promotor wchłaniania przezskórnego
Promotor wchłaniania przezskórnego to substancja, która ułatwia i przyspiesza przenikanie leków przez skórę, zwiększając ich biodostępność. Mechanizm działania polega najczęściej na czasowej modyfikacji struktury bariery skórnej poprzez zmianę uporządkowania lipidów międzykomórkowych w warstwie rogowej naskórka.
Promotory wchłaniania można podzielić na kilka grup: rozpuszczalniki (np. etanol, glikol propylenowy), surfaktanty (np. laurylosiarczan sodu), kwasy tłuszczowe (np. kwas oleinowy), terpeny (np. mentol) oraz fosfolipidy. Wybór odpowiedniego promotora zależy od właściwości fizykochemicznych aplikowanego leku oraz pożądanego profilu uwalniania.
W praktyce klinicznej promotory wchłaniania przezskórnego znajdują zastosowanie w systemach transdermalnych, maściach, żelach i plastrach leczniczych. Ich użycie pozwala na zmniejszenie dawki leku, ograniczenie efektu pierwszego przejścia i uniknięcie drażnienia przewodu pokarmowego, co jest szczególnie istotne w terapii przewlekłej.
Badania nad nowymi promotorami wchłaniania koncentrują się na zwiększeniu ich skuteczności przy jednoczesnym ograniczeniu potencjalnego działania drażniącego na skórę. Innowacyjne kierunki obejmują wykorzystanie nanocząstek, mikrogłów, jontoforezy oraz technik sonoforezy jako fizycznych metod wspomagających wchłanianie przezskórne.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Chlormidazol – Właściwości farmakokinetyczne
Chlormidazol, substancja czynna o działaniu przeciwgrzybiczym, jest stosowany miejscowo w preparacie Polfungicid w stężeniu 50 mg/ml (chlorowodorek) wraz z kwasem salicylowym 10 mg/ml w formie roztworu na skórę. Aktualnie brak jest szczegółowych danych farmakokinetycznych dotyczących chlormidazolu po aplikacji miejscowej u ludzi, w tym informacji o wchłanianiu przezskórnym, dystrybucji, metabolizmie i wydalaniu. Kwas salicylowy wykazuje minimalne wchłanianie ogólnoustrojowe po miejscowym zastosowaniu, co zmniejsza ryzyko działań niepożądanych i interakcji lekowych przy długotrwałej terapii.
absorpcja ogólnoustrojowa, aplikacja miejscowa, aplikacja na dużą powierzchnię, chlorowodorek, działanie niepożądane, działanie przeciwgrzybicze, glikol propylenowy, interakcja lekowa, kwas salicylowy, opatrunek okluzyjny, penetracja substancji czynnej, Polfungicid, promotor wchłaniania przezskórnego, przenikanie substancji czynnej, wchłanianie ogólnoustrojowe, wchłanianie przezskórne, zakażenie grzybicze skóry