zapobieganie zakażeniom drożdżakami u pacjentów z osłabioną odpornością
Wskazanie

Zapobieganie zakażeniom drożdżakami u pacjentów z osłabioną odpornością to ważne postępowanie profilaktyczne, szczególnie istotne u osób z immunosupresją. Osłabienie odporności może wynikać z neutropenii po chemioterapii, przeszczepu narządów, zakażenia HIV z niską liczbą limfocytów CD4, długotrwałej steroidoterapii czy wrodzonych niedoborów odporności. W tych sytuacjach organizm nie jest w stanie skutecznie bronić się przed oportunistycznymi patogenami, takimi jak drożdżaki z rodzaju Candida.

W profilaktyce zakażeń drożdżakowych stosuje się przede wszystkim leki przeciwgrzybicze z grupy azoli, takie jak flukonazol (Diflucan, Flukonazol, Flucofast), itrakonazol (Orungal, Itrax) oraz posakonazol (Noxafil, Posanol). W przypadkach oporności lub przeciwwskazań do azoli można zastosować echinokandyny, np. kaspofunginę (Cancidas) lub anidulafunginę (Ecalta). W szczególnych przypadkach stosuje się także amfoterycynę B (Fungizone, AmBisome) w formie liposomalnej.

Profilaktyka przeciwgrzybicza powinna być wdrażana selektywnie, z uwzględnieniem indywidualnego ryzyka pacjenta. Najczęściej stosuje się ją u chorych z przedłużającą się neutropenią, po allogenicznym przeszczepie szpiku kostnego, u pacjentów z ostrą białaczką podczas intensywnej chemioterapii oraz u osób z zaawansowanym AIDS. Czas trwania profilaktyki zależy od utrzymywania się czynników ryzyka i może wynosić od kilku tygodni do kilku miesięcy.

Największym wyzwaniem w profilaktyce zakażeń drożdżakowych jest narastająca oporność patogenów na leki przeciwgrzybicze, szczególnie na flukonazol. Problem stanowi także ryzyko interakcji leków przeciwgrzybiczych z innymi substancjami, co jest szczególnie istotne u pacjentów przyjmujących wiele leków jednocześnie, np. po przeszczepach. Kolejną trudnością jest toksyczność niektórych leków przeciwgrzybiczych, zwłaszcza hepatotoksyczność azoli oraz nefrotoksyczność amfoterycyny B. Istotnym problemem pozostaje również właściwy dobór pacjentów do profilaktyki, tak aby uniknąć nadużywania leków przeciwgrzybiczych i dalszego nasilania zjawiska lekooporności.