zanikowe zmiany rogówki
Zanikowe zmiany rogówki (keratopatia zanikowa) to grupa schorzeń charakteryzujących się stopniową degeneracją tkanki rogówkowej, prowadzącą do ścieńczenia jej struktury, zmniejszenia przejrzystości oraz naruszenia jej integralności.
Etiologia zanikowych zmian rogówki jest zróżnicowana i może obejmować czynniki genetyczne (np. dystrofie rogówki), zapalne (np. po przebytym zapaleniu rogówki), metaboliczne (np. w zespole suchego oka), jatrogeniczne (np. po długotrwałym stosowaniu niektórych leków miejscowych) oraz związane z wiekiem. W przebiegu schorzenia dochodzi do stopniowej utraty komórek nabłonka rogówki, zmniejszenia gęstości keratocytów oraz dezorganizacji włókien kolagenowych w zrębie rogówki.
Diagnostyka obejmuje badanie w lampie szczelinowej, topografię rogówki, pachymetrię (pomiar grubości rogówki), mikroskopię konfokalną oraz badanie OCT przedniego odcinka. Leczenie zależy od etiologii i stopnia zaawansowania zmian – od terapii zachowawczej (np. stosowanie sztucznych łez, autologicznego osocza bogatopłytkowego) po metody chirurgiczne (keratoplastyka warstwowa lub drążąca).
Zanikowe zmiany rogówki mogą prowadzić do znacznego upośledzenia widzenia i wymagają regularnej kontroli okulistycznej, ponieważ istnieje ryzyko powstania perforacji rogówki w zaawansowanych przypadkach.