trimetoprym i ko-trimoksazol
Trimetoprym (TMP) to syntetyczny antybiotyk z grupy diaminopirymidyn, który selektywnie hamuje reduktazę dihydrofolianową bakterii, zaburzając syntezę kwasu foliowego niezbędnego do produkcji DNA. Stosowany jest głównie w leczeniu zakażeń układu moczowego, przewodu pokarmowego oraz dróg oddechowych.
Ko-trimoksazol (TMP-SMX) to połączenie trimetoprymu z sulfametoksazolem w stosunku 1:5, wykazujące synergistyczne działanie przeciwbakteryjne. Mechanizm działania polega na sekwencyjnym blokowaniu dwóch etapów bakteryjnej syntezy kwasu foliowego. Sulfametoksazol hamuje włączanie kwasu para-aminobenzoesowego do kwasu dihydrofoliowego, natomiast trimetoprym blokuje redukcję dihydrofolianu do tetrahydrofolianu.
Spektrum działania ko-trimoksazolu obejmuje szeroki zakres bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych, w tym Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae, Proteus mirabilis, Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae oraz Staphylococcus aureus. Lek stosowany jest w leczeniu zakażeń układu moczowego, oddechowego, pokarmowego, a także w profilaktyce i leczeniu pneumocystozy u pacjentów z obniżoną odpornością.
Główne wskazania do stosowania ko-trimoksazolu obejmują ostre i przewlekłe zakażenia układu moczowego, zapalenie ucha środkowego, zapalenie oskrzeli, profilaktykę i leczenie pneumocystozy (Pneumocystis jirovecii), nokardiozę oraz zakażenia wywoływane przez niektóre szczepy wieloopornych bakterii. Lek jest także alternatywą w leczeniu zakażeń skóry i tkanek miękkich wywoływanych przez MRSA.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Ramizek Plus 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Ramizek Plus, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (beta-adrenolityk), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, co wymaga unikania takiego połączenia. Szczególnie przeciwwskazane jest łączenie ramiprylu z sakubitrylem/walsartanem ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego – konieczne jest zachowanie odstępu 36 godzin między terapiami. Procedury pozaustrojowe, takie jak dializa z niektórymi błonami wysokoprzepływowymi, mogą wywoływać ciężkie reakcje rzekomoanafilaktyczne. Istotne jest monitorowanie stężenia potasu w surowicy, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych oszczędzających potas, trimetoprymu, ko-trimoksazolu, cyklosporyny czy heparyny, ze względu na ryzyko hiperkaliemii. Ponadto, ramipryl może nasilać działanie hipoglikemizujące leków przeciwcukrzycowych, a bisoprolol maskować objawy hipoglikemii, co wymaga ścisłej kontroli glikemii.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, beta-adrenolityk miejscowy, beta-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chromanie przestankowe, cyklosporyna, glikozyd naparstnicy, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor mTOR, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny oszczędzający potas, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy ośrodkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek znieczulający, meflochina, nadciśnienie z odbicia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, procedura pozaustrojowa, przełom nadciśnieniowy, racekadotryl, ramipryl i bisoprolol fumaran, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl walsartan, sole litu, sympatykomimetyk, trimetoprym i ko-trimoksazol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, werapamil i diltiazem, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek