zarośnięcie szwów czaszkowych

Zarośnięcie szwów czaszkowych (kraniosynostoza) to zaburzenie rozwojowe polegające na przedwczesnym zamknięciu się jednego lub więcej szwów łączących kości czaszki. W prawidłowym rozwoju szwy czaszki powinny pozostać otwarte w okresie wczesnego dzieciństwa, umożliwiając wzrost mózgu i prawidłowe kształtowanie się czaszki.

Kraniosynostoza może być izolowana (dotycząca jednego szwu) lub złożona (obejmująca wiele szwów). Najczęściej dotyka szwu strzałkowego (sagittalnego), wieńcowego, metopowego lub lambdoidalnego. W zależności od tego, który szew uległ przedwczesnemu zarośnięciu, czaszka przybiera charakterystyczny kształt – długi i wąski (skafocefalia), asymetryczny (plagiocefalia) lub trójkątny (trigonocefalia).

Diagnostyka kraniosynostozy opiera się na badaniu fizykalnym, badaniach obrazowych (RTG, tomografia komputerowa, rzadziej MRI) oraz konsultacji wielospecjalistycznej. Leczenie jest zwykle chirurgiczne i polega na remodelowaniu czaszki, aby umożliwić prawidłowy rozwój mózgu i zapobiec powikłaniom, takim jak wzrost ciśnienia śródczaszkowego, zaburzenia widzenia czy deficyty poznawcze.

Kraniosynostoza może występować jako izolowana wada lub jako element zespołów genetycznych (np. zespół Aperta, Crouzona, Pfeiffera). Wczesna interwencja chirurgiczna, najczęściej w pierwszym roku życia, daje najlepsze rezultaty funkcjonalne i estetyczne, szczególnie w przypadkach złożonych, gdzie ryzyko powikłań neurologicznych jest wyższe.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl