pleśniawka
Wskazanie

Pleśniawka to potoczna nazwa kandydozy jamy ustnej, infekcji grzybiczej wywoływanej najczęściej przez drożdżaki z rodzaju Candida, głównie Candida albicans. Charakteryzuje się białymi, kremowymi nalotami na błonie śluzowej jamy ustnej, języka, dziąseł lub podniebienia, które po zdrapaniu pozostawiają zaczerwienione, czasem krwawiące powierzchnie. Pleśniawka występuje najczęściej u niemowląt, osób starszych, pacjentów z obniżoną odpornością, cukrzycą, po antybiotykoterapii, u osób noszących protezy zębowe oraz używających inhalatory steroidowe.

W leczeniu pleśniawki stosuje się przede wszystkim leki przeciwgrzybicze miejscowe i ogólne. Z preparatów miejscowych wykorzystuje się nystatynę (Nystatynum, Nystatyna GSK) w postaci zawiesiny lub tabletek do ssania, klotrymazol (Clotrimazolum GSK) w postaci tabletek do ssania oraz mikonazol (Daktarin żel) do aplikacji na błonę śluzową. W cięższych przypadkach lub nawracających infekcjach stosuje się leki przeciwgrzybicze ogólne, takie jak flukonazol (Fluconazole Polfarmex, Flukonazol Actavis) podawany doustnie.

Największe trudności w leczeniu pleśniawki to nawrotowy charakter infekcji, szczególnie u pacjentów z czynnikami predysponującymi. Wyzwaniem jest również rosnąca oporność grzybów na leki przeciwgrzybicze, zwłaszcza po wielokrotnych kuracjach. Dodatkowym problemem jest niedostateczna higiena jamy ustnej u niektórych pacjentów oraz trudności w eliminacji czynników sprzyjających nawrotom, takich jak nieodpowiednio dopasowane protezy zębowe czy nieprawidłowo kontrolowana cukrzyca. Istotne jest również różnicowanie pleśniawki z innymi schorzeniami jamy ustnej, takimi jak leukoplakia czy liszaj płaski, które mogą dawać podobny obraz kliniczny.