Fingolimod Teva – Kapsułki twarde

Fingolimod Teva
Kapsułki twarde, 0,25 mg

Lek zawiera fingolimod w postaci chlorowodorku, dostępny w formie twardych kapsułek o dawkach 0,25 mg i 0,5 mg. Stosuje się go jako terapię modyfikującą przebieg wysoce aktywnej postaci rzutowo-remisyjnej stwardnienia rozsianego. Przeznaczony jest dla dorosłych oraz dzieci i młodzieży od 10 roku życia, szczególnie u pacjentów z szybkim postępem choroby lub nieodpowiednią reakcją na wcześniejsze leczenie. Lek pomaga zmniejszyć częstość oraz nasilenie rzutów choroby.

Pobierz ChPL PDF Fingolimod Teva – Kapsułki twarde – 0,25 mg

Rozdziały

Wskazania

rzutowo-remisyjna postać stwardnienia rozsianego

Substancja czynna

fingolimod

Kategoria leku

Rozdziały

Dawkowanie i sposób podawania
Leczenie produktem leczniczym Fingolimod Teva powinno być inicjowane i monitorowane przez lekarza z doświadczeniem w terapii stwardnienia rozsianego, ze względu na konieczność ścisłego nadzoru, zwłaszcza podczas pierwszej dawki. Dostępne dawki to 0,25 mg i 0,5 mg kapsułek doustnych, z dawkowaniem zależnym od wieku i masy ciała pacjenta. U dorosłych zalecana dawka wynosi 0,5 mg raz na dobę, natomiast u dzieci i młodzieży (≥10 lat) dawkowanie jest następujące: 0,25 mg raz na dobę przy masie ciała ≤40 kg oraz 0,5 mg raz na dobę przy masie >40 kg. W przypadku wzrostu masy ciała powyżej 40 kg u młodszych pacjentów, konieczna jest zmiana dawki na 0,5 mg oraz powtórzenie monitorowania jak po pierwszej dawce. Przerwy w terapii wymagają odpowiedniego protokołu ponownego włączenia leku, zależnego od długości przerwy, z koniecznością monitorowania kardiologicznego przy przerwach powyżej 1 dnia w pierwszych 2 tygodniach, ponad 7 dni w 3. i 4. tygodniu oraz ponad 2 tygodnie po miesiącu leczenia.

U pacjentów w wieku ≥65 lat zaleca się ostrożność ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności. Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek od łagodnych do ciężkich, jednak brak jest danych klinicznych w tej populacji. Produkt jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stopień C wg Child-Pugh), natomiast u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami wątroby należy zachować ostrożność. Fingolimod Teva jest przeznaczony wyłącznie do podania doustnego, kapsułki należy połykać w całości, bez otwierania, aby nie zaburzyć biodostępności. Kapsułki 0,25 mg mają biały kolor z nadrukiem „TV 3654”, a 0,5 mg żółte wieczko z nadrukiem „TV 7820”. Bezpieczeństwo i skuteczność u dzieci poniżej 10 lat nie zostały ustalone, a dane u dzieci 10-12 lat są ograniczone, co wymaga szczególnej ostrożności.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Fingolimod Teva 0,25 mg

bezpieczeństwo stosowania, biodostępność leku, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, fingolimod, inicjacja terapii, kapsułka twarda, klasyfikacja Child-Pugh, łagodne zaburzenie czynności wątroby, monitorowanie pacjenta, pacjent w podeszłym wieku, podanie doustne, populacja pediatryczna, skuteczność terapeutyczna, stwardnienie rozsiane, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Działania niepożądane
Fingolimod, stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego w dawce 0,5 mg, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z najczęstszymi objawami takimi jak ból głowy (24,5%), zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (15,2%), biegunka (12,6%), kaszel (12,3%) oraz infekcje górnych dróg oddechowych (grypa 11,4%, zapalenie zatok 10,9%). Mechanizm działania leku, polegający na modulacji receptorów sfingozyno-1-fosforanowych i zatrzymywaniu limfocytów w węzłach chłonnych, prowadzi do immunosupresji, co zwiększa ryzyko zakażeń, w tym oportunistycznych, takich jak zakażenia herpeswirusami, wirusem JC (PML), kryptokokowe zapalenie opon mózgowych oraz atypowe mykobakteriozy. Obrzęk plamki, występujący u 0,5% pacjentów, rozwija się zwykle w ciągu pierwszych 3-4 miesięcy terapii i jest szczególnie niebezpieczny u osób z zapaleniem błony naczyniowej oka lub cukrzycą. Ponadto, fingolimod może powodować przejściową bradykardię i blok przedsionkowo-komorowy, zwłaszcza w ciągu 6 godzin od pierwszej dawki, co wymaga monitorowania kardiologicznego.

W trakcie terapii fingolimodem obserwuje się także wzrost ciśnienia tętniczego (średnio o 3 mmHg skurczowego i 1 mmHg rozkurczowego), co może zwiększać ryzyko sercowo-naczyniowe. Hepatotoksyczność manifestuje się podwyższeniem aktywności aminotransferaz (ALT ≥3x GGN u 8,0% pacjentów, ≥5x GGN u 1,8%), z większością przypadków w pierwszym roku leczenia, co wymaga regularnego monitorowania enzymów wątrobowych. U pacjentów leczonych fingolimodem odnotowano także zwiększoną częstość chłoniaków nieziarniczych, w tym związanych z wirusem EBV, oraz ryzyko rozwoju zmian nowotworowych zależnych od zakażeń HPV, co uzasadnia rozważenie szczepienia przeciw HPV i regularnych badań przesiewowych. W populacji pediatrycznej (10-18 lat) profil bezpieczeństwa jest podobny, jednak z wyższą częstością zaburzeń neurologicznych, zwłaszcza napadów drgawkowych (5,6% vs 0,9% przy interferonie beta-1a), oraz zaburzeń psychicznych, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Fingolimod Teva 0,25 mg

aminotransferaza alaninowa, asystolia, autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, blok przedsionkowo-komorowy drugiego stopnia, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, bradykardia, chłoniak, chłoniak nieziarniczy, chłoniak z komórek B, chłoniak z komórek T, drgawka, enzym wątrobowy, inwersja załamka T, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, leukopenia, limfopenia, małopłytkowość, nadciśnienie, natężona objętość wydechowa, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk plamki, ostra niewydolność wątroby, ostre rozsiane zapalenie mózgu i rdzenia, pełny blok przedsionkowo-komorowy, pokrzywka, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, spowolnienie częstości akcji serca, stan padaczkowy, stwardnienie rozsiane, udar krwotoczny, udar niedokrwienny, układ immunologiczny, wirus brodawczaka ludzkiego, wirus JC, wirus opryszczki pospolitej, właściwość immunosupresyjna, wzrost aktywności enzymów wątrobowych, zaburzenie neurologiczne, zakażenie bakteryjne, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zakażenie drobnoustrojem oportunistycznym, zakażenie grzybicze, zakażenie herpeswirusem, zakażenie wirusowe, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zdolność dyfuzyjna płuc dla tlenku węgla, zespół hemofagocytarny, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, ziarniniak grzybiasty, zwolnienie przewodzenia przedsionkowo-komorowego
Interakcje leku
Fingolimod Teva, jako modulator receptorów fosforanu sfingozyny-1, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, szczególnie z lekami immunosupresyjnymi, immunomodulującymi oraz wpływającymi na częstość akcji serca. Jednoczesne stosowanie z lekami przeciwnowotworowymi i immunosupresyjnymi jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko nasilonej immunosupresji i powikłań infekcyjnych. Szczególną ostrożność należy zachować podczas przejścia z terapii natalizumabem, teriflunomidem lub mitoksantronem, wymagając monitorowania pacjenta. Kortykosteroidy stosowane krótkoterminowo nie zwiększają ryzyka zakażeń. W okresie terapii i do 2 miesięcy po jej zakończeniu należy unikać żywych szczepionek atenuowanych ze względu na ryzyko infekcji, a skuteczność szczepień inaktywowanych może być obniżona. Fingolimod obniża częstość akcji serca, co w połączeniu z beta-adrenolitykami (np. atenolol), lekami antyarytmicznymi klasy Ia i III, antagonistami kanału wapniowego (werapamil, diltiazem), iwabradyną, digoksyną, inhibitorami cholinesterazy i pilokarpiną wymaga konsultacji kardiologicznej i monitorowania, gdyż może powodować dodatkowe zwolnienie akcji serca (np. atenolol zmniejsza ją o 15%).

Metabolizm fingolimodu odbywa się głównie przez CYP4F2, z udziałem CYP3A4, co powoduje interakcje z inhibitorami (ketokonazol zwiększa AUC fingolimodu 1,7-krotnie) oraz induktorami CYP3A4 (karbamazepina 600 mg 2x/dobę zmniejsza AUC o około 40%). Silne induktory CYP3A4 (ryfampicyna, fenobarbital, fenytoina, efawirenz, dziurawiec zwyczajny) mogą obniżać skuteczność terapii, dlatego ich stosowanie jest niewskazane lub wymaga ostrożności. Ponadto, alkohol może nasilać depresyjne działanie na OUN oraz hepatotoksyczność fingolimodu, zwiększając ryzyko działań niepożądanych i infekcji, co wymaga ograniczenia spożycia alkoholu, zwłaszcza na początku leczenia. Zaleca się regularne monitorowanie enzymów wątrobowych u pacjentów spożywających alkohol podczas terapii fingolimodem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Fingolimod Teva 0,25 mg

antagonista cholinesterazy, antagonista kanału wapniowego, antybiotyk makrolidowy, atenolol, azolowy lek przeciwgrzybiczny, beta-adrenolityk, CYP3A4, CYP4F2, digoksyna, diltiazem, dziurawiec zwyczajny, efawirenz, enzym wątrobowy, fenobarbital, fenytoina, hepatotoksyczność, immunosupresja, induktor CYP3A4, inhibitor proteazy, iwabradyna, karbamazepina, kardiolog, ketokonazol, klarytromycyna, kortykosteroid, lek antyarytmiczny, lek immunomodulujący, lek przeciwnowotworowy, metabolizm fingolimodu, mitoksantron, natalizumab, ośrodkowy układ nerwowy, pilokarpina, ryfampicyna, stwardnienie rozsiane, szczepienie, telitromycyna, teriflunomid, układ immunologiczny, werapamil, żywa szczepionka atenuowana
Profil bezpieczeństwa leku
Fingolimod Teva jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią ze względu na przenikanie leku do mleka i ryzyko ciężkich działań niepożądanych u niemowląt. W przypadku pacjentów w wieku powyżej 65 lat oraz osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby zaleca się zachowanie ostrożności, monitorowanie funkcji wątroby oraz uważne rozpoczynanie terapii. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stopień C wg Child-Pugh) stosowanie fingolimodu jest przeciwwskazane. W populacji z zaburzeniami czynności nerek (od łagodnych do ciężkich) nie ma konieczności modyfikacji dawki, choć brak jest danych z badań rejestracyjnych w tej grupie.

Podczas terapii fingolimodem należy zachować ostrożność w kontekście prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, zwłaszcza na początku leczenia, gdy mogą wystąpić zawroty głowy lub senność. Brak jest danych dotyczących interakcji fingolimodu z alkoholem, co wymaga indywidualnej oceny ryzyka. Całościowo, stosowanie leku wymaga uwzględnienia specyficznych przeciwwskazań i monitorowania, zwłaszcza u pacjentów z grup podwyższonego ryzyka, aby minimalizować potencjalne działania niepożądane i zapewnić bezpieczeństwo terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Fingolimod Teva 0,25 mg
Przeciwwskazania
Fingolimod Teva, dostępny w dawkach 0,25 mg oraz 0,5 mg w formie kapsułek twardych, jest przeciwwskazany u pacjentów z zespołem niedoboru odporności, ciężkimi aktywnymi zakażeniami (w tym zapaleniem wątroby i gruźlicą), aktywnymi nowotworami złośliwymi oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stopień C wg Child-Pugh). Ze względu na immunomodulacyjne działanie leku, stosowanie u pacjentów z upośledzoną odpornością lub przyjmujących leki immunosupresyjne zwiększa ryzyko zakażeń oportunistycznych. Ponadto, fingolimod jest przeciwwskazany u pacjentów z poważnymi schorzeniami kardiologicznymi, takimi jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dusznica bolesna, udar mózgu lub TIA w ciągu ostatnich 6 miesięcy, niewydolność serca klasy III/IV wg NYHA, ciężkie zaburzenia rytmu serca wymagające leków antyarytmicznych klasy Ia lub III, blok przedsionkowo-komorowy II stopnia typu Mobitz II lub III stopnia, zespół chorego węzła zatokowego bez rozrusznika oraz wydłużenie odstępu QTc ≥ 500 msec w wyjściowym EKG. Lek jest również przeciwwskazany w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej antykoncepcji ze względu na ryzyko teratogenne.

W sytuacjach klinicznych wymagających szczególnej ostrożności należy rozważyć odradzenie stosowania lub wdrożyć ścisłe monitorowanie u pacjentów z bradykardią w wywiadzie, zaburzeniami przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, przyjmujących leki zwalniające akcję serca (np. beta-blokery, digoksyna, diltiazem, werapamil), a także u osób z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby (stopień A i B wg Child-Pugh). Dodatkowo, wskazane jest rozważenie odradzenia terapii u pacjentów z nawracającymi infekcjami, brakiem odporności na ospę wietrzną (zalecane szczepienie przed terapią), chorobami autoimmunologicznymi, cukrzycą (ze względu na ryzyko obrzęku plamki żółtej) oraz u pacjentów z obrzękiem plamki żółtej lub zapaleniem błony naczyniowej oka w wywiadzie. Kobiety planujące ciążę powinny odstawić lek co najmniej 2 miesiące przed planowanym poczęciem, aby uniknąć ryzyka teratogennego związanego z fingolimodem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Fingolimod Teva 0,25 mg

badanie EKG, beta-bloker, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba autoimmunologiczna, ciężkie aktywne zakażenie, cukrzyca, digoksyna, diltiazem, działanie teratogenne, fingolimod, gruźlica, klasyfikacja Child-Pugh, klasyfikacja NYHA, lek immunosupresyjny, nadwrażliwość na substancję czynną, niestabilna dusznica bolesna, obrzęk plamki żółtej, ospa wietrzna, przejściowy atak niedokrwienny, przewlekła niewydolność serca, przewlekłe zakażenie, udar mózgu, werapamil, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zaburzenia rytmu serca, zakażenia oportunistyczne, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego, zespół niedoboru odporności, złośliwa choroba nowotworowa
Przedawkowanie
Przedawkowanie fingolimodu, zwłaszcza przy dawkach znacznie przekraczających zalecaną (0,5 mg), może prowadzić do istotnych powikłań kardiologicznych, w tym bradykardii, zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz wydłużenia odstępu QTc (≥500 msec). W badaniach klinicznych dawki do 40 mg (80-krotność dawki terapeutycznej) wywoływały u 5 z 6 pacjentów dyskomfort w klatce piersiowej, odpowiadający reaktywności drobnych oskrzeli. Bradykardia pojawia się zwykle w ciągu pierwszej godziny po podaniu leku, osiągając maksimum w ciągu 6 godzin, ale może utrzymywać się dłużej. Przedawkowanie może także skutkować wolnym przewodzeniem przedsionkowo-komorowym, a w rzadkich przypadkach przemijającym pełnym blokiem przedsionkowo-komorowym.

W przypadku podejrzenia przedawkowania fingolimodu konieczne jest intensywne monitorowanie pacjenta, w tym ciągłe EKG w czasie rzeczywistym oraz pomiar tętna i ciśnienia co godzinę przez minimum 6 godzin. Przedłużone monitorowanie do następnego dnia jest wskazane, gdy częstość akcji serca po 6 godzinach wynosi <45 uderzeń/min u dorosłych, <55 u dzieci i młodzieży ≥12 lat lub <60 u dzieci 10–<12 lat, pojawi się nowy blok przedsionkowo-komorowy stopnia II lub wyższego, odstęp QTc ≥500 msec lub blok przedsionkowo-komorowy stopnia III. Fingolimod nie jest usuwalny dializą ani wymianą osocza, dlatego leczenie jest wyłącznie objawowe i wymaga ścisłego nadzoru kardiologicznego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Fingolimod Teva 0,25 mg

blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy stopnia II, blok przedsionkowo-komorowy stopnia III, bradykardia, częstość akcji serca, dyskomfort w klatce piersiowej, fingolimod, leczenie objawowe, monitorowanie EKG, odstęp QTc, pomiar ciśnienia krwi, przedawkowanie fingolimodu, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, reaktywność drobnych oskrzeli, układ sercowo-naczyniowy, wydłużenie odstępu QTc, wymiana osocza, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa fingolimodu przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, małpy) wykazały istotne efekty na układ limfatyczny (limfopenia, zanik tkanki limfoidalnej), płuca (przyrost masy, hipertrofia mięśni gładkich), serce (ujemny efekt chronotropowy, wzrost ciśnienia krwi, zmiany okołonaczyniowe, zwyrodnienie mięśnia sercowego) oraz naczynia krwionośne (waskulopatia u szczurów przy dawkach ≥0,15 mg/kg mc., co odpowiada około 4-krotności ekspozycji u ludzi po dawce 0,5 mg/dobę). Badania rakotwórczości wykazały brak działania u szczurów przy dawkach do 2,5 mg/kg mc. (około 50-krotność ekspozycji u ludzi), natomiast u myszy zaobserwowano wzrost częstości chłoniaków złośliwych przy dawkach ≥0,25 mg/kg mc. (około 6-krotność ekspozycji u ludzi). Fingolimod nie wykazywał działania mutagennego ani klastogennego, a także nie wpływał negatywnie na płodność zwierząt nawet przy dawkach do 10 mg/kg mc. (około 150-krotność ekspozycji u ludzi).

Fingolimod wykazał działanie teratogenne u szczurów przy dawkach ≥0,1 mg/kg mc. (ekspozycja porównywalna do ludzkiej dawki terapeutycznej 0,5 mg), manifestujące się wadami serca, takimi jak przetrwały pień tętniczy i wada przegrody komorowej. U królików stwierdzono zwiększoną śmiertelność zarodków i płodów przy dawkach ≥1,5 mg/kg mc. oraz opóźnienia wzrostu przy dawce 5 mg/kg mc., przy ekspozycji zbliżonej do ludzkiej. Fingolimod przenikał do mleka (stężenia 2-3-krotnie wyższe niż w osoczu matki) oraz przez łożysko. Badania na młodych szczurach wykazały niewielkie zaburzenia neurobehawioralne, opóźnione dojrzewanie płciowe oraz osłabioną odpowiedź immunologiczną, jednak bez istotnych działań niepożądanych. W porównaniu do dorosłych zwierząt, młode osobniki nie wykazywały przerostu mięśni gładkich płuc, ale zaobserwowano zmniejszoną mineralną gęstość kości oraz zaburzenia reakcji na bodźce akustyczne przy dawkach ≥1,5 mg/kg mc.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fingolimod Teva 0,25 mg

chłoniak złośliwy, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, efekt chronotropowy, ekspozycja na lek, genotoksyczność, hemocyjanina, hipertrofia mięśni gładkich, limfopenia, mineralna gęstość kości, odpowiedź immunologiczna, płodność, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, przerost tkanki mięśniowej, przetrwały pień tętniczy, reakcja wzdrygnięcia, ruchliwość plemników, śmiertelność zarodka, wada przegrody komorowej, waskulopatia, zaburzenie neurobehawioralne, zwyrodnienie mięśnia sercowego
Skład i postać leku
Fingolimod Teva dostępny jest w postaci twardych kapsułek doustnych o dawkach 0,25 mg i 0,5 mg, zawierających substancję czynną fingolimod w formie chlorowodorku. Kapsułki o mocy 0,25 mg są białe z czarnym nadrukiem „TV 3654”, natomiast kapsułki 0,5 mg mają żółte wieczko z nadrukiem „TV 7820”. Skład wypełnienia obejmuje skrobię żelowaną kukurydzianą oraz sodu laurylosiarczan, który może wpływać na wchłanianie substancji czynnej. Otoczka kapsułek zawiera żelatynę, dwutlenek tytanu (E 171) oraz w przypadku dawki 0,5 mg także żółty tlenek żelaza (E 172), co ułatwia identyfikację dawki. Nadruki wykonano tuszem zawierającym szelak, glikol propylenowy, stężony roztwór amoniaku, czarny tlenek żelaza (E 172) oraz wodorotlenek potasu jako regulator pH.

Lek pakowany jest w blistry z folii OPA/Aluminium/PVC/Aluminium lub OPA/Aluminium/PVC/Aluminium/PET/Paper, dostępne w opakowaniach zawierających od 7 do 100 kapsułek, w tym wersje jednodawkowe. Okres ważności produktu wynosi 2 lata od daty produkcji, a przechowywanie zaleca się w temperaturze pokojowej, w miejscu niedostępnym dla dzieci. Niewykorzystane resztki leku należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami, najlepiej zwracając je do apteki, aby zapobiec skażeniu środowiska. Brak specjalnych wymagań dotyczących warunków przechowywania podkreśla stabilność preparatu w standardowych warunkach.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Fingolimod Teva 0,25 mg

blister farmaceutyczny, blister perforowany jednodawkowy, chlorowodorek fingolimodu, dwutlenek tytanu, fingolimod, glikol propylenowy, kapsułka twarda, laurylosiarczan sodu, roztwór amoniaku, skrobia żelowana, substancja czynna, substancja powierzchniowo czynna, szelak, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza żółty, wodorotlenek potasu, żelatyna
Specjalne ostrzeżenia
Fingolimod Teva wykazuje istotne działanie na układ sercowo-naczyniowy i immunologiczny, wymagając ścisłego monitorowania pacjentów. Po pierwszej dawce obserwuje się przemijające spowolnienie akcji serca, osiągające maksimum w ciągu 6 godzin, z koniecznością monitorowania EKG i ciśnienia krwi przez co najmniej 6 godzin. Przeciwwskazania obejmują m.in. blok zatokowo-przedsionkowy, istotne wydłużenie QTc (>470 ms u kobiet dorosłych, >460 ms u dziewcząt i >450 ms u mężczyzn dorosłych), niekontrolowane nadciśnienie oraz ciężki bezdech senny. Fingolimod zwiększa ryzyko zakażeń oportunistycznych, w tym wirusów herpes, kryptokokowego zapalenia opon mózgowych, PML oraz zakażeń HPV, co wymaga odpowiednich badań przesiewowych i szczepień przed terapią. Ponadto, u 0,5% pacjentów może wystąpić obrzęk plamki, szczególnie u osób z cukrzycą lub zapaleniem błony naczyniowej oka, co wymaga badania okulistycznego po 3-4 miesiącach leczenia.

W trakcie terapii fingolimodem obserwuje się także podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (ALT, AST, GGT), z 8,0% pacjentów doświadczających co najmniej 3-krotnego wzrostu ALT powyżej GGN, co wymaga regularnego monitorowania funkcji wątroby (w 1., 3., 6., 9. i 12. miesiącu oraz okresowo po zakończeniu leczenia). Lek może powodować wzrost ciśnienia tętniczego o około 3 mmHg skurczowego i 1 mmHg rozkurczowego oraz niewielkie zmniejszenie FEV1 i DLCO, co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami układu oddechowego. Fingolimod jest przeciwwskazany w ciąży i u kobiet nie stosujących skutecznej antykoncepcji. Po zakończeniu terapii możliwy jest efekt z odbicia z nasileniem objawów stwardnienia rozsianego, dlatego konieczne jest monitorowanie pacjentów przez co najmniej 12 tygodni. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest zbliżony do dorosłych, jednak wymaga szczególnej uwagi na napady drgawkowe i zaburzenia nastroju oraz pełnej immunizacji przed leczeniem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Fingolimod Teva

aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, bezdech senny, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy III stopnia, blok zatokowo-przedsionkowy, bloker kanału wapniowego, bradyarytmia, bradykardia, chłoniak, chłoniak nieziarniczy, chłoniak z komórek B, chłoniak z komórek T, czerniak złośliwy, działanie immunosupresyjne, EKG, gamma-glutamylotransferaza, krwotok mózgowy, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwgrzybiczny, liczba limfocytów, mięsak Kaposiego, morfologia krwi, niekontrolowane nadciśnienie, obrzęk plamki, ostra niewydolność wątroby, pierwszosekundowa natężona objętość wydechowa, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, rak z komórek Merkla, skórny chłoniak z komórek T, stwardnienie rozsiane, udar niedokrwienny, uszkodzenie wątroby, wirus Epstein-Barr, wirus Johna Cunninghama, wirus opryszczki zwykłej, wirus ospy wietrznej i półpaśca, zakażenie oportunistyczne, zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowych, zdolność dyfuzyjna dla tlenku węgla, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, ziarniniak grzybiasty, zwłóknienie płuc
Właściwości farmakodynamiczne
Fingolimod, modulator receptora sfingozyno-1-fosforanu (S1P) o kodzie ATC L04AE01, wykazuje złożony mechanizm działania immunosupresyjnego, polegający na funkcjonalnym antagonizmie receptorów S1P na limfocytach, co prowadzi do ich zatrzymania w węzłach chłonnych i ograniczenia migracji do OUN. Po podaniu dawki 0,5 mg obserwuje się szybkie zmniejszenie liczby limfocytów o około 75% w ciągu 4-6 godzin, z utrzymaniem wartości minimalnych około 500 komórek/µl (ok. 30% wartości wyjściowych) podczas przewlekłej terapii. U około 18% pacjentów liczba limfocytów spada poniżej 200 komórek/µl. Fingolimod wykazuje również łagodne zmniejszenie liczby neutrofilów do około 80% wartości wyjściowych, bez wpływu na monocyty. W początkowym okresie leczenia obserwuje się przemijającą bradykardię i zwolnienie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, z maksymalnym efektem w ciągu 6 godzin od podania pierwszej dawki, które jest odwracalne i można je leczyć atropiną lub izoprenaliną. Nie stwierdzono istotnych zaburzeń rytmu serca ani negatywnego wpływu na pojemność minutową serca. Fingolimod nie powoduje istotnych zaburzeń funkcji układu oddechowego przy dawkach terapeutycznych 0,5 mg i 1,25 mg.

Skuteczność fingolimodu w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego (RRMS) potwierdzono w kilku badaniach fazy III. W badaniu FREEDOMS (n=1272) dawka 0,5 mg znacząco obniżyła roczny wskaźnik rzutów do 0,18 w porównaniu z 0,40 w grupie placebo (p<0,001), zwiększając odsetek pacjentów bez rzutów po 24 miesiącach do 70% (vs. 46%) oraz zmniejszając progresję niesprawności (17% vs. 24%). Podobne wyniki uzyskano w badaniu FREEDOMS 2 (n=1083) oraz w badaniu TRANSFORMS (n=1280), gdzie fingolimod 0,5 mg przewyższał interferon beta-1a pod względem redukcji wskaźnika rzutów (0,16 vs. 0,33) i zmian w obrazach MRI. W populacji pediatrycznej (badanie PARADIGMS, n=215) fingolimod w dawce 0,25 mg znacząco zmniejszył roczny wskaźnik rzutów do 0,122 w porównaniu z 0,675 dla interferonu beta-1a (p<0,001), a także poprawił parametry MRI i spowolnił atrofię mózgu. Dane te potwierdzają wysoką skuteczność i korzystny profil bezpieczeństwa fingolimodu w terapii RRMS u dorosłych i młodzieży.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Fingolimod Teva 0,25 mg

atrofia mózgu, badanie z podwójnie ślepą próbą, bariera krew-mózg, bradykardia, desaturacja, efekt chronotropowy, efekt neuroprotekcyjny, fosforan fingolimodu, kanał potasowy aktywowany białkiem G, kinaza Rho, kinaza sfingozynowa, komórki Th17, lek immunosupresyjny, migotanie przedsionków, modulator receptora sfingozyno-1-fosforanu, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, natężony przepływ wydechowy, objętość mózgu, ośrodkowy układ nerwowy, postęp niesprawności, roczny wskaźnik rzutów, rozszerzona skala niewydolności ruchowej, rzutowo-remisyjna postać stwardnienia rozsianego, trzepotanie przedsionków, zmiany ulegające wzmocnieniu po podaniu gadolinu
Właściwości farmakokinetyczne
Fingolimod, stosowany głównie w terapii stwardnienia rozsianego, charakteryzuje się powolnym wchłanianiem z przewodu pokarmowego z czasem do osiągnięcia maksymalnego stężenia (tmax) wynoszącym 12-16 godzin oraz wysoką biodostępnością doustną na poziomie 93% (95% CI: 79-111%). Aktywnym metabolitem odpowiedzialnym za efekt terapeutyczny jest fosforan fingolimodu. Po podaniu dawki 0,5 mg raz na dobę stężenia w stanie stacjonarnym osiągane są po 1-2 miesiącach i są około 10-krotnie wyższe niż po dawce początkowej. Lek wykazuje wysokie powinowactwo do krwinek czerwonych (86%), natomiast fosforan fingolimodu dystrybuuje się do nich w mniejszym stopniu (<17%). Objętość dystrybucji wynosi około 1200±260 litrów, a wiązanie z białkami osocza przekracza 99%. Klirens z krwi wynosi 6,3±2,3 l/h, a okres półtrwania 6-9 dni. Eliminacja zachodzi głównie przez metabolizm oksydacyjny, z udziałem izoenzymów CYP4F2 i prawdopodobnie CYP3A4, a około 81% dawki jest wydalane z moczem w postaci nieaktywnych metabolitów.

Farmakokinetyka fingolimodu jest liniowa w zakresie dawek 0,5-1,25 mg/dobę i nie wykazuje istotnych różnic związanych z płcią, rasą czy łagodnymi do ciężkich zaburzeniami czynności nerek. Zaburzenia czynności wątroby wpływają na farmakokinetykę: u pacjentów z łagodnymi, umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami (klasy A, B, C wg Child-Pugh) obserwuje się wzrost AUC fingolimodu odpowiednio o 12%, 44% i 103%, przy czym lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (klasa C). U dzieci powyżej 10 lat stężenia fosforanu fingolimodu są około 25% niższe niż u dorosłych przy dawkach 0,25-0,5 mg. Ze względu na ograniczone dane dotyczące osób powyżej 65 roku życia oraz dzieci poniżej 10 lat, zaleca się ostrożność w tych grupach. Fingolimod może być przyjmowany niezależnie od posiłków, gdyż nie wpływają one istotnie na ekspozycję leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Fingolimod Teva 0,25 mg

bariera krew-mózg, biodostępność bezwzględna, biodostępność doustna, biotransformacja oksydacyjna, cytochrom P450, farmakokinetyka, fosforan fingolimodu, fosforylacja stereoselektywna, izoenzym CYP4F2, klasyfikacja Child-Pugh, klirens, maksymalne stężenie w osoczu, metabolit nieaktywny, objętość dystrybucji, okres półtrwania, powinowactwo do krwinek czerwonych, przeciwwskazanie, stężenie w stanie stacjonarnym, stwardnienie rozsiane, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności wątroby
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Fingolimod Teva, dostępny w dawkach 0,25 mg i 0,5 mg, jest przeciwwskazany u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej antykoncepcji ze względu na wysokie ryzyko teratogenne. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest uzyskanie negatywnego wyniku testu ciążowego oraz szczegółowe poinformowanie pacjentki o ryzyku dla płodu i konieczności stosowania antykoncepcji podczas leczenia oraz przez 2 miesiące po jego zakończeniu, co wynika z czasu eliminacji leku. W przypadku planowania ciąży leczenie należy przerwać co najmniej 2 miesiące przed koncepcją, aby uniknąć ryzyka poważnych wad wrodzonych, takich jak wrodzone choroby serca (np. ubytek w przegrodzie międzyprzedsionkowej i międzykomorowej, tetralogia Fallota), anomalie nerek oraz układu mięśniowo-szkieletowego. Mechanizm teratogenności wiąże się z wpływem na receptor sfingozyno-1-fosforanu, kluczowy w embriogenezie naczyń krwionośnych.

W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii fingolimodem, lek należy natychmiast odstawić i przeprowadzić szczegółową ocenę ryzyka oraz monitorowanie rozwoju płodu za pomocą badań ultrasonograficznych. Fingolimod jest przeciwwskazany w okresie ciąży i laktacji, gdyż przenika do mleka matki, co może powodować ciężkie działania niepożądane u niemowląt. Lekarz powinien omówić z pacjentką konieczność wyboru między karmieniem piersią a kontynuacją terapii. Pomimo braku dowodów na negatywny wpływ na płodność, zaleca się regularne monitorowanie i dokumentowanie wszystkich aspektów związanych z reprodukcją podczas leczenia, zgodnie z Pakietem Informacji dla Lekarza, aby zapewnić pełne zrozumienie i bezpieczeństwo terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Fingolimod Teva 0,25 mg

anomalia rozwojowa nerek, anomalia rozwojowa układu mięśniowo-szkieletowego, badanie ultrasonograficzne, działanie teratogenne, embriogeneza, fingolimod, kobieta w wieku rozrodczym, naczynie krwionośne, osłabienie płodności, potencjał rozrodczy, przetrwały pień tętniczy, receptor sfingozyno-1-fosforanu, ryzyko teratogenne, tetralogia Fallota, ubytek przegrody międzykomorowej, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, wada przegrody komorowej, wada wrodzona, wrodzona choroba serca
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Fingolimod Teva (chlorowodorek fingolimodu) w dawkach 0,25 mg i 0,5 mg w postaci kapsułek twardych wykazuje zasadniczo nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn w długoterminowej terapii. Jednakże w początkowej fazie leczenia istnieje ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy i senność, które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów. Po podaniu pierwszej dawki leku pacjent powinien pozostawać pod obserwacją medyczną przez minimum 6 godzin, podczas których nie zaleca się prowadzenia pojazdów ani obsługi maszyn ze względu na ryzyko bradyarytmii. Po tym okresie lekarz ocenia stan pacjenta i decyduje o możliwości bezpiecznego prowadzenia pojazdów.

Lekarz prowadzący terapię ma obowiązek poinformować pacjenta o potencjalnym wpływie Fingolimod Teva na zdolność prowadzenia pojazdów, zwracając szczególną uwagę na konieczność zachowania ostrożności w okresie inicjacji leczenia. Zaleca się dokumentowanie przekazanych informacji, w tym zaleceń dotyczących obserwacji po pierwszej dawce oraz postępowania w przypadku wystąpienia zawrotów głowy lub senności. W trakcie kolejnych wizyt kontrolnych należy ocenić obecność działań niepożądanych wpływających na sprawność psychomotoryczną pacjenta i w razie potrzeby modyfikować zalecenia dotyczące prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, uwzględniając indywidualne czynniki ryzyka i reakcję pacjenta na lek.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Fingolimod Teva 0,25 mg

bradyarytmia, chlorowodorek fingolimodu, czynnik ryzyka, działanie niepożądane, faza początkowa terapii, fingolimod, inicjacja leczenia, kapsułka twarda, obserwacja medyczna, profil bezpieczeństwa leku, senność, sprawność psychomotoryczna, terapia długoterminowa, zawroty głowy, zdolność prowadzenia pojazdów
Wskazania do stosowania
Fingolimod Teva jest lekiem modyfikującym przebieg choroby, stosowanym w monoterapii wysoce aktywnej postaci rzutowo-remisyjnej stwardnienia rozsianego (RRMS) u dorosłych oraz dzieci i młodzieży od 10. roku życia. Wskazania obejmują pacjentów, którzy nie odpowiedzieli na co najmniej jedną terapię modyfikującą przebieg choroby (DMT) oraz tych z szybko postępującą, ciężką postacią RRMS, definiowaną jako ≥2 rzuty powodujące niepełnosprawność w ciągu roku oraz obecność aktywnych zmian w MRI (wzmacniających się po gadolinu lub znaczący wzrost obciążenia zmianami T2). Lek dostępny jest w kapsułkach twardych w dawkach 0,25 mg i 0,5 mg fingolimodu (chlorowodorek).

Fingolimod Teva stosuje się wyłącznie w monoterapii, bez łączenia z innymi lekami modyfikującymi przebieg choroby. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest uwzględnienie okresów wypłukiwania poprzednich leków zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego. Leczenie wymaga regularnego monitorowania klinicznego i badań kontrolnych ze względu na potencjalne działania niepożądane. Szczególną uwagę należy zwrócić na stosowanie u pacjentów pediatrycznych, gdzie konieczne jest ścisłe monitorowanie. Kapsułki 0,25 mg mają białe wieczko i nadruk „TV 3654”, natomiast kapsułki 0,5 mg – żółte wieczko i nadruk „TV 7820”.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Fingolimod Teva 0,25 mg

agresywny przebieg choroby, aktywność choroby w MRI, działanie niepożądane leku, fingolimod, monoterapia, MRI mózgowia, niepełnosprawność, okres wypłukiwania, rezonans magnetyczny, rzut choroby, rzutowo-remisyjne stwardnienie rozsiane, terapia modyfikująca przebieg choroby, wysoce aktywna postać choroby, zmiana wzmacniająca się po gadolinie, zmiany T2-zależne

Fingolimod Teva Kapsułki twarde, 0,25 mg

Fingolimod Teva
Kapsułki twarde, 0,25 mg