Leki w grupie
„leki alkilujące”

Leki alkilujące to grupa cytostatyków, które hamują podziały komórkowe poprzez tworzenie wiązań kowalencyjnych z DNA. Mechanizm ich działania polega na przyłączaniu grup alkilowych do zasad azotowych DNA, co prowadzi do uszkodzenia materiału genetycznego, uniemożliwienia replikacji i transkrypcji, a w konsekwencji do apoptozy komórki. Ze względu na swoją cytotoksyczność, leki te znajdują zastosowanie głównie w leczeniu nowotworów.

Do najważniejszych leków alkilujących należą: cyklofosfamid (Endoxan), ifosfamid (Holoxan), busulfan (Busilvex, Myleran), chlorambucyl (Leukeran), melfalan (Alkeran), dakarbazyna (DTIC), temozolomid (Temodal, Temodar), karmustyna (BiCNU), lomustyna (CeeNU) oraz cisplatyna (Cisplatin) i karboplatyna (Carboplatin), choć te ostatnie są czasem klasyfikowane jako osobna grupa.

Leki alkilujące można podzielić na kilka podgrup: iperyty azotowe (cyklofosfamid, ifosfamid, chlorambucyl, melfalan), pochodne nitrozomocznika (karmustyna, lomustyna), alkilosulfoniany (busulfan), pochodne triazenu (dakarbazyna, temozolomid) oraz związki platyny (cisplatyna, karboplatyna, oksaliplatyna), które mają podobny mechanizm działania, choć niektórzy klasyfikują je oddzielnie.

Główną zaletą leków alkilujących jest ich skuteczność w zwalczaniu szybko dzielących się komórek nowotworowych. Wykazują aktywność przeciwnowotworową niezależnie od fazy cyklu komórkowego, co czyni je efektywnymi wobec szerokiego spektrum nowotworów. Ponadto niektóre z nich, jak cyklofosfamid, posiadają również właściwości immunosupresyjne, dzięki czemu znajdują zastosowanie w leczeniu chorób autoimmunologicznych.

Stosowanie leków alkilujących wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi. Najpoważniejsze z nich to mielosupresja (zwłaszcza leukopenia), zwiększone ryzyko wtórnych nowotworów (szczególnie białaczek i zespołów mielodysplastycznych), uszkodzenie gonad prowadzące do niepłodności, uszkodzenie nabłonka przewodu pokarmowego (nudności, wymioty), zapalenie pęcherza moczowego (szczególnie przy cyklofosfamidzie), a także nefrotoksyczność i ototoksyczność (zwłaszcza przy związkach platyny). Ze względu na te działania niepożądane, stosowanie leków alkilujących wymaga ścisłego monitorowania pacjenta i odpowiedniego leczenia wspomagającego.

Lista leków w tej grupie

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl