drobnokomórkowy rak płuc
Wskazanie

Drobnokomórkowy rak płuc (SCLC – Small Cell Lung Cancer) jest agresywną postacią raka płuc, stanowiącą około 15% wszystkich przypadków nowotworów płuc. Charakteryzuje się szybkim wzrostem i wczesnym rozprzestrzenianiem się do innych części organizmu. Najczęściej występuje u osób z historią palenia tytoniu, a objawy mogą obejmować kaszel, duszność, krwioplucie, ból w klatce piersiowej oraz objawy ogólnoustrojowe jak utrata wagi i zmęczenie.

W leczeniu drobnokomórkowego raka płuc stosuje się przede wszystkim chemioterapię, często w połączeniu z radioterapią. W Polsce używane są schematy oparte na pochodnych platyny (np. cisplatyna, karboplatyna) w połączeniu z etopozydem. Wśród stosowanych leków można wymienić: Cisplatin Teva, Carboplatin Accord, Etoposid Ebewe, Vepesid. W ostatnich latach wprowadzono również immunoterapię, np. preparaty Tecentriq (atezolizumab), Imfinzi (durwalumab), które stosuje się w połączeniu z chemioterapią w leczeniu pierwszej linii.

W przypadku ograniczonej postaci choroby (LD-SCLC) możliwe jest zastosowanie radykalnego leczenia skojarzonego, natomiast w chorobie rozległej (ED-SCLC) leczenie ma charakter paliatywny. U pacjentów w dobrym stanie ogólnym z przerzutami do mózgu stosuje się także napromienianie ośrodkowego układu nerwowego.

Największe trudności w leczeniu drobnokomórkowego raka płuc wiążą się z jego wyjątkową agresywnością i szybkim nabywaniem oporności na leczenie. Pomimo początkowej dobrej odpowiedzi na chemioterapię, u większości pacjentów dochodzi do nawrotu choroby w ciągu kilku miesięcy. Kolejnym wyzwaniem jest późne rozpoznanie – często w momencie diagnozy choroba jest już w stadium zaawansowanym z obecnością przerzutów odległych. Dodatkowo, pacjenci z tym typem nowotworu często mają liczne choroby współistniejące związane z paleniem tytoniu, co komplikuje proces leczenia i ogranicza możliwości terapeutyczne.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl