guz mózgu
Wskazanie

Guz mózgu to nieprawidłowy rozrost tkanki w obrębie mózgowia, który może być zarówno złośliwy, jak i łagodny. Guzy mózgu klasyfikuje się według stopnia złośliwości (od I do IV według WHO), pochodzenia (pierwotne – powstające w tkankach mózgu, lub przerzutowe – pochodzące z innych narządów) oraz lokalizacji anatomicznej. Objawy zależą od umiejscowienia guza i mogą obejmować: bóle głowy (zwłaszcza rano), nudności, wymioty, zaburzenia widzenia, mowy, równowagi, osłabienie kończyn, zmiany osobowości czy napady padaczkowe.

Diagnostyka guzów mózgu opiera się na badaniach obrazowych, przede wszystkim rezonansie magnetycznym (MRI) z kontrastem, który stanowi złoty standard. Tomografia komputerowa (TK) jest często pierwszym badaniem wykonywanym w przypadku objawów neurologicznych. Ostateczne rozpoznanie typu guza wymaga badania histopatologicznego materiału pobranego podczas biopsji lub resekcji guza.

Leczenie guzów mózgu ma charakter wielokierunkowy i zależy od typu, lokalizacji oraz stopnia złośliwości guza. Podstawową metodą pozostaje leczenie chirurgiczne, którego celem jest maksymalna resekcja guza z zachowaniem funkcji neurologicznych. W Polsce stosuje się nowoczesne techniki neurochirurgiczne, w tym neuronavigację, monitoring neurofizjologiczny czy zabiegi w warunkach wybudzenia. W leczeniu uzupełniającym wykorzystuje się radioterapię (np. przy użyciu systemów Gamma Knife, CyberKnife) oraz chemioterapię.

W farmakoterapii guzów mózgu stosuje się różne grupy leków. W przypadku glejaków złośliwych podstawowym cytostatykiem jest temozolomid (Temodal, Temozolomide Teva, Blastomat). Przy obrzęku mózgu stosuje się kortykosteroidy, najczęściej deksametazon (Dexaven, Pabi-Dexamethason). W leczeniu przeciwpadaczkowym wykorzystuje się leki przeciwdrgawkowe, takie jak lewetiracetam (Keppra, Cezarius), karbamazepina (Tegretol, Amizepin) czy lamotrygina (Lamitrin, Lamilept).

Największe trudności w leczeniu guzów mózgu wiążą się z ich lokalizacją w trudno dostępnych miejscach, bliskością ważnych struktur neurologicznych, oraz barierą krew-mózg, która ogranicza przenikanie wielu leków. W przypadku glejaków złośliwych wyzwaniem jest ich naciekający charakter, co utrudnia całkowitą resekcję. Leczenie często wymaga kompromisu między radykalnością a zachowaniem funkcji neurologicznych pacjenta. Istotnym problemem pozostaje również nawrotowość niektórych typów guzów oraz ograniczona skuteczność terapii w przypadku guzów o wysokim stopniu złośliwości, zwłaszcza glejaka wielopostaciowego (GBM), gdzie mimo intensywnego leczenia rokowanie pozostaje niekorzystne.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl