kosmówczak
Wskazanie

Kosmówczak (łac. choriocarcinoma) to rzadki nowotwór złośliwy wywodzący się z trofoblastu (tkanki łożyskowej). Najczęściej rozwija się po ciąży zaśniadowej, ale może również wystąpić po porodzie, poronieniu lub ciąży pozamacicznej. Charakteryzuje się szybkim wzrostem i wczesnym tworzeniem przerzutów drogą krwionośną, najczęściej do płuc, pochwy, mózgu i wątroby.

Diagnostyka kosmówczaka obejmuje badanie poziomu gonadotropiny kosmówkowej (β-hCG), której wartości są znacznie podwyższone, badania obrazowe (USG, MRI, tomografia komputerowa) oraz biopsję. Kosmówczak jest częścią szerszej grupy chorób określanych jako ciążowa choroba trofoblastyczna.

W leczeniu kosmówczaka stosuje się przede wszystkim chemioterapię. W Polsce wykorzystuje się takie leki jak metotreksat (Methotrexat-Ebewe, Trexan), aktynomycyna D (Cosmegen), etopozyd (Etoposid Teva, Etoposid Accord), cyklofosfamid (Endoxan), winkrystyna (Vincristin Teva) oraz cisplatyna (Cisplatin Teva, Cisplatin Accord). Schematy leczenia dobiera się w zależności od stopnia zaawansowania i grupy ryzyka.

Wśród największych trudności w leczeniu pacjentek z kosmówczakiem wymienia się szybkie tworzenie przerzutów odległych, opóźnioną diagnozę (szczególnie w przypadkach występowania po normalnej ciąży), a także konieczność długotrwałego monitorowania poziomu β-hCG po zakończeniu leczenia. Istotnym wyzwaniem jest również zachowanie płodności pacjentek, które nie zrealizowały jeszcze planów prokreacyjnych, a także leczenie pacjentek z przerzutami do mózgu i wątroby, które wiąże się z gorszym rokowaniem.

Mimo agresywnego charakteru, kosmówczak jest jednym z najbardziej chemiowrażliwych nowotworów, a współczesne metody leczenia pozwalają osiągnąć wyleczenie u ponad 90% pacjentek, nawet w przypadkach z przerzutami. Kluczową rolę odgrywa wczesne rozpoznanie i rozpoczęcie odpowiedniej terapii w wyspecjalizowanych ośrodkach.