rzutowo-remisyjna postać stwardnienia rozsianego
Wskazanie

Rzutowo-remisyjna postać stwardnienia rozsianego (RRMS – Relapsing-Remitting Multiple Sclerosis) jest najczęstszą formą stwardnienia rozsianego (SM), dotykającą około 85% pacjentów w momencie diagnozy. Charakteryzuje się występowaniem wyraźnych rzutów (zaostrzeń) choroby, po których następują okresy remisji, kiedy objawy ustępują całkowicie lub częściowo. Rzuty definiowane są jako nowe lub nasilające się objawy neurologiczne, utrzymujące się co najmniej 24 godziny, bez towarzyszącej infekcji czy gorączki.

W leczeniu RRMS stosuje się leki modyfikujące przebieg choroby (DMT – Disease Modifying Therapies), które mają na celu zmniejszenie częstości rzutów, spowolnienie progresji niepełnosprawności i ograniczenie aktywności choroby widocznej w badaniach obrazowych. W Polsce dostępne są następujące preparaty: interferon beta (Avonex, Rebif, Betaferon, Extavia, Plegridy), octan glatirameru (Copaxone, Remurel), fumaran dimetylu (Tecfidera), teryflunomid (Aubagio), fingolimod (Gilenya), kladrybina (Mavenclad), natalizumab (Tysabri), alemtuzumab (Lemtrada), okrelizumab (Ocrevus) oraz ozanimod (Zeposia).

W leczeniu ostrych rzutów stosuje się najczęściej wysokie dawki kortykosteroidów dożylnie, zwykle metyloprednizolon (Solu-Medrol) przez 3-5 dni, czasem z następowym krótkim cyklem doustnych steroidów (Metypred). W przypadku rzutów opornych na steroidoterapię można zastosować plazmaferezę.

Największym wyzwaniem w leczeniu RRMS jest indywidualizacja terapii – dobór odpowiedniego leku uwzględniającego aktywność choroby, profil bezpieczeństwa, preferencje pacjenta oraz choroby współistniejące. Trudnością jest również monitorowanie skuteczności leczenia i podejmowanie decyzji o ewentualnej zmianie terapii w przypadku niewystarczającej odpowiedzi. Kolejnym problemem jest długotrwałość terapii i związane z nią potencjalne działania niepożądane leków, które mogą obniżać adherencję pacjentów do leczenia.

Istotnym wyzwaniem pozostaje również moment rozpoczęcia leczenia – obecnie przeważa pogląd o konieczności wczesnej, intensywnej terapii, co wymaga szybkiej i precyzyjnej diagnostyki. Ponadto, mimo dostępności wielu opcji terapeutycznych, nadal nie mamy możliwości całkowitego zatrzymania procesu chorobowego, a jedynie jego modyfikacji i spowolnienia.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl