choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi
Wskazanie
Choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi (ang. Graft-versus-Host Disease, GvHD) to powikłanie występujące po przeszczepieniu komórek macierzystych hematopoezy lub szpiku kostnego, gdzie limfocyty T dawcy rozpoznają tkanki biorcy jako obce i atakują je. GvHD może mieć postać ostrą (występującą do 100 dni po przeszczepie) lub przewlekłą (powyżej 100 dni), choć podział ten nie jest ścisły i opiera się głównie na obrazie klinicznym.
W ostrej postaci GvHD najczęściej dochodzi do uszkodzenia skóry (wysypka, rumień), wątroby (podwyższone enzymy wątrobowe, żółtaczka) oraz przewodu pokarmowego (biegunka, ból brzucha). Przewlekła GvHD może obejmować wiele narządów, w tym skórę (zmiany twardzinopodobne), oczy (zespół suchego oka), jamę ustną (suchość), płuca (zarostowe zapalenie oskrzelików) i stawy (przykurcze).
W profilaktyce GvHD stosuje się leki immunosupresyjne, takie jak cyklosporyna A (Sandimmun, Cyclaid), takrolimus (Advagraf, Prograf, Envarsus), metotreksat (Methotrexat-Ebewe), czy mykofenolan mofetylu (CellCept, Myfortic). W leczeniu pierwszej linii stosuje się głównie glikokortykosteroidy, jak metyloprednizolon (Solu-Medrol) lub prednizon (Encorton). W przypadku steroidooporności wykorzystuje się leki drugiej linii: ruksolitynib (Jakavi), ekstrakorpoialną fotoferezę, przeciwciała monoklonalne jak etanercept (Enbrel) czy infliksymab (Remicade, Remsima).
Największą trudnością w leczeniu GvHD jest zachowanie równowagi między hamowaniem reakcji przeszczepu przeciwko gospodarzowi a utrzymaniem efektu przeciwnowotworowego przeszczepu (GvL – graft versus leukemia). Zbyt silna immunosupresja zwiększa ryzyko infekcji oportunistycznych (wirusowych, grzybiczych) oraz nawrotu choroby podstawowej. Z kolei niewystarczające leczenie GvHD prowadzi do uszkodzenia narządów i pogorszenia jakości życia pacjenta. Dodatkowo, przewlekła GvHD może być oporna na standardowe leczenie, wymagając złożonych schematów immunosupresji i długotrwałej terapii.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Posaconazole Glenmark – Zawiesina doustna – 40 mg/ml
Produk zawiera 40 mg pozakonazolu w 1 ml zawiesiny doustnej. Wchodzące w skład substancje pomocnicze to m.in. glukoza oraz benzoesan sodu. Preparat stosuje się w leczeniu opornych lub nietolerowanych zakażeń grzybiczych, takich jak aspergiloza, fuzarioza, chromoblastomikoza, kokcydioidomikoza oraz kandydoza jamy ustnej i gardła. Ponadto, jest wskazany do zapobiegania inwazyjnym zakażeniom grzybiczym u pacjentów z obniżoną odpornością, np. po chemioterapii lub przeszczepie komórek krwiotwórczych.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Posaconazole Teva – Tabletki dojelitowe – 100 mg
Lek zawiera 100 mg pozakonazolu w postaci tabletki dojelitowej. Stosowany jest w leczeniu inwazyjnych zakażeń grzybiczych takich jak aspergiloza, fuzarioza, chromoblastomikoza oraz kokcydioidomikoza, zwłaszcza w przypadkach opornych na inne leki lub u pacjentów nietolerujących standardowego leczenia. Ponadto lek jest wykorzystywany do zapobiegania inwazyjnym zakażeniom grzybiczym u pacjentów z osłabionym układem odpornościowym, np. po chemioterapii lub przeszczepie komórek krwiotwórczych. Preparat jest przeznaczony dla dorosłych oraz dzieci powyżej 2 lat i masie ciała powyżej 40 kg.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Posaconazole Sandoz – Zawiesina doustna – 40 mg/ml
Produkt leczniczy zawiera 40 mg poza konazolu na ml w formie zawiesiny doustnej. Wskazany jest do leczenia ciężkich zakażeń grzybiczych opornych na inne leki, takich jak inwazyjna aspergiloza, fuzarioza, chromoblastomikoza, kokcydioidomikoza oraz kandydoza jamy ustnej i gardła u pacjentów z obniżoną odpornością. Substancje pomocnicze obejmują m.in. glukozę, glikol propylenowy oraz benzoesan sodu. Stosuje się go także w zapobieganiu inwazyjnym zakażeniom grzybiczym u pacjentów z wysokim ryzykiem, np. po chemioterapii lub transplantacji komórek krwiotwórczych.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku