Cytosar
Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Lek zawiera cytarabinę oraz alkohol benzylowy jako substancję pomocniczą. Jest dostępny w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Stosuje się go głównie w leczeniu ostrej białaczki szpikowej oraz innych typów białaczek, także w terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwnowotworowymi. Preparat wykazuje skuteczność także w leczeniu opornych i zaostrzonych postaci białaczki oraz chłoniaka nieziarniczego u dzieci.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Cytosar (cytarabina) w dawce 500 mg w formie proszku i rozpuszczalnika jest podawany wyłącznie dożylnie (jako szybkie wstrzyknięcie lub wlew) lub podskórnie, gdyż podanie doustne jest nieaktywne. W terapii indukującej remisję ostrej białaczki nielimfocytarnej stosuje się dawkę 100 mg/m² powierzchni ciała na dobę w ciągłym wlewie dożylnym lub 100 mg/m² co 12 godzin przez 7 dni. W przypadku dużych dawek cytarabiny zaleca się 2-3 g/m² podawane we wlewie dożylnym trwającym 1-3 godziny co 12 godzin przez 2-6 dni, z wykluczeniem rozpuszczalników zawierających alkohol benzylowy. Podskórnie stosuje się dawki 20-100 mg/m², a dawkowanie u dzieci i młodzieży jest zbliżone do dawek u dorosłych, zgodnie z aktualnymi wytycznymi. Do rekonstytucji używa się 0,9% roztworu NaCl bez konserwantów, a produkt należy podać natychmiast po przygotowaniu.
Cytarabina wykazuje farmaceutyczną zgodność w 5% roztworze glukozy z cefalotyną (0,8 mg/ml cytarabiny i 1,0 mg/ml cefalotyny), prednizolonem (0,4 mg/ml cytarabiny i 0,2 mg/ml prednizolonu) oraz winkrystyną (16 µg/ml cytarabiny i 4 µg/ml winkrystyny) przez 8 godzin. Jest również fizycznie zgodna z metotreksatem. Podawanie leku wymaga monitorowania parametrów hematologicznych, wątrobowych i nerkowych oraz uwzględnienia historii leczenia, funkcji szpiku, wątroby i nerek oraz ewentualnych reakcji alergicznych, zwłaszcza na alkohol benzylowy (9 mg/ml w rozpuszczalniku). Terapia powinna być prowadzona przez wykwalifikowany personel w warunkach szpitalnych, a schemat dawkowania musi być dostosowany do typu nowotworu i aktualnych standardów leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Cytosar 500 mg
cefalotyna, chłoniak nieziarniczy, cytarabina, inaktywacja leku, komórki nowotworowe, lek przeciwnowotworowy, metotreksat, morfologia krwi, ostra białaczka limfatyczna, ostra białaczka nielimfocytarna, parametry hematologiczne, prednizolon, szpik kostny, terapia indukująca remisję, winkrystyna, wlew dożylny, wstrzyknięcie dożylne, zgodność farmaceutyczna -
Działania niepożądane
Cytarabin (Cytosar) w dawce 500 mg wykazuje charakterystyczny profil toksyczności, głównie poprzez mielosupresję objawiającą się niedokrwistością, leukopenią, małopłytkowością oraz megaloblastozą, zależną od dawki i schematu podawania (50-600 mg/m² pc.). Obserwuje się dwufazowy spadek liczby leukocytów: pierwszy spadek w ciągu 7-9 dni, z krótkotrwałym wzrostem około 12. dnia, a następnie drugi, bardziej nasilony spadek z maksimum po 15-24 dniach, po którym następuje szybka normalizacja. Produkcja płytek zahamowana jest po 5 dniach, z maksymalnym spadkiem między 12. a 15. dniem i późniejszym wzrostem powyżej wartości wyjściowych. Cytarabin zwiększa ryzyko zakażeń o różnej etiologii, co wynika z immunosupresji komórkowej i humoralnej. Charakterystyczny jest zespół cytarabinowy, manifestujący się gorączką, bólami mięśni, kości, wysypką i zapaleniem spojówek, pojawiający się 6-12 godzin po podaniu leku, skutecznie leczony kortykosteroidami.
Profil działań niepożądanych obejmuje bardzo często zaburzenia hematologiczne, zakażenia, uszkodzenia błon śluzowych przewodu pokarmowego (np. zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, biegunka, wymioty), zaburzenia wątroby (nieprawidłowe enzymy wątrobowe), oraz zmiany skórne (łysienie, wysypka). Przy dużych dawkach obserwuje się neurotoksyczność (zaburzenia mózgu, móżdżku, neuropatie), zaburzenia rogówki, kardiomiopatię, zespół ostrej niewydolności oddechowej i obrzęk płuc, które mogą być zagrażające życiu. Występują także rzadkie reakcje anafilaktyczne, nefrotoksyczność oraz zakrzepowe zapalenie żył. Szczególną uwagę należy zwrócić na powikłania płucne, w tym rozproszone śródmiąższowe zapalenie płuc i ostre zespoły niewydolności oddechowej po dawkach 1 g/m² pc. Zaleca się monitorowanie i zgłaszanie działań niepożądanych do odpowiednich instytucji celem oceny stosunku korzyści do ryzyka terapii cytarabiną.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Cytosar 500 mg
biopsja szpiku kostnego, bradykardia zatokowa, cytarabina, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, kardiomegalia, kardiomiopatia, kortykosteroidy, krew obwodowa, leukopenia, małopłytkowość, martwicze zapalenie jelit, megaloblastoza, mielosupresja, nefrotoksyczność, neuropatia czuciowa, neuropatia ruchowa, niedokrwistość, niedokrwistość megaloblastyczna, obrzęk alergiczny, obrzęk płuc, odporność humoralna, pokrzywka, posocznica, reakcja anafilaktyczna, retikulocyty, ropień wątroby, śródmiąższowe zapalenie płuc, szpik kostny, wysypka plamisto-grudkowa, zaburzenia czynności móżdżku, zaburzenia czynności mózgu, zaburzenia rogówki, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie błony śluzowej, zapalenie osierdzia, zapalenie otrzewnej, zapalenie płuc, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie tkanki podskórnej, zapalenie trzustki, zespół cytarabinowy, zespół ostrej niewydolności oddechowej, żółtaczka -
Interakcje leku
Cytarabina (produkt leczniczy CYTOSAR) wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mają kluczowe znaczenie w terapii przeciwnowotworowej. Jednoczesne stosowanie cytarabiny z digoksyną prowadzi do odwracalnego zmniejszenia stężenia digoksyny w osoczu oraz jej wydalania nerkowego, co wymaga monitorowania stężeń digoksyny lub zastąpienia jej digitoksyną. Antagonizm cytarabiny z gentamycyną obniża skuteczność leczenia zakażeń Klebsiella pneumoniae, co może wymagać zmiany antybiotyku. Cytarabina osłabia również działanie fluorocytozyny, prawdopodobnie przez konkurencyjny wychwyt, co może skutkować suboptymalną terapią przeciwgrzybiczą. Szczególnie niebezpieczna jest interakcja cytarabiny podawanej dożylnie z metotreksatem dokanałowo, zwiększająca ryzyko ciężkich neurologicznych działań niepożądanych, takich jak ból głowy, porażenie, śpiączka i epizody udaropodobne, wymagająca ścisłego monitorowania neurologicznego pacjentów.
Brak bezpośrednich danych dotyczących interakcji cytarabiny z alkoholem etylowym nie wyklucza potencjalnego nasilenia hepatotoksyczności, zwłaszcza że CYTOSAR zawiera 9 mg/ml alkoholu benzylowego, co może wpływać na metabolizm alkoholu etylowego. Zaleca się całkowite powstrzymanie się od spożywania alkoholu podczas terapii cytarabiną. Ze względu na złożoność schematów chemioterapii i możliwość występowania innych nieopisanych interakcji, konieczne jest dokładne monitorowanie parametrów klinicznych i laboratoryjnych, szczególnie u pacjentów z dysfunkcją wątroby lub nerek. Rekomenduje się konsultacje z farmakologiem klinicznym przy włączaniu nowych leków do terapii zawierającej cytarabinę, aby zoptymalizować leczenie i minimalizować ryzyko działań niepożądanych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Cytosar 500 mg
alkohol benzylowy, alkohol etylowy, beta-acetylodigoksyna, chemioterapia, cyklofosfamid, cytarabina, digitoksyna, digoksyna, działanie niepożądane neurologiczne, epizod udaropodobny, farmakokinetyka, fluorocytozyna, gentamycyna, glikozyd nasercowy, hepatotoksyczność, Klebsiella pneumoniae, lek przeciwgrzybiczny, metotreksat, porażenie, prednizolon, stężenie digoksyny w osoczu, substancja pomocnicza, terapia przeciwgrzybicza, winkrystyna, zaburzenie funkcji wątroby -
Profil bezpieczeństwa leku
Dokumentacja dotycząca stosowania cytarabiny wskazuje na brak danych dotyczących bezpieczeństwa u wybranych grup pacjentów, takich jak kobiety karmiące piersią, osoby prowadzące pojazdy, pacjenci spożywający alkohol, seniorzy oraz osoby z zaburzeniami czynności nerek. Brak jest informacji o przenikaniu cytarabiny do mleka ludzkiego, wpływie na zdolność prowadzenia pojazdów, interakcjach z alkoholem oraz konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek. W związku z tym, w tych grupach pacjentów należy zachować szczególną ostrożność i indywidualnie ocenić ryzyko stosowania leku.
W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się ostrożność, gdyż cytarabina może wywoływać działania niepożądane związane z funkcją wątroby. Brak szczegółowych zaleceń dotyczących dawkowania w tej grupie wymaga monitorowania parametrów wątrobowych podczas terapii. W świetle dostępnych danych, stosowanie cytarabiny u pacjentów z niewydolnością wątroby powinno być prowadzone pod ścisłą kontrolą kliniczną, aby minimalizować ryzyko toksyczności.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Cytosar 500 mg
-
Przeciwwskazania
Lek Cytosar (cytarabina) 500 mg w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed zastosowaniem. Głównym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na cytarabinę lub na substancje pomocnicze, w tym alkohol benzylowy, który występuje w rozpuszczalniku w stężeniu 9 mg/ml. Szczególną uwagę należy zwrócić na bezwzględny zakaz stosowania rozpuszczalnika zawierającego alkohol benzylowy do rekonstytucji leku w przypadku terapii dużymi dawkami podawanymi dożylnie, ze względu na ryzyko toksyczności tej substancji. Każda fiolka zawiera 500 mg cytarabiny, a po rekonstytucji powstaje roztwór do wstrzykiwań o klarownym wyglądzie.
Wskazane jest odradzanie stosowania Cytosaru u pacjentów z potwierdzoną nadwrażliwością na cytarabinę lub składniki pomocnicze, zwłaszcza alkohol benzylowy. Ponadto, w przypadku konieczności podawania wysokich dawek dożylnych, należy unikać użycia rozpuszczalnika zawierającego alkohol benzylowy do rekonstytucji leku. Przed podaniem preparatu należy ocenić jego wygląd – zmiana barwy, obecność osadu lub zmętnienie stanowią przeciwwskazanie do podania. Zachowanie tych zasad jest kluczowe dla minimalizacji ryzyka poważnych reakcji alergicznych i toksycznych powikłań u pacjentów leczonych cytarabiną.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Cytosar 500 mg
alkohol benzylowy, cytarabina, działanie niepożądane, nadwrażliwość na cytarabinę, podanie dożylne, proszek i rozpuszczalnik, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rekonstytucja, roztwór do wstrzykiwań, substancja czynna, substancja pomocnicza, terapia dużymi dawkami, terapia wysokodawkowa, toksyczność alkoholu benzylowego -
Przedawkowanie
Przedawkowanie cytarabiny (preparat CYTOSAR, 500 mg cytarabiny w proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań) stanowi poważne zagrożenie kliniczne, szczególnie dla ośrodkowego układu nerwowego (OUN). Dawki przekraczające zalecane schematy, zwłaszcza 12 dawek po 4,5 g/m² powierzchni ciała podawanych we wlewie dożylnym przez godzinę co 12 godzin, prowadzą do nieodwracalnego toksycznego uszkodzenia OUN oraz znacznego wzrostu śmiertelności. Przedawkowanie wywołuje także ciężką mielosupresję, wymagającą transfuzji koncentratu krwinek czerwonych i płytek krwi, oraz zaburzenia immunologiczne skutkujące zwiększoną podatnością na infekcje, co wymaga wdrożenia antybiotykoterapii.
Brak specyficznego antidotum dla cytarabiny komplikuje postępowanie terapeutyczne, które opiera się na intensywnej terapii wspomagającej. Kluczowe jest ścisłe monitorowanie parametrów życiowych, stanu neurologicznego oraz morfologii krwi obwodowej, ze szczególnym uwzględnieniem wczesnego rozpoznania objawów neurotoksyczności. Szybkie wdrożenie leczenia wspomagającego, w tym odpowiednie nawodnienie, transfuzje preparatów krwiopochodnych oraz antybiotykoterapię, jest niezbędne dla poprawy rokowania i minimalizacji ryzyka powikłań po przedawkowaniu cytarabiny.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Cytosar 500 mg
antidotum, antybiotykoterapia, cytarabina, koncentrat krwinek czerwonych, leczenie wspomagające, mielosupresja, monitorowanie parametrów życiowych, morfologia krwi obwodowej, nawodnienie pacjenta, neurotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, parametry laboratoryjne, płytki krwi, podatność na infekcje, preparaty krwiopochodne, przedawkowanie cytarabiny, śmiertelność, stan neurologiczny, supresja szpiku kostnego, toksyczne uszkodzenie OUN, wlew dożylny, zaburzenia immunologiczne -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cytarabina wykazuje wyraźną mielosupresję zależną od dawki, manifestującą się megaloblastozą, retikulocytopenią, leukopenią oraz trombocytopenią, co stanowi główne ograniczenie dawkowania i wymaga regularnego monitorowania morfologii krwi. Poza hematotoksycznością, lek wykazuje toksyczność narządową, szczególnie wobec wątroby, nerek oraz ośrodkowego układu nerwowego, co może skutkować hepatotoksycznością, nefrotoksycznością oraz neurotoksycznością z zaburzeniami funkcji poznawczych i ruchowych. Wysokie dawki cytarabiny wymagają ścisłej kontroli funkcji tych narządów w trakcie terapii.
Badania przedkliniczne potwierdzają genotoksyczny i potencjalnie kancerogenny charakter cytarabiny, wykazując uszkodzenia chromosomów oraz transformację złośliwą komórek u zwierząt. Lek wykazuje również działanie embriotoksyczne, teratogenne oraz toksyczne prenatalnie i postnatalnie, co wskazuje na konieczność ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym. Ponadto, cytarabina może negatywnie wpływać na płodność, szczególnie męską, poprzez zaburzenia spermatogenezy, co wymaga uwzględnienia w planowaniu leczenia pacjentów planujących potomstwo. Monitorowanie parametrów laboratoryjnych i funkcji narządowych jest kluczowe dla bezpiecznego stosowania leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cytosar 500 mg
aberracja chromosomowa, cytarabina, embriotoksyczność, gonadotoksyczność, hepatotoksyczność, lek przeciwnowotworowy, leukopenia, megaloblastoza, mielosupresja, morfologia krwi, nefron, neurotoksyczność, nieprawidłowość główki plemnika, pęknięcie chromatydy, potencjał kancerogenny, retikulocytopenia, spermatogeneza, szpik kostny, teratogenność, toksyczność postnatalna, toksyczność prenatalna, transformacja złośliwa komórek, trombocytopenia, układ krwiotwórczy -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Cytarabina (Cytosar) wykazuje działanie genotoksyczne, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów w wieku rozrodczym, kobiet w ciąży oraz matek karmiących. U pacjentek w wieku rozrodczym zaleca się stosowanie wysoce skutecznej antykoncepcji przez cały okres terapii oraz przez 6 miesięcy po ostatniej dawce, natomiast u mężczyzn – przez okres leczenia i 3 miesiące po zakończeniu terapii. Brak jest dobrze kontrolowanych badań u kobiet ciężarnych, jednak dane z badań na zwierzętach wskazują na działanie teratogenne cytarabiny. Decyzja o podaniu leku w ciąży powinna być oparta na indywidualnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, uwzględniając stan kliniczny pacjentki i zaawansowanie choroby. Ekspozycja płodu, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, wiąże się z ryzykiem wad wrodzonych (wady i zniekształcenia kończyn, deformacje ucha) oraz powikłań hematologicznych u noworodków (pancytopenia, leukopenia, niedokrwistość, małopłytkowość), a także zwiększonym ryzykiem zgonów noworodkowych.
W rozpuszczalniku Cytosar 500 mg znajduje się 9 mg/ml alkoholu benzylowego, który przenika przez łożysko i stanowi dodatkowe ryzyko dla płodu. Brak jest danych dotyczących przenikania cytarabiny do mleka matki i wpływu na niemowlęta karmione piersią, jednak ze względu na cytotoksyczny mechanizm działania leku, zaleca się rozważenie przerwania karmienia lub odroczenia terapii. W przypadku ekspozycji w II i III trymestrze ryzyko wad rozwojowych jest mniejsze, jednak konieczna jest długoterminowa obserwacja dzieci pod kątem potencjalnych zaburzeń rozwojowych i funkcjonalnych. Pacjentki powinny być szczegółowo informowane o ryzyku związanym z terapią cytarabiną, a decyzje terapeutyczne podejmowane indywidualnie, z uwzględnieniem możliwych powikłań i korzyści klinicznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Cytosar 500 mg
alkohol benzylowy, cytarabina, Cytosar, działanie genotoksyczne, eozynofilia, lek cytotoksyczny, leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość, nieżyt żołądkowo-jelitowy, niska masa urodzeniowa, pancytopenia, pierwszy trymestr ciąży, posocznica, przenikanie leku, skuteczna antykoncepcja, teratogenność, trisomia, wada wrodzona, wcześniak, zaburzenie chromosomalne, zaburzenie elektrolitowe -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
W praktyce klinicznej stosowanie cytarabiny (substancja czynna produktu CYTOSAR 500 mg, podawana w formie proszku i rozpuszczalnika do roztworu do wstrzykiwań) wymaga szczególnej uwagi w kontekście potencjalnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Brak jest systematycznych badań klinicznych oceniających ten aspekt, jednak ze względu na profil farmakologiczny leku oraz możliwe działania niepożądane, które mogą zaburzać funkcje psychomotoryczne, zaleca się zachowanie ostrożności. Produkt zawiera również 9 mg/ml alkoholu benzylowego jako substancji pomocniczej, co stanowi dodatkowy czynnik do rozważenia w ocenie bezpieczeństwa pacjenta.
Ze względu na cytotoksyczny charakter cytarabiny oraz tryb jej podawania (w warunkach szpitalnych lub ambulatoryjnych pod nadzorem personelu medycznego), bezpośredni wpływ na prowadzenie pojazdów może być ograniczony, jednak indywidualna ocena pacjenta jest kluczowa. Należy uwzględnić stan kliniczny, schemat dawkowania, współistniejące choroby, stosowane leki oraz obserwowane działania niepożądane. Lekarz powinien poinformować pacjenta o konieczności zachowania ostrożności podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, zwłaszcza w okresie aktywnego leczenia i nasilonych działań niepożądanych, a także rozważyć dokumentowanie tego zalecenia w dokumentacji medycznej dla zapewnienia bezpieczeństwa i zgodności z wymogami prawnymi.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Cytosar 500 mg
alkohol benzylowy, choroba współistniejąca, cytarabina, Cytosar, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, edukacja zdrowotna, funkcja psychomotoryczna, lek cytotoksyczny, personel medyczny, profil farmakologiczny, roztwór do wstrzykiwań, schemat dawkowania, sprawność psychomotoryczna, substancja pomocnicza, terapia nowotworowa, wskazania do stosowania, zdolność psychomotoryczna -
Wskazania do stosowania
CYTOSAR (cytarabina) w dawce 500 mg w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań jest lekiem cytostatycznym stosowanym głównie w leczeniu nowotworów układu krwiotwórczego, ze szczególnym wskazaniem w ostrej białaczce szpikowej (AML). Lek znajduje zastosowanie zarówno w terapii indukcyjnej, mającej na celu osiągnięcie remisji, jak i w leczeniu podtrzymującym remisję u pacjentów dorosłych i dzieci. Ponadto cytarabina jest stosowana w ostrych białaczkach limfoblastycznych (ALL) jako element terapii skojarzonej oraz w przewlekłej białaczce szpikowej (CML) w fazie blastycznej. Najlepsze efekty terapeutyczne uzyskuje się w schematach leczenia skojarzonego, gdyż remisje wywołane monoterapią charakteryzują się ograniczonym czasem trwania. Wysokie dawki CYTOSAR są wskazane w leczeniu źle rokujących, opornych na standardowe leczenie białaczek oraz nawrotów i zaostrzeń ostrej białaczki.
Decyzja o zastosowaniu CYTOSAR powinna być podejmowana przez hematologa lub onkologa po dokładnej ocenie klinicznej, laboratoryjnej i molekularnej pacjenta, z uwzględnieniem stanu ogólnego oraz bilansu korzyści i ryzyka terapii. Lek charakteryzuje się znaczną toksycznością, dlatego wymaga stosowania w wyspecjalizowanych ośrodkach z odpowiednim zapleczem diagnostycznym i terapeutycznym, umożliwiającym monitorowanie stanu pacjenta i leczenie powikłań. W populacji pediatrycznej CYTOSAR wykazuje także skuteczność w leczeniu chłoniaków nieziarniczych (NHL) jako składnik terapii wielolekowej. Nie zaleca się natomiast rutynowego stosowania cytarabiny w nowotworach litych ze względu na ograniczoną skuteczność kliniczną.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Cytosar 500 mg
badania molekularne, białaczka oporna, chemioterapia przeciwnowotworowa, chłoniak nieziarniczy, cytarabina, cytostatyk, faza blastyczna, guz lity, leczenie podtrzymujące remisję, leczenie skojarzone, lek cytostatyczny, nawrót białaczki, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka szpikowa, przewlekła białaczka szpikowa, remisja, terapia indukcyjna, terapia wielolekowa, wznowa choroby, źle rokująca białaczka