desaturacja tlenowa

Desaturacja tlenowa (ang. oxygen desaturation) to zjawisko obniżenia wysycenia hemoglobiny tlenem poniżej wartości prawidłowych. W praktyce klinicznej oznacza spadek saturacji krwi tętniczej mierzonej za pomocą pulsoksymetru (SpO₂) lub bezpośredniego badania gazometrycznego (SaO₂). Za normę przyjmuje się wartości saturacji 95-100%, a o desaturacji mówimy najczęściej przy spadku poniżej 90%.

Zjawisko desaturacji tlenowej może występować fizjologicznie (np. krótkotrwale podczas snu u zdrowych osób) lub patologicznie jako objaw wielu schorzeń układu oddechowego i krążenia. Najczęstsze przyczyny desaturacji to: obturacyjny bezdech senny, przewlekła obturacyjna choroba płuc, niewydolność oddechowa, zapalenie płuc, zatorowość płucna, niewydolność serca czy przebywanie na dużych wysokościach.

Diagnostyka desaturacji tlenowej obejmuje ciągłe monitorowanie saturacji za pomocą pulsoksymetrii, badania gazometryczne krwi tętniczej oraz badania czynnościowe układu oddechowego. W przypadku podejrzenia zaburzeń oddychania podczas snu wykonuje się badanie polisomnograficzne, które pozwala ocenić częstość i głębokość epizodów desaturacji.

Leczenie desaturacji tlenowej zależy od przyczyny i obejmuje tlenoterapię, leczenie choroby podstawowej, stosowanie aparatów CPAP lub BiPAP w przypadku bezdechu sennego, a w ciężkich przypadkach – wentylację mechaniczną. Długotrwała desaturacja tlenowa może prowadzić do uszkodzeń wielonarządowych, w tym mózgu, serca i nerek, dlatego wymaga szybkiej diagnostyki i wdrożenia odpowiedniego leczenia.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl