test supresji klonidyną

Test supresji klonidyną to procedura diagnostyczna stosowana głównie w ocenie guzów chromochłonnych (pheochromocytoma). Polega na podaniu pacjentowi klonidyny – leku alfa-adrenergicznego, który normalnie hamuje uwalnianie katecholamin z zakończeń nerwowych, a następnie monitorowaniu stężenia katecholamin w osoczu.

W warunkach prawidłowych klonidyna powoduje obniżenie stężenia katecholamin (adrenaliny i noradrenaliny) o co najmniej 50% wartości wyjściowej. U pacjentów z guzem chromochłonnym nie obserwuje się istotnego spadku stężenia katecholamin, ponieważ ich wydzielanie zachodzi autonomicznie z komórek guza, niezależnie od regulacji układu współczulnego.

Przed wykonaniem testu należy odstawić leki mogące wpływać na układ współczulny. Test trwa zwykle około 3 godzin, podczas których pobiera się krew przed podaniem klonidyny oraz w określonych odstępach czasu po jej podaniu. Interpretacja wyniku wymaga porównania stężeń katecholamin przed i po podaniu leku, przy uwzględnieniu objawów klinicznych pacjenta.

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Feochromocytoma – Diagnostyka i diagnoza

Feochromocytoma to rzadki, neuroendokrynny guz wywodzący się z komórek chromochłonnych rdzenia nadnerczy, wydzielający katecholaminy (adrenalinę i noradrenalinę), z częstością około 1 na 500 000 osób. Najczęstszym objawem jest nadciśnienie tętnicze, które może mieć charakter stały lub napadowy, często towarzyszą mu bóle głowy, nadmierna potliwość i kołatanie serca. Diagnostyka opiera się na potwierdzeniu biochemicznym nadmiernego wydzielania katecholamin, głównie poprzez oznaczenie wolnych metanefryn w osoczu (czułość 96-99%, specyficzność 85-89%), gdzie poziom przekraczający 4-krotnie górną granicę normy jest silnie sugestywny. Alternatywnie stosuje się dobową zbiórkę moczu na frakcjonowane metanefryny i katecholaminy, z czułością 87,5-97% i specyficznością 69-99,7%. W diagnostyce uzupełniającej wykorzystuje się test supresji klonidyną oraz oznaczenie chromograniny A (czułość 83%, specyficzność 96%) i 3-metoksytyraminy w wybranych przypadkach.
3-metoksytyramina, adrenalina i noradrenalina, alfa-adrenolityk, choroba von Hippla-Lindaua, chromogranina A, feochromocytoma, frakcjonowane metanefryny, guz neuroendokrynny, katecholaminy, komórki chromochłonne rdzenia nadnerczy, kwas wanilinomigdałowy, metajodobenzylguanidyna, metanefryny w osoczu, nadciśnienie tętnicze, neurofibromatoza typu 1, oporne nadciśnienie, paraganglioma, przełom nadciśnieniowy, rezonans magnetyczny, scyntygrafia MIBG, sekwencjonowanie nowej generacji, test supresji klonidyną, tomografia komputerowa, triada objawów, wolne metanefryny, zaburzenie rytmu serca, zespół mnogiej gruczolakowatości wewnątrzwydzielniczej
Leksykon chorób i schorzeń
Feochromocytoma – Diagnostyka i diagnoza

Feochromocytoma to rzadki neuroendokrynny guz rdzenia nadnerczy, wydzielający katecholaminy (adrenalinę i noradrenalinę), o rocznej zapadalności około 0,8/100 000 osobolat. Diagnostyka opiera się na potwierdzeniu nadmiernego wydzielania katecholamin, głównie poprzez pomiar wolnych metanefryn w osoczu, cechujących się czułością 96-99% i swoistością 85-89%. Wyniki przekraczające 3-4-krotnie górną granicę normy silnie sugerują feochromocytoma. Alternatywnie stosuje się oznaczenie frakcjonowanych metanefryn w dobowej zbiórce moczu (czułość 87,5-97%, swoistość 69-99,7%), gdzie wartości powyżej 2-krotnej normy są diagnostyczne. Dodatkowo, w diagnostyce pomocne są markery takie jak 3-metoksytyramina, chromogranina A oraz test supresji klonidyną. Lokalizacja guza następuje po potwierdzeniu biochemicznym, z wykorzystaniem TK jamy brzusznej (czułość 85-95%) lub MRI (czułość do 100%), a w przypadkach niejednoznacznych lub podejrzenia przerzutów – badań medycyny nuklearnej (scyntygrafia 123I-MIBG, PET z 18F-DOPA). Około 30-40% przypadków ma podłoże genetyczne, co uzasadnia badania genetyczne u pacjentów z młodym wiekiem, guzami mnogimi lub rodzinnym wywiadem, obejmujące m.in. geny RET, VHL, NF1, SDHx, MAX, TMEM127 i FH.
18F-DOPA, 3-metoksytyramina, 68Ga-DOTATATE, badanie histopatologiczne, barwienie immunohistochemiczne, chromogranina A, dobowa zbiórka moczu, feochromocytoma, guz neuroendokrynny, guz obustronny, incydentaloma nadnerczy, katecholamina, komórka chromochłonna, metajodobenzylguanidyna, metanefryna w moczu, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nadciśnienie tętnicze, paraganglioma, pierwotny hiperaldosteronizm, pozytonowa tomografia emisyjna, przełom nadciśnieniowy, przerzut, rdzeń nadnerczy, rezonans magnetyczny, scyntygrafia MIBG, sekwencjonowanie nowej generacji, skala GAPP, skala PASS, test supresji klonidyną, tomografia komputerowa, zespół Cushinga, zespół dziedziczny, zespół von Hippel-Lindau

test supresji klonidyną

Powiązane wpisy

Feochromocytoma – Diagnostyka i diagnoza

Feochromocytoma – Diagnostyka i diagnoza