skafocefalia

Skafocefalia (scaphocephaly) to najczęstsza forma kraniosynostozy, czyli przedwczesnego zrośnięcia się szwów czaszkowych. W przypadku skafocefalii dochodzi do przedwczesnego zamknięcia szwu strzałkowego (sagittalnego), co skutkuje charakterystycznym wydłużeniem czaszki w kierunku przednio-tylnym oraz jej zwężeniem w wymiarze poprzecznym. Nazwa pochodzi od greckiego słowa „skaphe” (łódź), co odzwierciedla kształt czaszki przypominający odwróconą łódź.

Częstość występowania skafocefalii szacuje się na około 1:2000-1:4000 żywych urodzeń, z przewagą u płci męskiej (stosunek 4:1). Patologia ta może wystąpić jako izolowana wada lub jako element zespołów genetycznych. Diagnostyka opiera się na badaniu fizykalnym oraz obrazowaniu (RTG czaszki, TK z rekonstrukcją 3D, MRI). W badaniach obrazowych widoczne jest zrośnięcie szwu strzałkowego oraz kompensacyjne wydłużenie czaszki.

Leczenie skafocefalii jest głównie chirurgiczne i powinno być przeprowadzone we wczesnym okresie życia dziecka (optymalnie między 3. a 6. miesiącem życia). Stosowane metody obejmują kraniotomię pasową (strip craniectomy), rekonstrukcję sklepienia czaszki z uwolnieniem szwu strzałkowego lub bardziej złożone techniki remodelowania czaszki. Zabieg wykonuje zespół neurochirurgiczno-kraniofacjalny. Wczesna interwencja pozwala uniknąć potencjalnych powikłań neuropsychologicznych związanych z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym i zaburzonym rozwojem mózgu.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl