morfina chlorowodorek
Morfina chlorowodorek to lek opioidowy stosowany w leczeniu bólu o nasileniu od umiarkowanego do silnego. Jest czystym agonistą receptorów opioidowych μ, działającym głównie na ośrodkowy układ nerwowy oraz mięśnie gładkie. Substancja ta jest alkaloidem fenantrenowym pochodzącym z opium, który w postaci chlorowodorku wykazuje lepszą biodostępność i rozpuszczalność w wodzie.
W praktyce klinicznej morfina chlorowodorek jest dostępna w różnych postaciach farmaceutycznych, w tym jako roztwór do iniekcji, tabletki o natychmiastowym i przedłużonym uwalnianiu oraz roztwór doustny. Lek stosowany jest w terapii bólu ostrego, przewlekłego, pourazowego oraz nowotworowego. Morfina jest również wykorzystywana w leczeniu duszności u pacjentów w opiece paliatywnej.
Do najczęstszych działań niepożądanych morfiny chlorowodorku należą: sedacja, nudności, wymioty, zaparcia, świąd skóry oraz depresja oddechowa, która stanowi najpoważniejsze powikłanie. Długotrwałe stosowanie prowadzi do rozwoju tolerancji i uzależnienia fizycznego. Przy ordynowaniu leku należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z niewydolnością oddechową, podwyższonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym oraz zaburzeniami czynności wątroby i nerek.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Vendal retard 200 mg
Podczas terapii morfiną w postaci tabletek powlekanych o przedłużonym uwalnianiu (Vendal retard) najczęściej obserwuje się działania niepożądane takie jak nudności, wymioty, zaparcia, zwężenie źrenic (mioza) oraz senność. Częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana od bardzo częstych (≥1/100 do <1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000) oraz nieznanych. W zakresie układu nerwowego i psychicznego mogą pojawić się omamy (niezbyt często), bezsenność (rzadko), a także uzależnienie (częstość nieznana). Morfina może powodować zaburzenia poznawcze, mioklonie, allodynię i hiperalgezję, a także poważne zaburzenia oddechowe, w tym zahamowanie oddychania i zespół ośrodkowego bezdechu sennego. W układzie sercowo-naczyniowym odnotowano kołatanie serca, tachykardię lub bradykardię oraz zmiany ciśnienia krwi. W obrębie układu pokarmowego najczęstsze są nudności, wymioty i zaparcia, a rzadziej zapalenie trzustki i skurcze dróg żółciowych.
AGEP, allodynia, bezsenność, biegunka, bradykardia, depresja ośrodka oddechowego, hiperalgezja, kołatanie serca, kolka brzuszna, kolka nerkowa, kolka żółciowa, mioklonia, morfina chlorowodorek, nadmierna potliwość, nastrój dysforyczny, objawy grypopodobne, obrzęk płuc, oczopląs, omam, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, rozszerzenie źrenic, rumień, skurcz dróg żółciowych, skurcz moczowodu, skurcz oskrzeli, skurcz zwieracza Oddiego, stan splątania, suchość jamy ustnej, tachykardia, uzależnienie, Vendal retard, zaburzenie oddechowe, zaburzenie poznawcze, zapalenie trzustki, zaparcie, zatrzymanie moczu, zespół abstynencyjny, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienny, zespół ośrodkowego bezdechu sennego, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Morphine Kalceks
Morphine Kalceks w stężeniu 10 mg/ml (7,6 mg/ml morfiny) wymaga szczególnej ostrożności klinicznej, zwłaszcza u pacjentów z rozrostem gruczołu krokowego, miastenią oraz po przebytym zapaleniu mózgu, gdzie działanie morfiny może być nasilone. Morfina nie jest wskazana do leczenia bólu idiopatycznego lub o podłożu psychopatologicznym oraz nie powinna być stosowana w monoterapii podczas napadów kolki żółciowej lub nerkowej, gdyż może nasilać skurcze – w tych przypadkach zaleca się łączenie z lekami rozkurczowymi. Istotne jest monitorowanie wystąpienia hiperalgezji, zwłaszcza przy dużych dawkach, co może wymagać redukcji dawki lub zmiany opioidu. Interakcje z inhibitorami MAO mogą prowadzić do poważnych powikłań, a ryfampicyna może obniżać stężenie morfiny w osoczu, co wymaga dostosowania dawkowania i monitorowania efektu przeciwbólowego.
duża dawka, hiperalgezja, hipoksemia nocna, inhibitor monoaminooksydazy, kolka nerkowa, kolka żółciowa, lek rozkurczowy, miastenia, monoterapia, morfina chlorowodorek, ośrodkowy bezdech senny, ostra uogólniona osutka krostkowa, rozrost gruczołu krokowego, ryfampicyna, zaburzenia oddychania w czasie snu, zapalenie mózgu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Vendal retard 200 mg
Vendal retard to preparat zawierający morfinę chlorowodorek w formie tabletek powlekanych o przedłużonym uwalnianiu, należący do grupy naturalnych alkaloidów opium (ATC: N02AA01). Morfina działa głównie jako agonista receptorów opioidowych μ, odpowiadających za znieczulenie nadkręgowe, depresję oddechową i euforię, oraz w mniejszym stopniu receptorów κ, które wywołują znieczulenie kręgowe, miozę i uspokojenie. Lek hamuje perystaltykę jelit przez działanie obwodowe na sploty nerwowe, co prowadzi do zaparć. Dodatkowo morfina może wywoływać nudności, wymioty, uwalnianie ADH oraz depresję oddechową, szczególnie niebezpieczną u pacjentów z upośledzoną wentylacją. U osób starszych obserwuje się nasilenie efektu przeciwbólowego, co wymaga dostosowania dawkowania.
alkaloid opium, ból przewlekły, depresja oddechowa, euforia, gospodarka wodno-elektrolitowa, hormon antydiuretyczny, leczenie bólu, mioza, morfina chlorowodorek, niewydolność oddechowa, obwodowy układ nerwowy, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, receptor κ, receptor μ, sedacja polekowa, splot nerwowy, tabletka powlekana o przedłużonym uwalnianiu, zahamowanie perystaltyki, zapalenie mózgu