Wskazania do stosowania leku Remurel 20 mg/ml

Glatirameru octan w postaci roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Remurel 20 mg/ml jest przeznaczony do leczenia pacjentów z rzutowo-remisyjną postacią stwardnienia rozsianego (RRMS, ang. relapsing-remitting multiple sclerosis). Ten typ stwardnienia rozsianego charakteryzuje się występowaniem wyraźnych zaostrzeń objawów neurologicznych (rzutów), po których następuje całkowite lub częściowe ustąpienie objawów (remisja).¹

Charakterystyka produktu leczniczego

Remurel zawiera glatirameru octan w stężeniu 20 mg/ml. Każda ampułko-strzykawka o pojemności 1 ml zawiera 20 mg substancji czynnej, co odpowiada 18 mg glatirameru w postaci zasady. Produkt ma postać przejrzystego roztworu do wstrzykiwań, o barwie od bezbarwnej do jasnożółtej lub brązowawej, bez widocznych cząstek. Wartość pH roztworu wynosi od 5,5 do 7,0, a osmolarność około 265 mOsmol/l.²

Mechanizm działania substancji czynnej

Glatirameru octan jest solą octanową syntetycznych polipeptydów, zawierającą cztery naturalnie występujące aminokwasy: kwas L-glutaminowy, L-alaninę, L-tyrozynę i L-lizynę, występujące w określonych zakresach stosunków molowych. Średnia masa cząsteczkowa substancji czynnej mieści się w przedziale 5000-9000 daltonów. Ze względu na złożoną budowę molekularną, nie można precyzyjnie określić specyficznej sekwencji aminokwasów w polipeptydzie, choć końcowy skład glatirameru octanu nie jest całkowicie przypadkowy.³

Przeciwwskazania związane z postacią stwardnienia rozsianego

Należy podkreślić, że lek Remurel nie jest wskazany do stosowania u pacjentów z:

• Pierwotnie postępującą postacią stwardnienia rozsianego (PPMS) – cechującą się stopniowym, ciągłym narastaniem deficytów neurologicznych od początku choroby, bez wyraźnych okresów zaostrzeń i remisji⁴
• Wtórnie postępującą postacią stwardnienia rozsianego (SPMS) – która początkowo ma przebieg rzutowo-remisyjny, a następnie przechodzi w fazę postępującą, z narastającym deficytem neurologicznym, niezależnie od występowania rzutów⁵

Zalecenia kliniczne dotyczące kwalifikacji pacjentów

Przy kwalifikacji pacjentów do leczenia lekiem Remurel lekarz powinien uwzględnić udowodnioną skuteczność leku w rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego. Decyzja o zastosowaniu leku powinna być podjęta po dokładnej ocenie stanu klinicznego pacjenta, historii choroby, wyników badań diagnostycznych (w tym obrazowych MRI) oraz po wykluczeniu postaci pierwotnie i wtórnie postępujących.⁶

Przed rozpoczęciem terapii lekiem Remurel lekarz powinien potwierdzić diagnozę rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego zgodnie z aktualnymi kryteriami diagnostycznymi oraz zweryfikować, czy pacjent nie prezentuje objawów wskazujących na postać pierwotnie lub wtórnie postępującą choroby, które stanowią przeciwwskazanie do zastosowania leku.⁷