rak piersi zaawansowany
Wskazanie

Rak piersi zaawansowany to forma nowotworu piersi, która charakteryzuje się miejscowym zaawansowaniem (stadium III) lub występowaniem przerzutów odległych (stadium IV). W stadium III nowotwór jest duży (powyżej 5 cm) i/lub zajmuje okoliczne tkanki, takie jak skóra, mięśnie klatki piersiowej czy liczne węzły chłonne. Stadium IV oznacza, że choroba rozprzestrzeniła się poza pierś i regionalne węzły chłonne do innych narządów, najczęściej do kości, płuc, wątroby czy mózgu.

Leczenie raka piersi zaawansowanego jest wielokierunkowe i zależy od stopnia zaawansowania, podtypu biologicznego nowotworu oraz stanu ogólnego pacjentki. W terapii stosuje się leki z różnych grup: hormonoterapię (np. Tamoxifen, Arimidex, Faslodex), chemioterapię (np. Adriblastina, Endoxan, Taxotere, Halaven), terapie celowane (np. Herceptin, Perjeta, Kadcyla, Tyverb), immunoterapię (np. Tecentriq) oraz inhibitory CDK4/6 (np. Ibrance, Kisqali, Verzenios).

Największymi wyzwaniami w leczeniu zaawansowanego raka piersi są: rozwój oporności na stosowane leki, kumulacja działań niepożądanych prowadząca do pogorszenia jakości życia pacjentek, występowanie przerzutów do ośrodkowego układu nerwowego oraz indywidualna heterogenność genetyczna guza. Istotnym problemem jest także ryzyko powikłań związanych z długotrwałą terapią, takich jak kardiotoksyczność, neutropenia czy neuropatia obwodowa.

W najnowszych schematach leczenia coraz większą rolę odgrywają terapie celowane na specyficzne mutacje oraz immunoterapia. W przypadku podtypu HER2+ przełomem było wprowadzenie koniugatów przeciwciało-lek (np. Kadcyla, Enhertu). W raku piersi z ekspresją receptorów hormonalnych standardem stało się łączenie hormonoterapii z inhibitorami CDK4/6, co znacząco wydłuża czas wolny od progresji choroby. Dla pacjentek z mutacjami BRCA1/2 dostępne są inhibitory PARP (np. Lynparza, Talzenna).