drobnokomórkowy rak płuca
Wskazanie

Drobnokomórkowy rak płuca (SCLC) stanowi około 15% wszystkich nowotworów płuca i charakteryzuje się szczególnie agresywnym przebiegiem z wczesnym rozsiewem. Nowotwór ten wykazuje silny związek z paleniem tytoniu, które jest czynnikiem ryzyka u ponad 95% pacjentów. SCLC zazwyczaj rozwija się w centralnych częściach płuc i często daje objawy dopiero w zaawansowanym stadium, takie jak kaszel, duszność, krwioplucie, zespół żyły głównej górnej czy zespoły paranowotworowe.

W leczeniu drobnokomórkowego raka płuca w Polsce stosuje się głównie chemioterapię opartą na pochodnych platyny w skojarzeniu z etopozydem. Najczęściej wykorzystywane schematy to cisplatyna lub karboplatyna z etopozydem (preparaty: Cisplatin-Ebewe, Carbosin, Carboplatin Accord, Etoposid-Ebewe). W drugiej linii leczenia stosuje się topotekan (Hycamtin) lub kombinację cyklofosfamidu, doksorubicyny i winkrystyny (CAV). W ostatnich latach do leczenia weszły także immunoterapie, w tym atezolizumab (Tecentriq) i durwalumab (Imfinzi) w skojarzeniu z chemioterapią.

Jedną z największych trudności w leczeniu SCLC jest szybki rozwój oporności na chemioterapię. Mimo wysokiej początkowej wrażliwości na leczenie, u większości pacjentów dochodzi do nawrotu choroby w ciągu roku. Kolejnym wyzwaniem jest późne rozpoznanie – około 70% pacjentów diagnozowanych jest w stadium rozsianym (extensive disease). Pacjenci z SCLC często cierpią na choroby współistniejące związane z wieloletnim paleniem tytoniu, co utrudnia prowadzenie intensywnego leczenia. Wyzwaniem jest również odpowiednie łagodzenie objawów i zarządzanie toksycznością terapii, zwłaszcza u starszych chorych.

Profilaktyczne napromienianie mózgu (PCI) stanowi istotny element terapii u pacjentów z dobrą odpowiedzią na leczenie pierwszej linii, ponieważ zmniejsza ryzyko przerzutów do ośrodkowego układu nerwowego. Mimo postępów w terapii, rokowanie w SCLC pozostaje niekorzystne, a pięcioletnie przeżycie w stadium rozległym nie przekracza 5-7%. Intensywne badania kliniczne nad nowymi opcjami terapeutycznymi, w tym inhibitorami PARP (np. olaparib) i inhibitorami punktów kontrolnych immunologicznych, dają nadzieję na poprawę wyników leczenia w przyszłości.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl