ostra białaczka szpikowa
Wskazanie

Ostra białaczka szpikowa (AML, acute myeloid leukemia) to nowotwór złośliwy układu krwiotwórczego charakteryzujący się niekontrolowanym namnażaniem się niedojrzałych komórek blastycznych w szpiku kostnym, krwi i innych tkankach. AML stanowi około 80% wszystkich ostrych białaczek u dorosłych i około 15-20% u dzieci. Choroba rozwija się szybko, a nieleczona prowadzi do zgonu w ciągu kilku tygodni do kilku miesięcy.

Wskazania do rozpoczęcia leczenia występują natychmiast po postawieniu diagnozy, ponieważ choroba ma gwałtowny przebieg. Objawy AML obejmują osłabienie, bladość powłok, skłonność do krwawień, nawracające infekcje, bóle kostne, powiększenie węzłów chłonnych, śledziony i wątroby. Diagnostyka opiera się na badaniu morfologii krwi, mielogramie, cytometrii przepływowej, badaniach cytogenetycznych i molekularnych.

Leczenie AML obejmuje intensywną chemioterapię indukującą remisję, a następnie konsolidującą. W Polsce stosuje się schematy oparte na cytarabinie (Alexan, Cytosar) w połączeniu z antracyklinami, takimi jak daunorubicyna (Cerubidine) lub idarubicyna (Zavedos). W terapii stosuje się również fludarabinę (Fludara), kladrybinę (Biodribin), mitoksantron (Mitoxantron-Ebewe), azacytydynę (Vidaza, Azacitidine Accord) oraz gemtuzumab ozogamycyny (Mylotarg). W leczeniu celowanym wykorzystuje się midostaurynę (Rydapt) w przypadku mutacji FLT3 oraz wenetoklaks (Venclyxto) w skojarzeniu z azacytydyną u osób starszych.

Największe trudności w leczeniu AML wiążą się z wysoką toksycznością chemioterapii, prowadzącą do głębokiej pancytopenii i powikłań infekcyjnych. Problemem jest również oporność na chemioterapię oraz nawroty choroby, które występują u około 50-70% pacjentów. Wyzwanie stanowi również leczenie osób starszych (>60 lat), u których choroba ma bardziej agresywny przebieg, a tolerancja intensywnego leczenia jest ograniczona. Dodatkowym utrudnieniem jest heterogenność genetyczna AML, wymagająca indywidualizacji terapii w oparciu o profil molekularny pacjenta.

Przeszczepienie allogenicznych komórek macierzystych (allo-HSCT) pozostaje jedyną metodą dającą szansę na trwałe wyleczenie u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka, jednak procedura ta wiąże się z istotną śmiertelnością okołoprzeszczepową i ryzykiem choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi (GvHD). Monitorowanie choroby resztkowej (MRD) jest kluczowe dla wczesnego wykrycia nawrotu i modyfikacji leczenia.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl