krwiak rdzenia

Krwiak rdzenia (haematoma medullae spinalis) to stan patologiczny polegający na gromadzeniu się krwi w obrębie lub wokół rdzenia kręgowego. Może występować jako krwiak śródrdzeniowy (wewnątrz tkanki rdzenia), krwiak podoponowy (między oponą miękką a pajęczynówką) lub krwiak nadtwardówkowy (między oponą twardą a kanałem kręgowym).

Najczęstszymi przyczynami krwiaka rdzenia są urazy kręgosłupa, zaburzenia krzepnięcia, malformacje naczyniowe, a także powikłania po zabiegach diagnostycznych (np. punkcja lędźwiowa) lub terapeutycznych (np. znieczulenie zewnątrzoponowe). Rzadziej krwiak rdzenia może być powikłaniem leczenia przeciwzakrzepowego.

Objawy kliniczne krwiaka rdzenia zależą od jego lokalizacji, wielkości i tempa narastania. Typowo obejmują nagły, silny ból pleców, postępujące deficyty neurologiczne poniżej poziomu uszkodzenia, zaburzenia czucia, niedowłady lub porażenia kończyn oraz dysfunkcje zwieraczy. W ciężkich przypadkach może rozwinąć się zespół ogona końskiego lub całkowite poprzeczne uszkodzenie rdzenia.

Diagnostyka opiera się głównie na badaniu MRI kręgosłupa, które pozwala precyzyjnie określić lokalizację i rozległość krwiaka. W przypadkach nagłych, gdy MRI jest niedostępne, stosuje się tomografię komputerową. Leczenie zależy od przyczyny, wielkości krwiaka i stanu neurologicznego pacjenta. W większości przypadków konieczna jest pilna interwencja neurochirurgiczna w celu dekompresji rdzenia i ewakuacji krwiaka.

Rokowanie zależy od czasu, jaki upłynął od pojawienia się objawów do interwencji, oraz od nasilenia deficytów neurologicznych przed operacją. Wczesna diagnoza i szybkie leczenie są kluczowe dla minimalizacji trwałych uszkodzeń neurologicznych i poprawy funkcji neurologicznych pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl