Leki zawierające w składzie
busulfan
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
Busulfan to lek cytotoksyczny z grupy leków alkilujących, stosowany głównie w terapii nowotworów hematologicznych. Jego mechanizm działania polega na tworzeniu wiązań krzyżowych w DNA komórek, co prowadzi do zahamowania podziału komórkowego i śmierci komórki. Busulfan wykazuje szczególną selektywność wobec komórek macierzystych szpiku kostnego.
Substancja ta jest stosowana przede wszystkim w przygotowaniu pacjentów do transplantacji komórek macierzystych szpiku kostnego (mieloablacja), zwłaszcza w przypadku przewlekłej białaczki szpikowej. Busulfan znajduje również zastosowanie w leczeniu niektórych innych nowotworów hematologicznych, takich jak zespoły mieloproliferacyjne.
W Polsce busulfan dostępny jest pod nazwami handlowymi takimi jak Busilvex (forma dożylna) oraz Myleran (forma doustna). Leki te są stosowane głównie w warunkach szpitalnych, szczególnie w oddziałach hematologicznych i transplantacyjnych.
Największą zaletą busulfanu jest jego skuteczność w przygotowaniu pacjentów do przeszczepów szpiku kostnego, gdzie stosowany w odpowiednich schematach kondycjonujących pozwala na efektywne zniszczenie komórek nowotworowych i stworzenie „miejsca” dla przeszczepianych komórek macierzystych. W porównaniu z niektórymi innymi lekami stosowanymi w kondycjonowaniu, busulfan charakteryzuje się dobrą penetracją do ośrodkowego układu nerwowego.
Stosowanie busulfanu wiąże się jednak z ryzykiem poważnych działań niepożądanych. Do najniebezpieczniejszych należą: mielosupresja (zahamowanie czynności szpiku kostnego), zwiększone ryzyko infekcji, choroba wenookluzyjna wątroby, która może być śmiertelna, oraz toksyczność płucna (zwłóknienie płuc). Długotrwałe stosowanie busulfanu może zwiększać ryzyko wtórnych nowotworów. Ze względu na potencjalne zagrożenia, terapia busulfanem wymaga ścisłego monitorowania parametrów hematologicznych i funkcji narządów wewnętrznych.
Lista leków z tym składnikiem
-
Myleran – Tabletki powlekane – 2 mg
Produkt leczniczy zawiera substancję czynną busulfan oraz laktozę jako substancję pomocniczą. Stosowany jest w leczeniu kondycjonującym przed przeszczepieniem komórek macierzystych oraz w terapii paliatywnej przewlekłej fazy białaczki szpikowej. Może wywoływać długotrwałą remisję czerwienicy prawdziwej, zwłaszcza u pacjentów z nadpłytkowością. Ponadto może być skuteczny w leczeniu nadpłytkowości samoistnej oraz mielofibrozy.
-
Busulfan Accord – Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji – 6 mg/ml
Produkt leczniczy zawiera busulfan, substancję aktywną w postaci koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji. Przeznaczony jest do stosowania w leczeniu kondycjonującym przed przeszczepieniem komórek progenitorowych układu krwiotwórczego (HPCT) u dorosłych oraz u dzieci i młodzieży. Jest stosowany w różnych schematach kondycjonowania, często w połączeniu z innymi lekami, takimi jak cyklofosfamid, fludarabina czy melfalan. Preparat pomaga przygotować organizm do przeszczepu poprzez intensywną terapię przed zabiegiem.
-
Busulfan Zentiva – Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji – 6 mg/ml
Produkt leczniczy zawiera busulfan w stężeniu 6 mg/ml jako substancję czynną w postaci koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji. Stosowany jest jako leczenie kondycjonujące przed przeszczepieniem komórek macierzystych układu krwiotwórczego u dorosłych, w ramach reżimu ablacyjnego lub o zmniejszonej intensywności. U dzieci i młodzieży preparat jest przeznaczony do leczenia utrwalającego przed przeszczepieniem szpiku. Jest podawany najczęściej w skojarzeniu z innymi lekami, takimi jak cyklofosfamid, fludarabina czy melfalan.
Wskazania do stosowaniaSubstancja czynna