Leki w grupie
„chemioterapia”

Chemioterapia to metoda leczenia nowotworów złośliwych za pomocą leków cytostatycznych, które niszczą komórki nowotworowe lub hamują ich wzrost i namnażanie. Leki cytotoksyczne oddziałują na wszystkie komórki organizmu, które intensywnie się dzielą, co powoduje zarówno efekt przeciwnowotworowy, jak i działania niepożądane.

Leki chemioterapeutyczne działają poprzez różne mechanizmy, w tym uszkadzanie DNA komórek, hamowanie syntezy DNA, zakłócanie podziału komórkowego czy zaburzanie metabolizmu komórkowego. Mogą być stosowane samodzielnie (monoterapia) lub w połączeniu z innymi lekami (polichemioterapia).

Do głównych grup leków chemioterapeutycznych należą:
1. Leki alkilujące (cyklofosfamid – Endoxan, ifosfamid – Holoxan, chlorambucyl – Leukeran) – tworzą wiązania krzyżowe z DNA.
2. Antymetabolity (metotreksat – Methotrexat, 5-fluorouracyl – Fluorouracil, gemcytabina – Gemzar) – hamują syntezę kwasów nukleinowych.
3. Antybiotyki cytotoksyczne (doksorubicyna – Adriblastina, bleomycyna – Bleomedac) – wbudowują się w DNA i hamują syntezę kwasów nukleinowych.
4. Inhibitory topoizomeraz (etopozyd – Etoposid, irynotekan – Campto) – hamują enzymy uczestniczące w replikacji DNA.
5. Alkaloidy roślinne (winblastyna – Vinblastin, winkrystyna – Vincristin, paklitaksel – Taxol, docetaksel – Taxotere) – hamują podział komórkowy.

Największą zaletą chemioterapii jest jej skuteczność w leczeniu wielu typów nowotworów, w tym także w zaawansowanych stadiach choroby. Może prowadzić do całkowitego wyleczenia niektórych nowotworów (np. niektóre typy białaczek, chłoniaków, nowotwory jąder) lub znacząco wydłużać życie pacjenta. Chemioterapia może być stosowana jako leczenie uzupełniające po operacji (chemioterapia adjuwantowa), przed operacją (chemioterapia neoadjuwantowa) lub jako samodzielna metoda leczenia.

Jednakże stosowanie chemioterapii wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, wynikającymi z niszczenia nie tylko komórek nowotworowych, ale również zdrowych, szybko dzielących się komórek organizmu. Najczęstsze działania niepożądane to: mielosupresja (zahamowanie czynności szpiku kostnego), nudności i wymioty, wypadanie włosów, zapalenie błon śluzowych, biegunki, zaburzenia płodności, uszkodzenie narządów (serca, nerek, płuc, wątroby), neuropatia obwodowa. Niektóre cytostatyki mogą także zwiększać ryzyko rozwoju wtórnych nowotworów.

Współczesna chemioterapia obejmuje także leczenie celowane molekularnie, które polega na stosowaniu leków ukierunkowanych na konkretne zmiany molekularne w komórkach nowotworowych. Zaliczamy do nich inhibitory kinaz tyrozynowych (imatynib – Glivec, erlotynib – Tarceva), przeciwciała monoklonalne (trastuzumab – Herceptin, rituximab – MabThera) oraz inhibitory angiogenezy (bewacyzumab – Avastin). Leki te charakteryzują się mniejszą toksycznością niż klasyczne cytostatyki.

Immunochemioterapia to połączenie klasycznej chemioterapii z immunoterapią, zwłaszcza przeciwciałami monoklonalnymi. Przykładem jest schemat R-CHOP stosowany w leczeniu chłoniaków, gdzie rituximab (R) łączy się z klasycznymi cytostatykami (CHOP).

Lista leków w tej grupie

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl