rak pęcherza moczowego wywodzący się z komórek nabłonka przejściowego
Wskazanie

Rak pęcherza moczowego wywodzący się z komórek nabłonka przejściowego (rak urotelialny) stanowi około 90% wszystkich nowotworów pęcherza moczowego. Nowotwór ten rozwija się z komórek wyściełających pęcherz moczowy i może występować w postaci powierzchownej (70-80% przypadków) lub inwazyjnej, naciekającej głębsze warstwy ściany pęcherza. Najczęstszymi objawami są krwiomocz (makro- lub mikroskopowy), dolegliwości dyzuryczne oraz częstomocz.

Leczenie raka pęcherza moczowego zależy od stopnia zaawansowania. W przypadku guzów powierzchownych stosuje się przezcewkową elektroresekcję guza (TURBT) oraz dopęcherzową chemioterapię lub immunoterapię. W Polsce stosowane są leki takie jak Mitomycin C, BCG (Onko BCG), Doxorubicin (Adriblastin), Epirubicin (Episindan, Farmorubicin) czy Gemcytabina (Gemcit, Gembin). W przypadku guzów inwazyjnych podstawową metodą leczenia jest radykalna cystektomia, często w połączeniu z chemioterapią neoadjuwantową lub adjuwantową opartą na cisplatynie (Cisplatin, Platidiam).

W zaawansowanym stadium choroby stosuje się chemioterapię systemową. Standardem jest schemat gemcytabina z cisplatyną (GC) lub schemat MVAC (Metotreksat, Winblastyna, Adriamycyna, Cisplatyna). W przypadku niepowodzenia chemioterapii lub przeciwwskazań do niej, stosuje się immunoterapię z wykorzystaniem inhibitorów punktów kontrolnych, takich jak pembrolizumab (Keytruda), atezolizumab (Tecentriq), nivolumab (Opdivo) czy avelumab (Bavencio).

Największymi wyzwaniami w leczeniu raka urotelialnego pęcherza moczowego są wysoki odsetek nawrotów po leczeniu guzów powierzchownych (50-70%), szybki rozwój oporności na chemioterapię w przypadku guzów zaawansowanych oraz znaczne obniżenie jakości życia po radykalnej cystektomii. Problemem jest również fakt, że wielu pacjentów to osoby starsze z licznymi chorobami współistniejącymi, co ogranicza możliwości stosowania agresywnego leczenia. Dodatkowo, mimo postępów w leczeniu zaawansowanej choroby, 5-letnie przeżycie w przypadku przerzutowego raka pęcherza moczowego pozostaje niskie i wynosi około 5-10%.