wydalanie nikotyny

Wydalanie nikotyny to proces usuwania nikotyny i jej metabolitów z organizmu. Po wchłonięciu z dymu tytoniowego lub innych produktów zawierających nikotynę, substancja ta podlega metabolizmowi głównie w wątrobie, gdzie przy udziale enzymu CYP2A6 przekształcana jest w kotyniny i inne metabolity.

Główną drogą eliminacji nikotyny jest układ moczowy – około 70-80% nikotyny i jej metabolitów jest wydalanych z moczem. Mniejsze ilości są wydalane z kałem, śliną, potem oraz – w przypadku kobiet karmiących – z mlekiem matki. Okres półtrwania nikotyny w organizmie wynosi około 2 godzin, natomiast kotynina, główny metabolit nikotyny, jest wydalana znacznie wolniej, z okresem półtrwania około 16-20 godzin.

Szybkość wydalania nikotyny może być zróżnicowana w zależności od czynników genetycznych, płci, wieku, czynności nerek i wątroby oraz równoczesnego przyjmowania niektórych leków. Pomiar stężenia kotyniny w płynach ustrojowych (krew, mocz, ślina) jest często wykorzystywany jako obiektywny marker ekspozycji na nikotynę oraz do monitorowania skuteczności leczenia uzależnienia od nikotyny.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Niquitin 2 mg

NiQuitin w formie pastylek do ssania zawiera 2 mg nikotyny, która jest całkowicie absorbowana w jamie ustnej oraz po połknięciu, z czasem rozpuszczenia wynoszącym 20-30 minut. Maksymalne stężenie nikotyny w osoczu po pojedynczej dawce 2 mg wynosi około 4,4 ng/ml, a przy stosowaniu co 1,5 godziny wzrasta do 12,7 ng/ml, z utrzymaniem stężenia między dawkami na poziomie 9,4 ng/ml. Dla porównania, pastylki 4 mg osiągają maksymalne stężenie 10,8 ng/ml po pojedynczej dawce i 26,0 ng/ml przy regularnym stosowaniu co 1,5 godziny, z poziomem między dawkami 19,7 ng/ml. Nieprawidłowe stosowanie pastylek nie wpływa istotnie na szybkość ani wielkość wchłaniania nikotyny, która wiąże się z białkami osocza w niewielkim stopniu (4,9-20%), a jej objętość dystrybucji wynosi 2,5 l/kg. Najwyższe stężenia nikotyny obserwuje się w mózgu, żołądku, nerkach i wątrobie.
absorpcja nikotyny, błona śluzowa policzków, faza eliminacji, klirens nienerkowy, klirens nikotyny, kotynina, kwas glukuronowy, metabolizm wątrobowy, N’-tlenek kotyniny, nikotyna z kationitem, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, pastylka do ssania, pH moczu, stężenie maksymalne w osoczu, stężenie w osoczu krwi, trans-3′-hydroksykotynina, wiązanie z białkami osocza, wydalanie nikotyny
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – NiQuitin Extra Fresh 2 mg

Guma do żucia lecznicza NiQuitin Extra Fresh zawiera 2 mg nikotyny, która jest szybko wchłaniana przez błonę śluzową policzków, osiągając znaczące stężenie we krwi już po 5-7 minutach, a stężenie maksymalne po 30 minutach od rozpoczęcia żucia. Stężenia nikotyny są proporcjonalne do dawki i nie przekraczają poziomów obserwowanych po wypaleniu papierosów, co zmniejsza ryzyko przedawkowania. Nikotyna wykazuje niskie wiązanie z białkami osocza (4,9-20%) oraz dużą objętość dystrybucji (2,5 l/kg mc.), z preferencyjną akumulacją w mózgu, żołądku, nerkach i wątrobie. Przenika przez barierę krew-mózg, łożysko oraz do mleka matki, co ma znaczenie kliniczne w kontekście stosowania u kobiet w ciąży i karmiących.
bariera krew-mózg, błona śluzowa policzków, dystrybucja nikotyny, guma do żucia lecznicza, klirens nienerkowy, klirens nikotyny, kotynina, kwas glukuronowy, metabolit, N’-tlenek nikotyny, objętość dystrybucji, okres półtrwania, ośrodkowy układ nerwowy, parametr farmakokinetyczny, pH moczu, proces metaboliczny, stężenie nikotyny we krwi, trans-3′-hydroksykotynina, uzależnienie od nikotyny, wiązanie z białkami osocza, wydalanie nikotyny
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – NiQuitin MINI Citrus 2 mg

Farmakokinetyka nikotyny po podaniu w formie tabletek do ssania NiQuitin MINI Citrus 2 mg charakteryzuje się szybkim rozpuszczaniem w jamie ustnej (około 10 minut) i wchłanianiem przez błonę śluzową policzków lub przewód pokarmowy. Nikotyna wykazuje niskie wiązanie z białkami osocza (4,9%-20%), co skutkuje dużą objętością dystrybucji wynoszącą 2,5 L/kg masy ciała. Dystrybucja jest zależna od pH tkanek, z najwyższymi stężeniami w mózgu, żołądku, nerkach i wątrobie. Metabolizm nikotyny zachodzi głównie w wątrobie, ale także w płucach i nerkach, prowadząc do powstania mniej aktywnych metabolitów, w tym kotyniny i N’-tlenku nikotyny. Kotynina, główny metabolit, ma dłuższy okres półtrwania (15-20 godzin) i stężenia we krwi około 10-krotnie wyższe niż nikotyna. Kolejnym metabolitem jest trans-3′-hydroksykotynina, dominujący w moczu.
błona śluzowa policzków, dystrybucja nikotyny, farmakokinetyka leku, klirens nienerkowy, klirens nikotyny, kotynina, kwas glukuronowy, metabolizm wątrobowy, N’-tlenek nikotyny, nikotyna, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pH moczu, tabletki do ssania, trans-3′-hydroksykotynina, wiązanie z białkami osocza, wydalanie nikotyny

wydalanie nikotyny

Powiązane wpisy

Właściwości farmakokinetyczne – Niquitin 2 mg

Właściwości farmakokinetyczne – NiQuitin Extra Fresh 2 mg

Właściwości farmakokinetyczne – NiQuitin MINI Citrus 2 mg