rak pęcherza moczowego
Wskazanie

Rak pęcherza moczowego to nowotwór złośliwy wywodzący się z nabłonka przejściowego wyściełającego pęcherz moczowy. Najczęstszym typem histologicznym (ponad 90% przypadków) jest rak urotelialny. Głównymi czynnikami ryzyka są palenie tytoniu, narażenie zawodowe na aminy aromatyczne oraz przewlekłe stany zapalne. Typowym objawem jest bezbolesny krwiomocz, który wymaga pilnej diagnostyki urologicznej.

W leczeniu raka pęcherza moczowego stosuje się podejście zależne od stopnia zaawansowania. W przypadku guzów powierzchownych (Ta, T1, CIS) standardem jest elektroresekcja przezcewkowa (TURBT) z następczą immunoterapią dopęcherzową BCG (preparaty Onko BCG, BCG-Medac) lub chemioterapią dopęcherzową (Mitomycin C). Przy guzach inwazyjnych (T2-T4) leczeniem z wyboru jest radykalna cystektomia często poprzedzona chemioterapią neoadjuwantową opartą na związkach platyny (schematy z cisplatyną – Cisplatin, DDP).

W chorobie zaawansowanej lub przerzutowej stosuje się chemioterapię systemową opartą na schematach zawierających związki platyny (cisplatyna, karboplatyna) w połączeniu z gemcytabiną (Gemzar, Gemsol) lub w schemacie MVAC (metotreksat, winblastyna, doksorubicyna, cisplatyna). W drugiej linii leczenia oraz u pacjentów niekwalifikujących się do chemioterapii opartej na cisplatynie, stosuje się immunoterapię z użyciem inhibitorów punktów kontrolnych układu immunologicznego takich jak pembrolizumab (Keytruda), atezolizumab (Tecentriq), nivolumab (Opdivo) czy avelumab (Bavencio).

Największym wyzwaniem w leczeniu raka pęcherza moczowego jest wysoki odsetek nawrotów w przypadku guzów powierzchownych (do 70% w ciągu 5 lat) oraz rozwój oporności na chemioterapię w przypadku choroby zaawansowanej. Dodatkową trudnością jest właściwa kwalifikacja do leczenia oszczędzającego pęcherz versus radykalna cystektomia, która wiąże się z istotnym pogorszeniem jakości życia pacjenta. Problemem jest także fakt, że znaczna część pacjentów to osoby starsze z wieloma chorobami współistniejącymi, co ogranicza możliwości zastosowania agresywnego leczenia systemowego.

Istotnym elementem opieki nad pacjentem z rakiem pęcherza moczowego jest również odpowiednie postępowanie w przypadku powikłań po leczeniu, takich jak zwężenia cewki moczowej po TURBT, zaburzenia funkcji seksualnych po cystektomii czy powikłania związane z odprowadzeniem moczu po radykalnym usunięciu pęcherza. Wymaga to multidyscyplinarnego podejścia z udziałem urologa, onkologa, radioterapeuty i specjalisty medycyny paliatywnej.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 23.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl