ostra białaczka nielimfoblastyczna
Wskazanie
Ostra białaczka nielimfoblastyczna (ANLL), obecnie częściej określana jako ostra białaczka szpikowa (AML), to heterogenna grupa nowotworów układu krwiotwórczego charakteryzująca się niekontrolowanym rozrostem i akumulacją niedojrzałych komórek mieloidalnych. Choroba cechuje się gwałtownym przebiegiem klinicznym, manifestującym się objawami wynikającymi z niewydolności szpiku kostnego: niedokrwistością, małopłytkowością oraz neutropenią.
W leczeniu ostrej białaczki nielimfoblastycznej stosuje się intensywną chemioterapię, składającą się z fazy indukcji remisji oraz konsolidacji. W Polsce w indukcji najczęściej stosuje się schemat „3+7” oparty na cytarabinie (Alexan, Cytosar) w połączeniu z antracykliną, najczęściej daunorubicyną (Cerubidine) lub idarubicyną (Zavedos). W fazie konsolidacji stosuje się wysokie dawki cytarabiny. W przypadkach z niekorzystnym rokowaniem lub przy nawrocie choroby rozważa się allogeniczne przeszczepienie komórek macierzystych.
W terapii celowanej AML wykorzystuje się leki dostosowane do konkretnych zaburzeń molekularnych. W przypadku białaczek z mutacją FLT3 stosuje się inhibitory kinazy tyrozynowej, takie jak midostauryna (Rydapt) czy gilterytynib (Xospata). Dla pacjentów z mutacją IDH1/IDH2 dostępne są iwosydenib (Tibsovo) oraz enazydenib (Idhifa). U starszych pacjentów niekwalifikujących się do intensywnej chemioterapii stosuje się azacytydynę (Vidaza) lub decytabinę (Dacogen).
Największe trudności w leczeniu ostrej białaczki nielimfoblastycznej wynikają z wysokiego ryzyka wczesnych zgonów w trakcie intensywnej chemioterapii, oporności na leczenie oraz nawrotów choroby. Szczególnie trudne jest leczenie pacjentów starszych (>60 lat), u których tolerancja intensywnej chemioterapii jest ograniczona, a profil cytogenetyczny choroby często niekorzystny. Dodatkowym wyzwaniem pozostaje leczenie powikłań infekcyjnych związanych z przedłużającą się neutropenią oraz konieczność wielomiesięcznej hospitalizacji pacjentów.
Istotnym problemem terapeutycznym jest również minimalna choroba resztkowa (MRD), która może prowadzić do nawrotu. Dlatego w nowoczesnych protokołach leczenia coraz większą rolę odgrywa monitorowanie MRD i stosowanie terapii podtrzymujących, jak przeciwciała monoklonalne gemtuzumab ozogamycyn (Mylotarg) czy terapie celowane wymienione powyżej, które mogą poprawić długoterminowe wyniki leczenia tej agresywnej choroby.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Zavedos – Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań – 5 mg
Produkt leczniczy to proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań zawierający idarubicynę chlorowodorek jako substancję czynną oraz laktozę jako substancję pomocniczą. Idarubicyna jest lekiem antymitotycznym i cytotoksycznym stosowanym głównie w chemioterapii. Wskazany jest do leczenia ostrych białaczek, zarówno szpikowej (AML), jak i limfoblastycznej (ALL), zarówno u dorosłych, jak i dzieci. Lek stosuje się w terapii pierwszego rzutu oraz jako lek drugiego rzutu w nawrotach lub oporności na inne leczenie.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Zavedos – Roztwór do wstrzykiwań – 1 mg/ml
Jest to roztwór do wstrzykiwań zawierający 1 mg idarubicyny chlorowodorku w 1 ml. Lek działa jako produkt antymitotyczny i cytotoksyczny, stosowany głównie w chemioterapii. Jest wskazany do leczenia ostrych białaczek, zarówno nielimfoblastycznych, jak i limfoblastycznych, u dorosłych i dzieci. Zazwyczaj podawany jest w połączeniu z innymi substancjami cytotoksycznymi, na przykład cytarabiną.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Zavedos – Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań – 10 mg
Produkt leczniczy zawiera idarubicynę chlorowodorek, substancję cytotoksyczną i antymitotyczną, oraz laktozę jako składnik pomocniczy. Jest dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Preparat stosowany jest głównie w terapii nowotworów, takich jak ostra białaczka nielimfoblastyczna (ANLL) i ostra białaczka limfoblastyczna (ALL). Lek ten wykorzystuje się zarówno jako terapię pierwszego rzutu, jak i leczenie uzupełniające przy nawrotach lub braku odpowiedzi na inne leczenie.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku