SPMS
SPMS (Secondary Progressive Multiple Sclerosis) to postać stwardnienia rozsianego, która rozwija się u około 50-80% pacjentów z początkową postacią rzutowo-remisyjną (RRMS). Charakteryzuje się stopniowym, nieodwracalnym narastaniem deficytów neurologicznych, z jednoczesnym zmniejszeniem częstotliwości lub całkowitym ustąpieniem rzutów choroby.
W patofizjologii SPMS dominują procesy neurodegeneracyjne nad zapalnymi, co przekłada się na postępującą atrofię mózgu i rdzenia kręgowego. Obserwuje się przewlekłą aktywację mikrogleju, uszkodzenie mitochondriów i przewlekły stres oksydacyjny, prowadzące do postępującej utraty aksonów i neuronów.
Diagnostyka SPMS opiera się na wywiadzie klinicznym dokumentującym progresję niepełnosprawności przez co najmniej 6 miesięcy, przy jednoczesnym ograniczeniu lub braku rzutów. W badaniach MRI obserwuje się zwiększoną atrofię mózgu, zmniejszoną aktywność zapalną oraz wzrost liczby hiperintensywnych zmian w T2 i hipointensywnych w T1 (tzw. „czarne dziury”).
Leczenie SPMS stanowi wyzwanie terapeutyczne. Dla pacjentów z aktywną postacią SPMS (z nakładającymi się rzutami lub nowymi zmianami w MRI) dostępne są leki modyfikujące przebieg choroby, takie jak siponimod, kladrybina czy okrelizumab. W przypadku postaci nieaktywnej terapia koncentruje się na leczeniu objawowym i rehabilitacji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Remurel 20 mg/ml
Glatirameru octan w stężeniu 20 mg/ml, dostępny w formie roztworu do wstrzykiwań (Remurel), jest wskazany do leczenia pacjentów z rzutowo-remisyjną postacią stwardnienia rozsianego (RRMS). Preparat zawiera 20 mg substancji czynnej w 1 ml roztworu, co odpowiada 18 mg glatirameru w formie zasady, o pH 5,5-7,0 i osmolarności około 265 mOsmol/l. Glatirameru octan to syntetyczny polipeptyd złożony z czterech aminokwasów (kwas L-glutaminowy, L-alanina, L-tyrozyna, L-lizyna) o średniej masie cząsteczkowej 5000-9000 Da, charakteryzujący się nieprecyzyjnie określoną sekwencją aminokwasową, lecz stałym końcowym składem molekularnym. Lek jest przeznaczony do stosowania wyłącznie u pacjentów z RRMS, u których występują wyraźne rzuty i remisje objawów neurologicznych.
aminokwas, badanie MRI, dalton, deficyt neurologiczny, kwas L-glutaminowy, L-alanina, L-lizyna, L-tyrozyna, masa cząsteczkowa, octan glatirameru, osmolarność, pH roztworu, pierwotnie postępująca postać stwardnienia rozsianego, PPMS, remisja, RRMS, rzut choroby, rzutowo-remisyjna postać stwardnienia rozsianego, sekwencja aminokwasów, SPMS, syntetyczny polipeptyd, wtórnie postępująca postać stwardnienia rozsianego, zaostrzenie objawów neurologicznych - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dimethyl fumarate Teva 240 mg
Fumaran dimetylu, dostępny w postaci produktu leczniczego Dimethyl fumarate Teva, jest wskazany do leczenia rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego (RRMS) u dorosłych oraz dzieci i młodzieży od 13. roku życia. Lek występuje w kapsułkach dojelitowych twardych o dawkach 120 mg i 240 mg, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii. Dimethyl fumarate Teva jest stosowany zarówno u pacjentów z nowo rozpoznaną chorobą jako terapia pierwszego rzutu, jak i u tych z niewystarczającą odpowiedzią na dotychczasowe leczenie lub nietolerujących innych terapii modyfikujących przebieg choroby. Decyzja o wdrożeniu terapii powinna być podejmowana przez specjalistę po dokładnej ocenie stanu klinicznego pacjenta.
Dimethyl fumarate, fumaran dimetylu, kapsułki dojelitowe twarde, minitabletka, pierwotnie postępująca postać stwardnienia rozsianego, PPMS, remisja, RRMS, rzut choroby, rzutowo-remisyjna postać stwardnienia rozsianego, SPMS, stwardnienie rozsiane, terapia modyfikująca przebieg choroby, wtórnie postępująca postać stwardnienia rozsianego, zaostrzenie objawów neurologicznych