zwolnienie przewodzenia przedsionkowo-komorowego

Zwolnienie przewodzenia przedsionkowo-komorowego to zaburzenie elektrycznej aktywności serca, charakteryzujące się wydłużeniem czasu przewodzenia impulsów z przedsionków do komór. Fizjologicznie impulsy elektryczne generowane w węźle zatokowo-przedsionkowym przechodzą przez przedsionki do węzła przedsionkowo-komorowego, a następnie do komór, wywołując ich skurcz.

W elektrokardiogramie (EKG) zwolnienie przewodzenia przedsionkowo-komorowego objawia się wydłużeniem odstępu PR powyżej 200 ms. Zaburzenie to może występować w różnym stopniu nasilenia – od niewielkiego wydłużenia przewodzenia (blok I stopnia) przez okresowe blokowanie niektórych impulsów (blok II stopnia typu Mobitz I lub II) aż do całkowitego bloku przedsionkowo-komorowego.

Przyczynami zwolnienia przewodzenia przedsionkowo-komorowego mogą być: choroba niedokrwienna serca, zawał mięśnia sercowego, zapalenie mięśnia sercowego, kardiomiopatia, wady wrodzone serca, choroby zwyrodnieniowe układu przewodzącego, zaburzenia elektrolitowe, działania niepożądane leków (beta-blokery, blokery kanału wapniowego, digoksyna) oraz zwiększone napięcie nerwu błędnego.

Leczenie zależy od stopnia bloku, objawów klinicznych i przyczyny. W przypadku bloku I stopnia zwykle nie wymaga interwencji, natomiast cięższe formy mogą wymagać odstawienia leków o działaniu chronotropowym ujemnym, leczenia choroby podstawowej lub implantacji stymulatora serca, szczególnie gdy towarzyszą im objawy takie jak zawroty głowy, omdlenia czy niewydolność serca.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl