zaawansowany mięsak tkanek miękkich u dorosłych
Wskazanie
Zaawansowany mięsak tkanek miękkich u dorosłych to rzadka, heterogenna grupa nowotworów złośliwych wywodzących się z tkanek mezenchymalnych. Stanowi około 1% wszystkich nowotworów złośliwych u dorosłych. Wskazanie to obejmuje przypadki mięsaków w stadium zaawansowanym, charakteryzujące się obecnością przerzutów odległych lub miejscowo zaawansowanym procesem nowotworowym, który nie kwalifikuje się do radykalnego leczenia chirurgicznego lub radioterapii.
W leczeniu zaawansowanych mięsaków tkanek miękkich stosuje się głównie chemioterapię. Leki pierwszego rzutu to najczęściej doksorubicyna (Adriblastina, Doxorubicin Accord) stosowana w monoterapii lub w skojarzeniu z ifosfamidem (Holoxan). W drugiej linii leczenia można zastosować gemcytabinę (Gemcit, Gemsol) w połączeniu z docetakselem (Docetaxel-Ebewe, Docetaxel Accord) lub trabektedynę (Yondelis). Dla określonych podtypów histologicznych stosuje się leki celowane: pazopanib (Votrient) w większości podtypów mięsaków, eribulina (Halaven) w tłuszczakomięsakach, imatynib (Glivec, Meaxin) w dermatofibrosarcoma protuberans.
W ostatnich latach do arsenału terapeutycznego dołączyły nowe leki: larotrektynib (Vitrakvi) oraz entrektynib (Rozlytrek) dla mięsaków z fuzją genów NTRK, oraz pembrolizumab (Keytruda) dla nowotworów z niestabilnością mikrosatelitarną (MSI-H). W Polsce niektóre z tych leków są dostępne w ramach programów lekowych NFZ, co znacząco poprawiło dostępność nowoczesnego leczenia.
Największe trudności w leczeniu zaawansowanych mięsaków tkanek miękkich wynikają z ich różnorodności biologicznej i histologicznej (ponad 70 podtypów), co wymusza indywidualizację terapii. Dodatkowym wyzwaniem jest oporność na leczenie systemowe – odpowiedź na chemioterapię pierwszej linii uzyskuje się u około 20-30% pacjentów, a mediana przeżycia całkowitego często nie przekracza 12-19 miesięcy. Istotnym problemem pozostaje też późna diagnostyka, gdyż mięsaki są często rozpoznawane w zaawansowanym stadium. Toksyczność leczenia, zwłaszcza kardiotoksyczność doksorubicyny, stanowi dodatkowe ograniczenie, szczególnie u starszych pacjentów z chorobami współistniejącymi.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Detimedac 500 mg – Proszek do sporządzania roztworu do infuzji – 500 mg
Produkt leczniczy zawiera dakarbazynę w postaci proszku do sporządzania roztworu do infuzji. Składnik aktywny stosowany jest w leczeniu czerniaka złośliwego przerzutowego oraz jako element chemioterapii skojarzonej w przypadkach zaawansowanej choroby Hodgkina i zaawansowanych mięsaków tkanek miękkich u dorosłych. Preparat występuje w dawkach 500 mg i 1000 mg dakarbazyny. Lek jest podawany dożylnie po odpowiednim rozcieńczeniu.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Detimedac 100 mg – Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji – 100 mg
Produkt leczniczy zawiera dakarbazynę w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Substancją czynną jest cytrynian dakarbazyny, która uwalnia 10 mg/ml dakarbazyny po odtworzeniu roztworu. Lek stosuje się głównie w leczeniu przerzutowego czerniaka złośliwego oraz jako element chemioterapii skojarzonej w zaawansowanej chorobie Hodgkina i mięsakach tkanek miękkich u dorosłych. Produkt dostępny jest w dawkach 100 mg i 200 mg dakarbazyny.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Detimedac 200 mg – Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji – 200 mg
Produkt leczniczy w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji zawiera dakarbazynę w formie cytrynianu dakarbazyny. Stosuje się go głównie w leczeniu przerzutowego czerniaka złośliwego, a także jako element chemioterapii w zaawansowanej chorobie Hodgkina oraz zaawansowanych mięsakach tkanek miękkich u dorosłych. Preparat po rozpuszczeniu zawiera 10 mg/ml dakarbazyny. Jest przeznaczony do podawania dożylnego w ramach terapii przeciwnowotworowej.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku