mięsak kościopochodny
Wskazanie
Mięsak kościopochodny (osteosarcoma) jest złośliwym nowotworem wywodzącym się z komórek kościotwórczych. Występuje najczęściej u dzieci i młodzieży w okresie intensywnego wzrostu (10-25 lat), ze szczytem zachorowań przypadającym na wiek 14-16 lat. Najczęstszą lokalizacją są okolice przynasadowe kości długich, głównie dystalnej części kości udowej, proksymalnej części kości piszczelowej oraz proksymalnej części kości ramiennej.
Diagnostyka mięsaka kościopochodnego obejmuje badania obrazowe (RTG, MRI, CT), badania laboratoryjne (m.in. aktywność fosfatazy alkalicznej) oraz biopsję. Charakterystycznymi objawami są ból, obrzęk tkanek miękkich, ograniczenie ruchomości pobliskiego stawu oraz patologiczne złamania. Szczególnie niepokojący jest nocny ból kości nieustępujący po podaniu niesteroidowych leków przeciwzapalnych.
Leczenie mięsaka kościopochodnego ma charakter multimodalny i obejmuje chemioterapię neoadjuwantową, resekcję chirurgiczną oraz chemioterapię adjuwantową. W Polsce stosowane są schematy oparte na cisplatynie (Cisplatin Teva, Cisplatin Accord), doksorubicynie (Adriblastina, Doxorubicin Ebewe), ifosfamidzie (Holoxan) i metotreksat w wysokich dawkach (Methotrexat Ebewe). W przypadkach zaawansowanych lub opornych na standardowe leczenie stosuje się inhibitory kinaz tyrozynowych, np. pazopanib (Votrient).
Największe trudności w leczeniu mięsaka kościopochodnego wiążą się z wysokim ryzykiem przerzutów (głównie do płuc), które występują u około 20% pacjentów w momencie rozpoznania. Kolejnym wyzwaniem jest oporność na chemioterapię oraz nawroty choroby. Istotnym problemem pozostaje również zachowanie funkcjonalności kończyny po resekcji guza – współcześnie dąży się do zabiegów oszczędzających kończynę z zastosowaniem endoprotez onkologicznych, przeszczepów kostnych lub rotacjoplastyki, jednak w niektórych przypadkach konieczna jest amputacja.
Rokowanie w mięsaku kościopochodnym zależy od wielu czynników, w tym obecności przerzutów, lokalizacji guza, odpowiedzi na chemioterapię neoadjuwantową oraz radykalności zabiegu chirurgicznego. Pięcioletnie przeżycie w przypadkach bez przerzutów wynosi około 60-70%, jednak w przypadku choroby przerzutowej spada do 20-30%.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Holoxan – Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań – 1 g
Produkt leczniczy zawiera ifosfamid, substancję czynną stosowaną w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Lek jest przeznaczony do leczenia różnych zaawansowanych nowotworów, takich jak rak jądra, jajnika, szyjki macicy, piersi, chłoniaki oraz mięsaków. Stosuje się go przede wszystkim w chemioterapii skojarzonej lub monoterapii u pacjentów z opornymi na inne leczenie guzami nowotworowymi. Preparat jest wskazany do użycia wyłącznie przez lekarzy z doświadczeniem w terapii przeciwnowotworowej.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Holoxan – Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań – 2 g
Produkt leczniczy zawiera ifosfamid, substancję czynną w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Stosowany jest wyłącznie przez lekarzy do leczenia zaawansowanych nowotworów, takich jak rak jądra, jajnika, szyjki macicy, piersi oraz różne typy raków płuc i mięsaków. Wykorzystuje się go zarówno w monoterapii, jak i chemioterapii skojarzonej, szczególnie w przypadkach, gdy inne terapie są nieskuteczne. Produkt jest również stosowany u pacjentów z chłoniakami złośliwymi oraz u dzieci i młodzieży w odpowiednich wskazaniach klinicznych.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku