of fractures resulted in more than 3 weeks lost from play. Another 24% led to medical disqualification from participation.
#1 New Insight Into Fracture Epidemiology in High School Athletes | MDedge
https://community.the-hospitalist.org/content/new-insight-fracture-epidemiology-high-school-athletes
The sport with the highest fracture rate was football (4.61 broken bones per 10,000 AEs) with boys wrestling a distant second (2.64), followed by boys soccer (2.17). The girls sport with the highest fracture rate was basketball (1.38 per 10,000 AEs). […] The hands and fingers accounted for 28% of all fractures. The next most frequently fractured body parts were the wrist (10.4%), and the lower leg (9.3%). […] In all, 34% of fractures resulted in more than 3 weeks lost from play. Another 24% led to medical disqualification from participation.
#1 New Insight Into Fracture Epidemiology in High School Athletes | MDedge
https://community.the-hospitalist.org/content/new-insight-fracture-epidemiology-high-school-athletes
More than 568,000 fractures occur annually in U.S. high school athletes who participate in nine major sports, according to a new 4-year study. […] Fractures accounted for 10.1% of all high school athletic injuries as well as 27% of all injuries requiring surgery, second only to complete ligament sprains, 30% of which underwent surgical repair, Natalie McIlvain said at the annual meeting of the American Public Health Association. […] Foul play as determined by referee, coach, or athletic trainer played a role in 9.3% of all fractures, according to Ms. McIlvain of the center for injury research and policy at Nationwide Childrens Hospital in Columbus, Ohio. […] Overall, 16.1% of fractures required surgery. […] Fractures occurred at an overall rate of 2.48 per 10,000 athletic exposures (defined as one practice or competitive event). The rate was 4.97 fractures per 10,000 AEs during the heat of competition, a rate that was 3.2-fold greater than the rate in practices.
#1 Epidemiology of winter sports-related pediatric trauma management in general moutain medicine practices – DUMAS – DÃ©pÃ´t Universitaire de MÃ©moires AprÃ¨s Soutenance
https://dumas.ccsd.cnrs.fr/dumas-04663702
Objectives: Skiing, snowboarding and sledding are popular winter recreational activities, especially in children. This study describes the epidemiology of injuries related to winter sports in children managed in general mountain medicine practices. […] We included 108619 patients (mean age 11.4 years) of which 76724 (70.6%), 26186 (24.1%) and 2132 (2.0%) were skiing, snowboarding and sledding accidents, respectively. […] Only 3699 patients (3.4%) were hospitalized after the consultation especially for broken leg or ankle (9.5%). […] Conclusion: Winter sports can cause different injuries depending on the sport, age, level and gender. The risk of hospitalization also varies according to these parameters, but better prevention could reduce injuries and hospitalizations.
#1 The epidemiology and management of tibia and fibula fractures at Kilimanjaro Christian Medical Centre (KCMC) in Northern Tanzania
https://www.panafrican-med-journal.com/content/article/25/51/full/
The epidemiology and management of tibia and fibula fractures at Kilimanjaro Christian Medical Centre (KCMC) in Northern Tanzania […] tibia/fibula fractures are one of the commonest admissions to the orthopaedic department at a resource-limited Northern Tanzanian hospital. These fractures are associated with poor prognosis and pose a huge socioeconomic burden on developing countries. However, to date there is a paucity of epidemiological data on lower-limb fractures in Tanzania. […] 199 of the 1016 patients admitted sustained tibia/fibula fractures. 78% (n=156) of admissions were male and the most frequently affected age group was 21-30 years. Motor traffic accidents (MTAs) were the most common cause and accounted for 78% of fractures, with nearly half of these involving motorbikes (42%). Falls were identified as the second most common cause (13%). It was determined that 72% (n=143) of fractures were open, 19% (n=38) were comminuted and the most common site of injury was the distal-third of tibia/fibula.
#1 The epidemiology and management of tibia and fibula fractures at Kilimanjaro Christian Medical Centre (KCMC) in Northern Tanzania
https://www.panafrican-med-journal.com/content/article/25/51/full/
males in the 21-30 age group, who were involved in MTAs, were most commonly affected by tibia/fibula fractures. Given that MTA incidence is increasing in Tanzania, there is a growing public health concern that this will be reflected by a step-increase in the number of people who sustain lower-limb fractures. […] Motor traffic accidents (MTAs) are associated with significant morbidity and mortality in low-income countries such as Tanzania. It has also been reported by Chalya et al. that a large proportion of road traffic collisions result in fractures of the lower-limb. At Kilimanjaro Christian Medical Centre (KCMC) open fractures of the femur, tibia and fibula are recognised as having a particularly poor prognosis. […] There is an urgent need for appropriate public health interventions to be put in place to curb this trend. The substantial socioeconomic burden of MTAs is clearly demonstrated in the 2007 WHO road safety statistics, which estimate that Tanzania lost 3.4% of their gross domestic product as a direct result of road traffic collisions.
#1 Epidemiology of osteoporosis and fragility fractures | International Osteoporosis Foundation
https://www.osteoporosis.foundation/facts-statistics/epidemiology-of-osteoporosis-and-fragility-fractures
Worldwide, up to 37 million fragility fractures occur annually in individuals aged over 55, the equivalent of 70 fractures per minute. […] Worldwide, 1 in 3 women over age 50 will experience osteoporosis fractures, as will 1 in 5 men aged over 50. […] Using the WHO definition of osteoporosis, the disease affects approximately 6.3% of men over the age of 50 and 21.2% of women over the same age range globally. Based on the world population of men and women, this suggests that approximately 500 million men and women worldwide may be affected. […] Across Europe in 2019 (European Union, plus Switzerland UK) 32 million individuals age 50+ are estimated to have osteoporosis, equivalent to 5.6% of the total European population age +50, or approximately 25.5 million women (22.1% of women aged +50) and 6.5 million men (6.6% of men aged +50).
#1 Epidemiology of osteoporosis and fragility fractures | International Osteoporosis Foundation
https://www.osteoporosis.foundation/facts-statistics/epidemiology-of-osteoporosis-and-fragility-fractures
Nearly 75% of hip, spine and distal forearm fractures occur among patients 65 years old or over. […] Although low BMD confers increased risk for fracture, most fractures occur in postmenopausal women and elderly men without a densitometric diagnosis of osteoporosis. […] More than 10 million hip fractures in people aged 55+ occur globally, based on 2019 data. […] With the ageing of the global population, the number of hip fractures is projected to nearly double from 2018 to 2050. […] By 2050, the worldwide incidence of hip fracture is projected to increase by 310% in men and 240% in women, compared to rates in 1990. […] Nearly 75% of all hip fractures occur in women. […] Hip fractures are invariably associated with chronic pain, reduced mobility, disability, and an increasing degree of dependence.
#1 Lower limb injuries
https://aci.health.nsw.gov.au/networks/eci/clinical/tools/orthopaedic-and-musculoskeletal/lower-limb-injuries
#1
https://pjs.zaslavsky.com.ua/index.php/journal/article/view/194
The article presents current data about the risk factors of main lower limb fractures (LLFs) of different localization (femur, tibia and foot). […] It has been shown that the most studies examine epidemiology and risk factors for hip fractures, but information about the risk factors for other LLFs is insufficient and controversial. […] It has been demonstrated that in addition to factors of age and sex, the road traffic accidents, sports, inadequate physical activity, injuries, falls and previous fractures play the important role in the development of LLFs. […] Also some diseases (systemic osteoporosis, large joints osteoarthritis, rheumatoid arthritis, dementia, epilepsy, alcoholism, parkinsonism, cancer, obesity and cataract) can influence the LLFs risk. […] Administration of some drugs, in particular, hypnotic and sedative, as well as antidepressants, antipsychotic drugs and glucocorticoids, is the additional risk factor for LLFs. […] The assessment of risk factors should necessarily be carried out in routine clinical practice in patients with LLFs, since it affects not only their incidence, but also the prognosis of treatment of these patients.
#1 Metatarsal shaft fractures – UpToDate
https://www.uptodate.com/contents/metatarsal-shaft-fractures
EPIDEMIOLOGY AND RISK FACTORS […] Excluding toe fractures, metatarsal fractures are the most common foot fracture. Approximately one-third of metatarsal fractures involve the shaft or distal portion of the metatarsal. Direct blows and twisting injuries cause many of these fractures. In adults, high forces are required to fracture the first metatarsal. Hence, fractures of the first metatarsal shaft are much less common than fractures of the other metatarsal shafts. […] Some populations are at higher risk for traumatic metatarsal fractures: […] – Older adult women with osteoporosis, decreased physical activity, or benzodiazepine use […] – Diabetics, especially if they have had diabetes for greater than 25 years or are more active
#1 The Open-Fracture Patient Evaluation Nationwide (OPEN) study | Bone & Joint
https://boneandjoint.org.uk/Article/10.1302/2633-1462.310.BJO-2022-0079.R1
This study describes the epidemiology of open fractures in the UK. […] Understanding what constitutes an open fracture patient and their subsequent management is fundamental to the provision and measurement of high-quality orthoplastic care. […] The key performance indicators (KPIs) recorded by TARN are drivers for quality improvement but focus on the severely injured. […] There is currently no national open fracture database. […] We have detailed for the first time the contemporary description of open fractures across the UK.
#1 ABC11 WTVD – The surveillance camera on a school bus where…FacebookVerified accountShared with Public
https://www.facebook.com/story.php/?story_fbid=996409595853746&id=100064541450530
The surveillance camera on a school bus where a 3-year-old’s leg was broken was reportedly inoperable for months. […] No surveillance video available on Wake County school bus where 3-year-old reportedly broke his leg.
#1 Epidemiology of osteoporosis and fragility fractures | International Osteoporosis Foundation
https://www.osteoporosis.foundation/facts-statistics/epidemiology-of-osteoporosis-and-fragility-fractures
After hospitalization for a vertebral fracture, there is a greatly increased risk of requiring hospitalization for a further fracture in the years following initial hospitalization. […] It is estimated that only one-third of vertebral fractures come to clinical attention and under-diagnosis of vertebral fracture is a worldwide problem. […] The incidence of vertebral fractures increases with age in both sexes. […] Over 55% of patients with hip fracture have evidence of a prior vertebral fracture. […] A prior fracture is associated with an 86% increased risk of a further fracture. […] The risk of a subsequent fracture is particularly elevated in the first two years after an initial fracture. […] Evidence suggests that many women who sustain a fragility fracture are not appropriately diagnosed and treated for probable osteoporosis.
#1 Epidemiology of Fragility Fractures and Social Impact | SpringerLink
https://link.springer.com/chapter/10.1007/978-3-030-48126-1_2
Identifying the number of individuals at high fracture risk has value for future health resource allocation. […] According to the calculations of the International Osteoporosis Foundation, there was marked heterogeneity in hip fracture risk between EU 27 countries: in women, the lowest annual incidences were found in Romania and Poland with the highest rates observed in Denmark and Sweden. […] The lifetime risk for hip, vertebral and forearm (wrist) fractures has been estimated to be approximately 40%, similar to that for coronary heart disease. […] Hip fractures are an important cause of disability and death around the world, especially amongst older people. […] The total number of persons affected by hip fractures may be increasing over time in the following years, mainly due to the progressive ageing of the population.
#1 Epidemiology | International Osteoporosis Foundation
https://www.osteoporosis.foundation/health-professionals/about-osteoporosis/epidemiology
Due to changes in population demography the number of men and women with osteoporosis in the EU will rise from 27.5 million in 2010 to 33.9 million in 2025, corresponding to an increase of 23%. […] Osteoporosis and low bone mass are currently estimated to be a major public health threat for almost 54 million U.S. women and men aged 50 and older. […] The key findings from this study highlight two risk factors for osteoporosis: gender and age. […] Among the 10.2 million adults estimated to have osteoporosis in the United States, more than 80% were women. […] Additionally, osteoporosis takes a huge personal and economic toll. The ensuing fragility fractures have major impacts on the quality of life by causing substantial pain, disability, loss of independence, morbidity and even mortality for the affected patients.
#1 Epidemiology of Fragility Fractures and Social Impact | SpringerLink
https://link.springer.com/chapter/10.1007/978-3-030-48126-1_2
Hip fractures constitute a significant public health problem worldwide, and is associated with high rates of disability and mortality. […] Patients who have a hip fracture are at considerable risk for premature death. […] The mean duration of hospitalisation is highly variable dependent on local healthcare systems and populations studied. […] The important factor in predicting early mortality is a longer time to surgery (more than 24/48 h after the fracture), which is also associated with a longer hospital stay, as has been described in earlier studies. […] The impact on disability is striking: 1 year after fracturing a hip, 40% of patients are still unable to walk independently, 60% have difficulty with at least one essential activity of daily living, and 80% are restricted in instrumental activities of daily living, such as driving and grocery shopping. […] Hip fracture seems to be associated with the onset of other co-morbidities with a high cost for society.
#1 Epidemiology of osteoporosis and fragility fractures | International Osteoporosis Foundation
https://www.osteoporosis.foundation/facts-statistics/epidemiology-of-osteoporosis-and-fragility-fractures
After sustaining a hip fracture 10-20% of formerly community dwelling patients require long term nursing care, with the rate of nursing home admission rising with age. […] The proportion in long term care at 12 months remains close to 10%, with admissions also significantly increasing with age, going from 2% for 50-60 year-olds to 35% for 90 year-olds and above. […] Hip fractures cause the most morbidity with reported mortality rates up to 20-24% in the first year after a hip fracture, and greater risk of dying may persist for at least 5 years afterwards. […] Vertebral fractures are the most common osteoporotic fractures. […] Vertebral fractures are associated with an 8-fold increase in age-adjusted mortality. […] A 50-year-old white woman in the US has a 16% lifetime risk of experiencing a vertebral fracture whereas a 50 year old white man’s lifetime risk is 5%.
#1 Epidemiology and Incidence of Orthopedic Fractures in the Military of the Republic of Korea
https://www.jtraumainj.org/journal/view.php?doi=10.20408/jti.2020.0046
Fractures are common in the military population, but limited studies have investigated the incidence of fractures among Korean military personnel. Hence, this study aimed to clarify this issue. […] In total, 23,687 patients with 23,981 fractures were included. There were 216 patients with multiple fractures, of whom 156 had fractures at two sites, 42 had fractures at three sites, and 18 had fractures at four sites. Of the 23,687 patients, 23,340 were men and 347 were women. The incidence of fractures in men and women was 12.96 per 1,000 person-years and 0.19 per 1,000 person-years, respectively. […] Hand, foot, ankle, and wrist fractures were the most commonly encountered fractures in the Korean military population. To prevent the loss of combat power due to non-battle-related injuries, thorough preparation is necessary, including protective equipment and preliminary training for areas with a high frequency of fracture occurrence.
#1
https://www.southampton.ac.uk/news/2016/04/broken-bone-nos.page
Our study has provided insights into factors that may influence fracture rates across different sections of the population. […] However, our demonstration of differences in fracture rates by ethnicity, socioeconomic status and location will clearly be helpful in targeting health resources to those at greatest risk. […] Given the high rates of fracture, particularly in the elderly, and the impact in terms of pain, immobility and potentially reduced survival, our findings provide real support for health prevention strategies. […] Broken bones can have a devastating impact on peoples lives. […] This study forms part of a larger programme of work addressing risk factors for fracture across the lifecourse, and demonstrates the importance of the University of Southampton and MRC Lifecourse Epidemiology Unit in leading large, UK wide analyses on the internationally leading UK Clinical Practice Research Datalink dataset.
#1 Broken Legs and Ankles Heal Better If You Walk on Them within Weeks | Scientific American
https://www.scientificamerican.com/article/broken-legs-and-ankles-heal-better-if-you-walk-on-them-within-weeks/
Broken Legs and Ankles Heal Better If You Walk on Them within Weeks […] Early weight-bearing has real benefits […] It turns out the standard advice to stay off a broken leg bone for at least six weeks is based less on scientific evidence and more on cultural cautionphysicians like to play it safe. But now studies show that complications are no more likely with early weight-bearing than with a long delay. […] Those who walked early on femurs that had broken just above the knee had no higher rate of complications than those who stayed off the leg for six weeks. […] For ankles, the largest randomized controlled trial to date (480 fracture cases across 23 centers in the U.K.) was published in 2024 in the Lancet. Half of the patients were instructed to walk after two weeks, and the other half were told to wait until after six weeks. Any complications, such as infections or broken plates, were equally common in both groups, so early walking didn’t pose a greater risk. And the early weight-bearing group reported better function in the ankle at six weeks and at four months postsurgery. […] The normal standard of care is [now] to fix it and let people walk, Trompeter says.
#1 Risk of peripheral artery occlusive disease in patients with lower leg fracture who received fixation and non-fixation treatments: A population cohort study | PLOS One
https://journals.plos.org/plosone/article?id=10.1371/journal.pone.0272068
Patients with lower leg fracture who received non-fixation treatment had a significantly higher risk of PAOD than those who received fixation treatment. Moreover, the risk of PAOD was higher in women aged 50 years, as well as in coronary artery disease patients who received non-fixation treatment than in those who received fixation treatment. Therefore, regular assessment of vessel patency are recommended for these patients. […] Our study showed that female patients aged 50 years who received fixation treatment had a significantly lower risk of PAOD than those who received non-fixation treatment. However, there was no significant difference among male patients. […] To the best of our knowledge, this is the first large-scale study with a long-term follow-up about the subsequent risk of PAOD in patients with lower leg fracture who received fixation and non-fixation treatments. In the current series, the cumulative incidence of PAOD was significantly higher in the non-fixation treatment group than in the fixation treatment group. In addition, women aged 50 years, as well as coronary artery disease patients with lower leg fracture who received non-fixation treatment had a higher risk of PAOD than those who received fixation treatment.
#1 Superbug Stories: How a broken leg took 12 years to heal after a resistant infection took hold – The British Society for Antimicrobial Chemotherapy
https://bsac.org.uk/superbug-stories-broken-leg-annabelle/
Antimicrobial Resistance (AMR) is one of the worldâs leading causes of illness and death, causing misery to millions every year. […] Annabelle explains how a superbug infection took hold following a horse-riding accident. […] Annabelle lived in fear that the recurring infections would become fully resistant to all antibiotics, and nothing would work. […] Although the bacteria causing her infections never became fully resistant to the antibiotics, over the years she did have to receive higher doses of antibiotics and longer courses of treatment.
#1
https://www.ijcmph.com/index.php/ijcmph/article/view/11517
Fractures in children and adolescents are a significant public health concern. […] Understanding the epidemiological patterns and etiological factors can guide the development of effective prevention strategies and optimize fracture management in this population. […] Risk factors such as age, sex, physical activity, bone mineral density, body composition, and genetic factors contribute to fracture occurrence. […] Preventive measures targeting modifiable risk factors and promoting safety in physical activities are crucial for reducing the burden of fractures in children and adolescents. […] The incidence of fractures varies based on age, sex, and anatomical site, with falls, sports-related injuries, motor vehicle accidents, child abuse, and pathological conditions identified as primary causes.
#1 Epidemiology | International Osteoporosis Foundation
https://www.osteoporosis.foundation/health-professionals/about-osteoporosis/epidemiology
Osteoporosis is a major non-communicable disease and the most common bone disease, affecting one in three women and one in five men over the age of 50 worldwide. […] The clinical consequence of osteoporosis is fragility fractures. […] It has been shown that an initial fracture is a major risk factor for a new fracture. […] With the rapid ageing of the population worldwide and the changes in lifestyle habits, the incidence of osteoporosis and related fractures has significantly increased and will continue to increase markedly in the future. […] Due to its prevalence worldwide, osteoporosis is considered a serious public health concern. […] It is estimated that 75 million people in Europe, USA and Japan are affected by osteoporosis. […] In Asia, osteoporosis is greatly under-diagnosed and under-treated, even in the most high-risk patients who have already fractured.
#1 Epidemiology of Fragility Fractures and Social Impact | SpringerLink
https://link.springer.com/chapter/10.1007/978-3-030-48126-1_2
Hip fracture is an important and debilitating condition in older people, especially in women. The epidemiological data vary between countries, but it is globally estimated that hip fractures currently affect around 18% of women and 6% of men. […] Although the age-standardised incidence is gradually decreasing in many countries, this is far outweighed by the ageing of the population. Thus, the global number of hip fractures is expected to increase. […] The objective of this chapter is to review and describe the epidemiology of osteoporosis and fragility fractures, highlighting the costs to society and the individual. […] Osteoporosis is clinically significant in the fractures that occur as a consequence of increased bone fragility. […] The rising incidence of fractures with age might be caused by the rising incidence of falls and be multifactorial.
#1 Epidemiology of osteoporosis and fragility fractures | International Osteoporosis Foundation
https://www.osteoporosis.foundation/facts-statistics/epidemiology-of-osteoporosis-and-fragility-fractures
On average, the treatment gap in Europe (EU27+2 countries) in 2019 was 71%, and 15 million women eligible for osteoporosis therapy remained untreated. […] The great majority of individuals at high risk (possibly 80%), who have already had at least one osteoporosis fracture, are neither identified nor treated. […] A second hip fracture occurs in approximately one in four patients after any previous osteoporotic fracture, and in one in three patients who have sustained a hip fracture, on average within one and a half years. […] More than one out of four older people falls each year, but less than half tells their doctor. […] More than 95% of hip fractures are caused by falling, usually by falling sideways.
#1 Epidemiology | International Osteoporosis Foundation
https://www.osteoporosis.foundation/health-professionals/about-osteoporosis/epidemiology
Worldwide, osteoporosis is estimated to affect 200 million women – approximately one-tenth of women aged 60, one-fifth of women aged 70, two-fifths of women aged 80 and two-thirds of women aged 90. […] An IOF survey, conducted in 11 countries, showed denial of personal risk by postmenopausal women, lack of dialogue about osteoporosis with their doctor, and restricted access to diagnosis and treatment before the first fracture result in under-diagnosis and undertreatment of the disease. […] Furthermore, the ageing of populations across the globe will be responsible for a major increase in the incidence of osteoporosis in postmenopausal women. […] Based on WHO diagnostic criteria (T-score less than or equal to -2.5 SD) approximately 22 million women and 5.5 million men aged between 50-84 years of age are estimated to have osteoporosis in the EU (2010 figures).
#1 State-based Occupational Health Surveillance Clearinghouse
https://wwwn.cdc.gov/niosh-statedocs/Documents.aspx?n=113&t=CTRI
Timber Cutter Suffers Broken Leg When Struck by Cut Tree Sliding Downhill. In January 2012, a 28-year-old timber cutter with two years of cutting experience suffered a broken leg when he was struck by a felled tree. […] Individuals who work in the construction industry are at high risk of occupational injury. Robust surveillance systems are needed to monitor the experiences of these workers over time. We updated important surveillance data for a unique occupational cohort of union construction workers to provide information on long-term trends in their reported work-related injuries and conditions.
#1 The epidemiology and management of tibia and fibula fractures at Kilimanjaro Christian Medical Centre (KCMC) in Northern Tanzania
https://www.panafrican-med-journal.com/content/article/25/51/full/
The aim of this retrospective, descriptive study is to identify the epidemiology, aetiology, type and management of tibia and fibula fractures in patients admitted to an orthopaedic ward at KCMC. […] Our study found that males were approximately four times more likely to sustain a fracture of the tibia/fibula than females. The most common age group affected was 21-30 years which accounted for 25% of all fractures. Our study concluded that MTAs were the most common cause of tibia/fibula fractures. […] Of the 78% of fractures caused directly by involvement in an MTA, 42% involved motorbikes, 9% involved cars and 21% involved pedestrians. The most common initial treatment documented in the inpatient records was surgical toilet/debridement which was used in 66% of patients. […] Given that such a wide range of treatment options are offered at KCMC, it is clear that comprehensive national guidelines need to be implemented in order to standardise patient care. The epidemiological data collected on tibia/fibula fractures in our study is useful in helping to gain insight into the limitations of healthcare provision in Tanzania, at both a local and national level. Further prospective research is required to investigate clinical outcomes such as the duration of hospital admissions, levels of disability and mortality rates.
#2
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC3929546/
To provide more current information on fracture burden in the community, we updated our earlier study to estimate skeletal site-specific and overall fracture incidence in a population-based descriptive study among Olmsted County residents 50 years of age in 200911 and to test for secular trends at each fracture site since 198991. […] Fracture ascertainment is believed to be complete except for vertebral and rib fractures, some of which are never recognized clinically. […] In calculating incidence rates, the entire population of Olmsted County age 50 years was considered to be at risk. […] Comparably age- and sex-adjusted, the overall incidence of fractures in 200911 was 11% greater than in 198991 (4017 per 100,000 p-y; 95% CI 39084127 vs. 3627 per 100,000 p-y; 95% CI 34853768). […] Our study confirms widespread reports that the incidence of proximal femur fractures continues to fall, not only in this country but worldwide.
#2 New Insight Into Fracture Epidemiology in High School Athletes | MDedge
https://community.the-hospitalist.org/content/new-insight-fracture-epidemiology-high-school-athletes
The sport with the highest fracture rate was football (4.61 broken bones per 10,000 AEs) with boys wrestling a distant second (2.64), followed by boys soccer (2.17). The girls sport with the highest fracture rate was basketball (1.38 per 10,000 AEs). […] The hands and fingers accounted for 28% of all fractures. The next most frequently fractured body parts were the wrist (10.4%), and the lower leg (9.3%). […] In all, 34% of fractures resulted in more than 3 weeks lost from play. Another 24% led to medical disqualification from participation.