pierwszosekundowa natężona objętość wydechowa

Pierwszosekundowa natężona objętość wydechowa (FEV1, ang. Forced Expiratory Volume in 1 second) to kluczowy parametr wykorzystywany w diagnostyce pulmonologicznej. Określa objętość powietrza wydychanego z płuc podczas pierwszej sekundy natężonego wydechu, po uprzednim maksymalnym wdechu.

FEV1 jest jednym z najważniejszych wskaźników w spirometrii, pozwalającym ocenić drożność dróg oddechowych. Obniżona wartość FEV1 wskazuje na obturację dróg oddechowych, co jest charakterystyczne dla chorób takich jak astma czy przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP). Wartość FEV1 wyraża się w litrach oraz jako procent wartości należnej, uwzględniający wiek, płeć, wzrost i masę ciała pacjenta.

W interpretacji wyników spirometrii istotny jest nie tylko sam wynik FEV1, ale również wskaźnik Tiffeneau, czyli stosunek FEV1 do natężonej pojemności życiowej (FVC). Wskaźnik FEV1/FVC poniżej 70% sugeruje obturację dróg oddechowych. Ocena dynamiki zmian FEV1 w czasie pozwala na monitorowanie progresji chorób płuc oraz skuteczności prowadzonego leczenia.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl